MEN 24 - Κ.Κ.Μοίρης

Έτοιμοι για νέες συναρπαστικές περιπέτειες…θα κλάψουν τα καλαμποκοχώραφα ξανά…

( η σέλα είναι ακόμη πιο σκληρή φέτος ή ιδέα μου είναι ; )

Χτες το πρωί, το καθρεφτάκι που είχα βάλει κάτω από το βλογ του θόλωσε.

«Θέλω να κοντύνω ένα σακάκι. Ξέρεις κανέναν καλό ράφτη;

Μου φαίνεται ότι μάζεψα δυο πόντους. 

Θα συρρικνωθώ σαν τον incredible shrinking man. Σε λίγο καιρό, θα παλεύω με αράχνες και θα χάνομαι στο γκαζόν».

Άνθρωπο που κάνει εικοσιτρείς μέρες – και νύχτες- να δώσει σημεία ζωής νομίζοντας πως ξεμπέρδεψε με ένα «παγιδευμένος» , δεν τον λυπάσαι. Τον χτυπάς κάτω σαν χταπόδι και απαντάς :

«Εμένα ο ράφτης μου είναι καλός , κονταίνει και μακραίνει ανάλογα με το πως κόβει τον πελάτη.

“Δεν θα το κοντύνω” , μου είπε την τελευταία φορά , “θα ψηλώσεις κι άλλο”.

Αν μη τι άλλο γνωρίζει να χαϊδεύει το εγώ των πελατών του και να τους κερνάει μια ωραία ψευδαίσθηση. Tailors are the new bartenders.

Kαι μη μου λες παραμύθια. Γκαζόν στο μπαλκόνι δεν έχεις».

Tη μούρη κρέας…

* (για να πω τη μαύρη αλήθεια, δεν είμαι και τόσο σίγουρος πως είναι ζωντανός …μια βδομάδα πριν προσπαθούσε να με πείσει ότι η καρποφορία ενός ελαιόδενδρου και η χαμηλή ή ψηλή οξύτητα του λαδιού που παίρνεις απ’αυτό είναι συνάρτηση του πόσοι μεσήλικες και γέροι θα πέσουν από πάνω του όσο το λιαρίζουν, είπε ότι θα πειραματιστεί με ρίψεις γέρων και γριών κάθε ηλικίας πάνω από ελαιόδεντρα ώστε να πετύχει την άριστη ισορροπία μεταξύ ποσότητας και ποιότητας , άμα δείτε χωράφι σπαρμένο με διαμελισμένα ΚΑΠΗ να ξέρετε πως πέρασε από κει ο φίλος μου ο μενγκελάκης)

(συναρπαστική συνέχεια από τα προηγούμενα)

Hρθα !

Tι είναι αυτό ρε Σιανίδη ? με σκούπα και σώβρακο είπαμε, όχι σαν τον Κουστώ

Σκούπα δεν βρήκα, ξαράχνιαζε η του διαβόλου και πήρα το κοντάρι της ηλεκτρικής

Ούτε σώβρακο βρήκες ;

Βρήκα ένα καθαρό αλλά δεν έβγαινε καλό το οutfit με το κοντάρι

Και θα βγεις έτσι στο μπαλκόνι ;

Ναι, αν μου δείξεις προς τα πού είναι, θόλωσε η μάσκα και βλέπω μόνο τις βλεφαρίδες μου

Μη λες μαλακίες, κανείς δεν μπορεί να δει τις βλεφαρίδες του

Εγώ μπορώ, έχω μεγάλες και όμορφες

Καλά, τώρα που θα βγεις στο μπαλκόνι να πεις της απέναντι πως τις έχεις μεγάλες και όμορφες, θα ανατριχιάσει λίγο με τον πληθυντικό αλλά θα της περάσει

Έξω είναι αυτή ;

Έξω

Και τι κάνει ;

Πίνει καφέ

Τι καφέ ;

