Αρχείο για την κατηγορία

Μακράν, πολύ μακράν η καλύτερη εκδοχή. Η κατά Cake άποψη ήταν περισσότερο κυνική από όσο -νόμιζα πως- άντεχα και όταν προσπαθούσα να ψευτοτραγουδήσω την  πρωτότυπη γέμιζε το στόμα μου με φτερά, πούπουλα και στρας.

 

Η συνταγή είναι σατανικά πολύπλοκη στην απλότητά της : παίρνεις έναν λίγο gay, λίγο λα λα , λίγο «βάλτε τώρα που γυρίζει» ύμνο και τον αφήνεις γυμνό  για να αποκαλυφθεί στην πραγματική του διάσταση.

 

Το σημείο όπου ο Stipe λέει «δεν ξέρω τα στιχάκια παρακάτω» είναι θεμελιώδες για την κατανόηση του τι ακριβώς το «I will survive» αντιπροσωπεύει όταν του βγάλεις τα φτιασίδια :  την παραδοχή του όταν αυτός, αυτή, τα μυστήρια, δεν ξέρω ποιός, φύγει, δεν έχεις πια λόγια. Και να έχεις, άχρηστα είναι.

 

Κοίτα να δεις…τριανταδύο χρόνια ολόκληρα για να βρεις μια μετάφραση της προκοπής…

 

 

(η μούφα κεντρική ιδέα του ποστ είναι –ελπίζω- εμφανής, όσοι μισθοί κι αν μας αποχαιρετήσουν θα επιζήσουμε, όχι live αλλά survive, άν το ξαναπώ πενήντα φορές μπορεί να χαλαρώσω και να το πιστέψω)

 

 

 

 

Comments 7 σχόλια »

Εγώ μιλάω ;

 

Nαι, ηχογραφώ, ξεκίνα.

 

«Να πετάς πάντα μέσα στις γραμμές.

Να μη τις αγγίζεις.

Να μη περνάς από τον ένα διάδρομο στον άλλο.

Εκεί που σου έβαλα όρια θα πετάς.

Μέχρι να κουραστείς.

Μέχρι να χάσεις το δρόμο.

Μέχρι να αλλάξω θέση στις γραμμές.

Ή να βγεις από το κάδρο.

Μετά πέτα όπου θες.

Χέστηκα».

 

Τέλειωσες ;

 

Νομίζω. Έπρεπε να είμαι πιο απόλυτη ; θές να το ξαναπάμε ;

 

Μια χαρά ήταν. Ως κι εγώ σε πίστεψα. Τέλος.

 

Comments 14 σχόλια »

Back in the day you had been part of the smart set
You’d holidayed with kings, dined out with starlets
From London to New York, Cap Ferrat to Capri
In perfume by Chanel and clothes by Givenchy
You sipped camparis with David and Peter
At Noel’s parties by Lake Geneva
Scaling the dizzy heights of high society
Armed only with a cheque-book and a family tree

You chased the sun around the Cote d’Azur
Until the light of youth became obscured
And left you on your own and in the shade
An English lady of a certain age
And if a nice young man would buy you a drink
You’d say with a conspiratorial wink
“You wouldn’t think that I was seventy”
And he’d say,”no, you couldn’t be!”

You had to marry someone very very rich
So that you might be kept in the style to which
You had all of your life been accustomed to
But that the socialists had taxed away from you
You gave him children, a girl and a boy
To keep your sanity a nanny was employed
And when the time came they were sent away
Well that was simply what you did in those days

You chased the sun around the Cote d’Azur
Until the light of youth became obscured
And left you on your own and in the shade
An English lady of a certain age
And if a nice young man would buy you a drink
You’d say with a conspiratorial wink
“You wouldn’t think that I was sixty three”
And he’d say,”no, you couldn’t be!

Your son’s in stocks and bonds and lives back in Surrey
Flies down once in a while and leaves in a hurry
Your daughter never finished her finishing school
Married a strange young man of whom you don’t approve
Your husband’s hollow heart gave out one Christmas Day
He left the villa to his mistress in Marseilles
And so you come here to escape your little flat
Hoping someone will fill your glass and let you chat about how

You chased the sun around the Cote d’Azur
Until the light of youth became obscured
And left you all alone and in the shade
An English lady of a certain age
And if a nice young man would buy you a drink
You’d say with a conspiratorial wink
“You wouldn’t think that I was fifty three”
And he’d say,”no, you couldn’t be!

 

 

 

 

Aυτό είναι το ωμότερο – και πιο βαθιά πολιτικό-  ποστ που γράφτηκε ποτέ. Ο Neil Hannon είναι ο σπουδαιότερος βλόγερ όλων των εποχών. Φθινοπώρου συμπεριλαμβανομένου.

 

Comments 14 σχόλια »

Δεν έχει καμιά μα καμιά μα καμιά απολύτως σημασία πώς βλέπουν τα μάτια σου ή το μέσα σου την εικόνα αυτή , το μόνο που μετράει τελικά είναι οτι το ίδιο γεμίζεις την ψυχή σου με το αριστερό , το ίδιο με το δεξί και το ίδιο μπορείς να αποφασίσεις πως δεν θα αγγίξεις κανένα  γιατί το μισοάδειο δεν είναι αρκετό και το μισογεμάτο δεν σου φτάνει όταν άλλοι θα σκότωναν για να μπορέσουν έστω και μια σταγόνα ευτυχίας να γλύψουν από τα ρούχα τους…

 

 

Comments Ουδέν σχόλιο »

 

In the mornin light he’s still surfin’
On his board at night he’s still surfin’
In the summer days he’s still surfin’
Rollin’ with the waves he’s still surfin’

 

Beach Boys - Still Surfin’

 

(ασφαλώς και ο τίτλος και η εικονογράφηση και ει-δι-κά τα στιχάκια είναι εξόχως παραπλανητικά αλλά δεν φταίω εγώ, αυτοί άρχισαν πρώτοι με το “ριζοσπαστική” και το “αριστερά”, κάπου διάβασα τις προάλλες έναν εξαιρετικό αφορισμό , “άλλο ο αριστερός και άλλο ο οπαδός της αριστεράς”, πολιτικές παρεμβάσεις τέλος για σήμερα, ευχαριστώ για την προσοχή σας surfin’ birds , τόσα Pa-pa-pa-pa-pa-pa-pa-pa-pa-pa-pa-pa-pa-pa-ooma-mow-mow μαζεμένα σε συνεδρίαση, χρόνια είχα να ακούσω)

 

 

Comments 7 σχόλια »

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(είναι – νομίζω- σαφές πως κανείς από τους δυο δεν αποφάσισε να μιλήσει και έτσι ένα ολόκληρο ποστ πήγε στράφι)

 

 

Comments 23 σχόλια »