Τι παπάρας που είσαι, έχει καμιά σημασία τι καφέ πίνει ;

Έχει, αν πίνει φραπέ θα της πω μόλις με δει με το κοντάρι «καλημέρα, θέλετε να έρθω από κει με το καλαμάκι μου;»

Ω ρε πούστη μου

Τι «ω ρε πούστη μου» , αυτές είναι direct προσεγγίσεις, βλέπε τους 40ρηδες να μαθαίνεις

Τι να μάθει κανείς από σας τους ενοχικούς αγόρι μου ; που αν δεν έχει η δικιά σας οργασμό κάθεστε και μοιρολογάτε τρεις μέρες

Πέντε

Πέντε τι ;

Πέντε μέρες, τόσο κάνει να μου περάσει, μετά το ξανακάνουμε για να ξαλαφρώσω κι αν πετύχει πέτυχε, αν όχι μοιρολογάει αυτή

Τι παπάρας, σιγά μη μοιρολογούν αυτές, ξαλαφρώνουν κι έξω απ’ το σπίτι

Θα με πας ως τη μπαλκονόπορτα γαμώτο ; άντε γιατί μόλις είδα ένα φαγκρί να περνάει μπρος απ τα μούτρα μου

Φαγκρί ;

Ναι ρε μαλάκα , φαγκρί, τι να δω με στολή βατραχάνθρωπου ; ορτύκι ;

Πού σε βρήκα ρε πούστη μου

Στο Hungry

Ναι, το ξέχασα αυτό

Ωραίες μέρες

Καλές ήταν

Θέλω να γράψω ένα ποστ γι αυτές

Έτσι όπως είσαι ντυμένος ;

Όχι ρε παπάρα, μετά που θα γυρίσω σπίτι, εκεί με πιάνει η νοσταλγία , μεταξύ WC και ψυγείου

Πάμε έξω τώρα ;

Δεν «πάμε» , «πάω» , εσύ πήγαινέ με ως την μπαλκονόπορτα και άφησέ με εκεί  χωρίς να φαίνεσαι, το θέμα είναι να μην καρφωθούμε

Σωστά, το παν είναι η διακριτικότης , πρόσεχε, έχει καναπέ μπροστά σου, μετά ένα βήμα δεξιά πρόσεχε το subwoofer , στοπ , δυο βήματα ακόμη και μη λερώσεις τη μπερζέρα, καλά είσαι, ανοίγω την κουρτίνα, έφυγες

………………………………..

 (έφυγε)

…………………………………

Πού είναι ρε παπάρα η απέναντι ;

Δεν ξέρω, δεν βλέπω, είναι η κουρτίνα μπροστά, κάτσε να βγω

Πού είναι ρε παπάρα η απέναντι ;

Εκεί ήταν

Πού εκεί ρε ; εκεί έχει μόνο ένα τραπέζι και δυο καρέκλες άλιμπερτ

Τι ήθελες να χει ρε μαλάκα σε μπαλκόνι ; τα Άπαντα του Βαράγκη ;

Καλά ρε αντίχριστε , με έφερες ως εδώ για ένα τίποτε , για ένα μπαλκόνι αδειανό ; για μια ωλένη ;

Tι ανακατεύεις την ωλένη ρε ;

Μούδιασε η ωλένη μου να κρατάει το κοντάρι τόσες ώρες, φίλος να σου τύχει ρε πούστη μου

Και τι φταίω εγώ ρε παπάρα ; μούδιασε η κύστη της τόσες ώρες μέχρι να δει ξένο άντρα στο μπαλκόνι, πήγε να την αδειάσει

Έτσι κάνουν όλες ;

Οι κύστες ; μάλλον

Μούδιασε και η δική μου στο μεταξύ, βόηθα ρε ν΄ ανοίξω το φερμουάρ

Δεν σφάξαν που θα σ’ακουμπήσω εκεί κάτω , κατουρήσου πάνω σου, αδιάβροχη είναι

Τι μαλάκας, τι μέρα κι αυτή , ώρες είναι τώρα που λείπω να θέλει η δικιά μου να βάλει ηλεκτρική και να χουμε κι άλλα με το κοντάρι όταν γυρίσω

Κinky

Λίγα λόγια για τη γυναίκα μου, νταξ ;

Για την απέναντι λέω, μόλις βγήκε, κοίτα τι κρατάει

Ω ρε πούστη μου ! Ω ρε πούστη μου !

(μπορεί και να συνεχίζεται)

Θα πάμε σήμερα για μπάνιο ;

Όχι, με τσάκισε η αλλεργία και δεν βλέπω ούτε τις βλεφαρίδες μου

Για να μιζεριάζεις όμως πληκτρολογώντας δεν σε τσάκισε η αλλεργία

Όχι , γράφω αυτόματα εκεί , ο,τι γράφω τέλος πάντων

Kαι δεν μπορείς να κολυμπάς αυτόματα ;

Χωρίς μάτια ;

Ναι, θα κολυμπάω εγώ μπροστά

Δεν σε εμπιστεύομαι πλέον εσένα, άνθρωπος που γράφει για το ζουμί του πεθαμένου και καρφώνει απέθαντα στα πατώματα είναι πολύ επικίνδυνος

Ενώ εσύ που βάζεις γέρους ανθρώπους πάνω σε μηχανάκια….

Εγώ μια χαρά είμαι, ξεχειλίζω από αισιοδοξία

Ω ναι, μπροστά σου ο Καρυωτάκης ήταν σαν να ‘χε πέσει στη μαρμίτα με τα Prozac

Μιλάς κι εσύ που κλείνεσαι σε ασανσέρ με γέρους και σε ασθενοφόρα με γριές και παίζετε μονόπρακτα

Δικό μου είναι το ασανσέρ, όποιον θέλω βάζω μέσα

Κι εμένα, δικός μου ο γέρος, όπου θέλω τον βάζω, αν θέλω τον βάζω δεμένο και σε γραμμές τρένου, και σε κλουβί με οχιές  , και σε ΚΑΠΗ μονάχο του με τριάντα χήρες και λογαριασμό δεν δίνω

Είσαι πολύ σκληρός άνθρωπος

Βλέπω πολύ μπροστά, αυτό είναι

Να το προσέξεις αυτό που σε έπιασε, δεν θα σου βγει σε καλό

Το ξέρω αλλά βλέπω πολύ μπροστά

Αφού ούτε τις βλεφαρίδες σου μπορείς να δεις, τι “πολύ μπροστά” μου χτυπάς ;

Άλλο οι βλεφαρίδες, αν ξεπεράσεις αυτό το ψυχολογικό φράγμα μετά δεν έχει όριο

Δεν είσαι καλά, έ ;

Ποτέ δεν ένιωθα καλύτερα, απλά καταρρέω σε ανύποπτα χρονικά διαστήματα

Τι ανύποπτα ; κάθε δεύτερη μέρα από το πάτωμα σε μαζεύω

Ε καλά, μέρα παρά μέρα δεν είναι και big deal

Σύνελθε

Καλά είμαι ρε, απλά θα μου πάρει λίγο χρόνο είπε ο γιατρός

Ώι, ώι , πήγες και σε γιατρό ;

E ναι , δεν περνάει από μόνη της η αλλεργία

Σε αλλεργιολόγο πήγες ;

Ντράπηκα να πάω σε γυναικολόγο να του πω το πρόβλημά μου, τραβάς κανένα ζόρι εσύ ;

Για τις μαυρίλες σου πήγες σε αλλεργιολόγο ;

Και πού ήθελες να πάω ; κάτι με πειράζει και πρέπει να βρω τι είναι αυτό

Και θα το βρει ο αλλεργιολόγος ;

Για placebo τον πληρώνω, αν δεν το βρει αυτός θα το βρω εγώ

Δεν είσαι καλά, έ ;

Εγώ δεν είμαι καλά ; από το δικό σου κεφάλι μέσα περνάνε τρένα και απέθαντοι, εγώ σε μάρανα ;

Ναι αλλά όλα τα τρένα σταμάτησαν στο δικό μου το κεφάλι γιατί το δικό σου εκτροχιάστηκε και κλείνει το δρόμο

Περιμένω να έρθουν να καθαρίσουν τις γραμμές

Ποιοι ;

Δεν ξέρω, κάποιοι θα έρθουν πάντως, δεν μπορεί να αφήσουν τόσα τρένα να περιμένουν γεμάτα κόσμο

Τους ειδοποίησες ;

Ναι, είπαν θα έρθουν κάποια στιγμή

Κάποια στιγμή

Ναι, κάποια στιγμή , όταν είναι έτοιμοι

Όταν είναι έτοιμοι

Σταμάτα να κάνεις την ηχώ, ναι , όταν είναι έτοιμοι , δεν είναι το δικό μου τρένο το ζόρι τους, έχουν κι αυτοί τους δικούς τους εκτροχιασμούς να παλέψουν

Δεν είσαι καλά, έ ;

Μια χαρά είμαι, πάω να μαζέψω τα κομμάτια του μηχανοδηγού τώρα, πέρασε καιρός και άρχισε να μυρίζει άσχημα

Θέλεις βοήθεια ;

Όχι, σ’ευχαριστώ, μόνος μου τα έκανα χάλια, μόνος μου πρέπει να τα συμμαζέψω..

Ξέρεις κάτι ;

Τι ;

Δεν τα φτιάχνουν τα τρένα όπως παλιά…

(ντριιιιν)

Έλα, πήρα τα αιματολογικά, τα πήρες τα δικά σου ;

Ναι, μισό

Έλα ρε, κάνε γρήγορα, έχω αγωνία , θα σπάσει η καρδιά μου

Καλά ντε, δεν τα κρέμασα κάδρο στον τοίχο, έλα λέγε

Χοληστερίνη

Ναι, χοληστερίνη τι ;

Πες εσύ

Όχι, εσύ πες πρώτα

Καλά, αλλά στα τριγλυκερίδια θα πεις εσύ πρώτος

Νταξ’

299

Τι 299 ρε παπάρα ; αριθμός είναι αυτός ;

Καλά είναι

Καλάθια είναι, στα πόσα καίγεσαι ;

Πριν δυο μήνες είχα 365

Φαντάσου να ‘πεφτες και σε δίσεκτη χοληστερίνη

Γι αυτό σε λέω, μια χαρά είναι το 299

Τριγλυκερίδια

Σειρά σου

Σωστά. 120

Φακ! με ξέσκισες , 250

Γιες ! Γιες ! Γιες ! double score !

Πώς το κάνεις αυτό γαμώτο ;

Δωροδοκώ την μικροβιολόγο

Το ‘ξερα ! είσαι σκουλήκι

Nαι αλλά υγιέστατο, λέγε , ζάχαρο

Εσύ πες

Θα σκυλομετανιώσεις

Καλά , 146

Τι έφαγες ρε παπάρα με το που άνοιξες τα μάτια σου ;

Δυο φέτες χαλβά κι ένα σταφιδόψωμο

Nηστικός δεν σου είπε ;

Ε είπε, ας βγάλει το χαλβά και το σταφιδόψωμο απ’ τα 146

Αδιόρθωτος είσαι ρε αγόρι μου

Πείναγα αφού, εσύ πόσο ;

88

Φτου!

Στα μούτρα σου, ουρία, πόσο ;

55

Ώι , ώι

Εσύ πόσα ώι ;

25

Φακ ! τι σκατά κάνω παρέα μαζί σου γαμώτη μου ;

Eρυθρά

Όχι , δεν είχα

Τι δεν είχες ;

Ερυθρά ρε παπάρα, αυτά είναι παιδικές αρρώστιες

Αιμοσφαίρια ρε χτήνος

Αααααα , 5 εκατομμύρια και διακόσιες χιλιάδες

Καλός είσαι, εγώ μείον τις διακόσιες

Γιες ! Γιες ! Γιές !

Λευκά

Σειρά σου

6 χιλιάρικα

Δέκα ! Δέκα ! Δέκα ! Γι..

Mην πεις γιες ! στην κόψη είσαι

Δεν κερδίζουν τα δέκα τα έξη ;

Μην είσαι παπάρας , αιματοκρίτης

36

Τι είναι αυτό ;

Νούμερο

Και το λες έτσι ψύχραιμα ;

Ναι γιατί ; κλεμμένο είναι ; δικό μου είναι

Να το ψάξεις

Άσε ρε σούπερμαν, πόσος είναι ο δικός σου ;

50

E τι σκατά φίλος είσαι ; δεν μπορείς να μου δανείσεις 5 να πιάσω τη βάση ;

Oύτε το ουρικό οξύ μου σου δανείζω

Ωπα ! τι λέει το κοντέρ γι αυτό ;

4,5

Κι εγώ

Κι εσύ τι ;

4,5

Δεν σε πιστεύω

Καλά , 7

Ώι, ώι !

Tι ώι! ώι! ρε παπάρα ; ας έκανα κι εγώ τα γλυκά μάτια στη μικροβιολόγο και θα σου λεγα

Ποια γλυκά μάτια ρε ; την ξέρεις τη μικροβιολόγο μου ; εβδομηνταπέντε χρονών είναι

Για την υγεία κάθε θυσία είναι μονόδρομος αγόρι μου

Τι παπάρας που είσαι

PSA μέτρησες ;

Ναι , 1,5

Εγώ 0,5

Με γειά

Φχαριστώ, καλύτερος δεν είμαι ;

E είσαι και 40, κακώς ψάχνεσαι για προστάτη

Θα σε φάει η ζήλια επειδή σε ξέσκισα εδώ

Θες να πούμε κι άλλα ;

Όχι ρε, βαρέθηκα , θα πάμε το βράδυ για μπύρες ;

Aν δεν σου πέσει η χοληστερίνη ως τα γόνατα εγώ δεν σε βγάζω έξω

Δεν κοιτάς τα χάλια σου στο PSA , στη χοληστερίνη μου έμεινε το μάτι σου

Πάμε για κανένα mojito καλύτερα ;

Ναι, ναι, ο δυόσμος κάνει καλό στη φερριτίνη

Και μετά κανένα maltάκι

Γαμώ ! θα χτυπήσει ταβάνι η HDL

Τι σκατά τις θέλουμε τις εξετάσεις ;

Έλα ντε, με 140 ευρώ θα πίναμε όλο το μαγαζί

Άντε κλείνω τώρα, έχω ραντεβού με τον ουρολόγο

Μην τον κοιτάξεις στα μάτια

Όχι ρε, αυτό μου έλειπε, δάχτυλο με τρυφερότητα

Γεια

Γεια

(κλικ)

Να την κάνουμε σιγά-σιγά για το γουίκεντ ;

Ας πηγαίνουμε, κουτσά στραβά βγήκε μεροκάματο κι αυτή τη βδομάδα

Να δούμε τι γράφουμε πάλι την επόμενη

Νηστίσιμα

Ποστ ;

Ναι ρε, αλάδωτα, πως το λένε

Χωρίς σάρκα και τέτοια ;

Χωρίς, πνεύμα μόνο

Πάλι πνεύμα ;

Ναι ρε, εμάς μας θέλουν είτε για το πνεύμα μας είτε για τα λεφτά μας

Τη σάρκα μας μπα, ε ;

Όχι αγόρι μου, όση πείνα και να πέσει έχει και κάποια standards ο αναγνώστης σήμερα

Και για τα λεφτά μας είπες;

Είπα, so what ? όλα είναι ανάγκη να τα παίρνεις τοις μετρητοίς ?

Είπα κι εγώ….

Το Mac το πήρες ;

Ναι, στην κωλότσεπη το ‘χω

Eσυ το Blackberry ;

Στην τσάντα

Ανάποδοι άνθρωποι, εντελώς

Ωραία μέρα σήμερα

Ωραίος ήλιος, άνοιξη…

Τι καλά να ζούσαμε χίλια χρόνια

Και τα ογδόντα καλά είναι

Τόσα θέλεις ;

Τι σημασία έχει ; το θέμα είναι πόσο γεμάτα θα είναι

Πάλι πνεύμα ;

Όχι, σκέφτομαι φωναχτά

Χαίρομαι που είσαι φίλος μου ρε

Κι εγώ, ωραία μέρα σήμερα, ωραίος ήλιος, δεν άκουσα “φεύγω”

Ούτε κι εσύ το είπες πουθενά, έ ;

Όχι , τελικά θα μείνω. Εδώ. Το κατάλαβα πως δεν μπορώ να φύγω.

Ή θα λες ψέματα πως δεν θα ξαναφύγεις…

ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΔΗΛΩΣΗ- ΚΥΝΙΚΗ *ΟΜΟΛΟΓΙΑ

Εν γνώσει των συνεπειών της κατάπτυστης και ουδόλως πρωτότυπης πράξης μας, ομολογούμε εκούσια πως η πατρότητα του ποστ “Η Πόρτα” που αναρτήθηκε στο βλογ του Κ.Κ.Μοίρη κατοχυρώνεται-με DNA σφραγίδα- στον kopoloso και αντιστοίχως τη γονική επιμέλεια του ποστ “Τάιμ άουτ” στο βλογ Βlow your head off αναλαμβάνει πλήρως και ανεπιφύλακτα ο Κ.Κ.Μοίρης ως ο μόνος σπερματοδότης.

Oι λόγοι που μας οδήγησαν στην απελπισμένη αυτή κίνηση ήταν οι εξής :

Ζηλεύαμε θανατερά ο ένας τα διθυραμβικά σχόλια στο ποστ του άλλου και αποφασίσαμε να σκίσουμε για μια μέρα τη ζήλια στα δύο και να τη μοιραστούμε για να μας πέσει λιγότερο δύσπεπτη.

* και τώρα μπορείτε να μας ρίξετε στα σκυλιά

(η μέγιστη αθλιότητα ήταν που εμφανιστήκαμε και ως σχολιαστές στα δικά μας ποστ, το τελευταίο σκαλί πριν το χρυσό μετάλλιο του εξευτελισμού)

O kopoloso διαβάζει στο Mac του τον προβληματισμό του Κ.Κ.Μοίρη (ακούγοντας-παράλληλα- το μπαρόκ lounge σάουντρακ του Evil Dead)

Νομίζω πως ήρθε ο καιρός να αποκαλυφθούμε. Δεν ωφελεί πλέον αυτή μας η αδιανόητη μυστικοπάθεια. Όλο και κάποιος από όσους μας έχουν δει θα κυκλοφορήσει φωτογραφίες μας στο διαδίκτυο και όσα χτίζαμε τόσο καιρό θα γίνουν γης μαδιάμ. Θα το κάνεις εσύ ή εγώ ; Θες να το κάνουμε εύκολο ή δύσκολο ; Θα τους μουδιάσουμε ή με το μαλακό ; Άσε με να το κάνω εγώ, σου υπόσχομαι να πω ότι είσαι εξυπνότερος από μένα αλλά στο δικό σου βλογ θα παραδεχτείς ότι είμαι νεότερος και ομορφότερος. Μερικές φτιάχνονται ακόμη με το IQ και ίσως τη σώσεις την παρτίδα και μαζέψεις τα ψίχουλα από το τραπέζι. 

………………………

Ο Κ.Κ.Μοίρης διαβάζει στο Blackberry του – έχει μεγάλο Blackberry- την απάντηση του kopoloso

Don’t be an asshole. Κανείς από όσους μας είδαν δεν πρόκειται να τα ξεράσει γιατί έχουμε κι εμείς δικές τους φωτογραφίες, τι νομίζεις ότι έκανα εγώ με το κινητό όσο μίλαγες μαζί τους ; τους καφέδες έβγαζα ; Και αυτό με το IQ δεν το κατάλαβα, δέκα χρόνια μου ρίχνεις ρε παπάρα και έχεις το θράσος να μου λες κατάμουτρα πως ίσως τη σώσω την παρτίδα ; Κρείττον σιγάν γιατί έχω τη φωτογραφία την ώρα που κατουράς τα χιόνια στο Bansko και θα γελάσει κι ο παρδαλός βλόγερ (όλο και κάποιος θα υπάρχει ανάμεσά μας, έ ; ).

Υ.Γ. αυτό το “κρείττον σιγάν” θέλω εδώ και μήνες να το χώσω σε ένα ποστ αλλά τρέμω τον Σελιτσάνο, τώρα άρπα το εσύ για να ξαλαφρώσω.

(ασφαλώς συνεχίζεται)

Τι της πήρες δώρο ;

Τα τρία μου

Σφίξαν τα πράματα, έ ;

Ένα μήνα έχουν να μας πληρώσουν

Κι εμάς ενάμιση αλλά δώρο της πήρα, κανονικό

Τι ;

Τα τρία μου

Καλά ρε παπάρα, τα δικά μου τρία σου ξίνισαν ;

Εσύ νέος είσαι, κάτι περισσότερο από τρία περίμενε

Tρία και πολλά είναι, μη καλομαθαίνουν

Λες ;

Άμα τους δώσεις τέσσερα, τις χάσαμε

Η δικιά μου είναι ψυχούλα, βολεύεται και με δύο

Kαι τι το κάνεις το ένα που περισσεύει ;

Θα της το δώσω την Τσικνοπέμπτη, δεν θα βγούμε που δεν θα βγούμε

Σφίξαν τα πράγματα , έ ;

Tα ξέρεις, η σκόνη του χρόνου, μια αιωνιότητα και μια μέρα μαζί…έτσι πάνε αυτά δυστυχώς

Μην τον ξαναμπλέξεις Αυτόν στις κουβέντες μας, νταξ ;

Καλά, δώσε ένα τσιγάρο τώρα, φούσκωσα

Δεν καπνίζω ρε παπάρα αφού

Δώσε ένα ρε μαλάκα, fade out στο ποστ χωρίς τσιγάρο δεν γίνεται

Πάρε

Είσαι φίλος ρε , έχεις κι άλλο αν χρειαστεί ;

Έχω τρία, θες ;

Ά στα διάλα ρε….

(για μια πιό αισιόδοξη ενατένιση του θέματος, υπάρχει κι αυτό)

Έτοιμος ;

Πάντα

Σε πέντε λεπτά βάζω μπρος

Περιμένω κάτω

Τράπουλες πήρες ;

Πήρα. Σκούφο πήρες ;

Τρεις. Εκεί δεν έχει ιδιώνυμο.

Μαγιώ πήρες ;

Oχι. Δεν με αφήνουν να πάω για μασάζ.

Καλά σε κάνουν. Αν χαλαρώσεις πολύ βγάζεις περίεργους ήχους από παντού

Τι μαλάκας.

Ξεκινάω

Άντε ντε.

Λάπτοπ να πάρω ;

Μα τι μαλάκας ! θα στα κόψω σύριζα

Μη λες τέτοιες λέξεις ρε παπάρα, πάνω που χαλαρώσαμε λίγο

Άντε, κατέβα..