MEN 24 - Κ.Κ.Μοίρης

«Ο Φιντέλ Κάστρο που πολλοί θέλουν να τον περιγράφουν ως ετοιμοθάνατο, ο Φιντέλ μας εξέπληξε όλους και ξέρετε τι έκανε; Περπάτησε. Ο Φιντέλ βγήκε. Έκανε έναν περίπατο. Ο Φιντέλ πήγε ένα μικρό περίπατο. Είναι ένα θαύμα. Οι άνθρωποι του έκλαιγαν», είπε ο πρόεδρος της Βενεζουέλας.

Kακό πράγμα η οπαδική αγιοποίηση. Εξευτελίζει την Ιστορία.

Εκτονώνονται σταδιακά οι κινητοποιήσεις των βλόγερς , ενώ καθοριστική για την εξέλιξη των κινητοποιήσεων ήταν η συνάντηση που είχε χθες ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης (στη δικαιοδοσία του οποίου υπάγονται τα ζιζάνια αυτά) καθώς και ο πρόεδρος του ΕΛΓΑ με αντιπροσωπείες από τα μπλόγκ(ς).

Σήμερα το πρωί, οι βλόγερς θα εξετάσουν σε κατά τόπους συσκέψεις, το ενδεχόμενο της αποχώρησής τους από συγκεκριμένα μπλόγκ(ς), σε συνεννόηση και με το πανελλαδικό συντονιστικό τους όργανο. Τα μπλόγκ(ς) των αμετανόητων παραμένουν στo wordpress, στο blogger.com και στο συνοριακό σταθμό του yooblog.

Ωστόσο, χωρίς να προκαλούν προβλήματα στην κυκλοφορία των οχημάτων πολλά μπλογκ(ς) παραμένουν στην Οtenet, στην είσοδο της HOL αλλά και στον κόμβο της Forthnet.

Οι βλόγερς αποχώρησαν επίσης από το μπλογκ στο blogspot.com , ενώ κανονικά χωρίς μπλογκ(ς) λειτουργούν τα τελωνεία της Δοϊράνης, των Ευζώνων, της Εξοχής, των Κήπων και του Ορμενίου από τα οποία περνάει όποια λέξη γουστάρει.

Aυτά.

(στην αποκλειστική φωτογραφία του βλογ μας, γενναίοι βλόγερς αρνούνται να καταθέσουν τις λέξεις τους)

Και τι θες να κάνουν δηλαδή ; πρέπει να πιέσουν για να ακουστούν, άλλον τρόπο δεν έχουν, έτσι πιέζουν, και δηλαδή όταν οι ΔΕΗτζήδες κατεβάζουν τους διακόπτες αλλιώς είναι ; όταν οι καθηγητές δεν πάνε στο σχολείο δεν σε ενοχλεί ; να πιέσουν θέλουν, αυτό έχουν, αυτό κάνουν.

Κι εγώ τι να κάνω δηλαδή ;

Nα παρακαλέσω γονυπετής την ΔΕΛΤΑ να τους δίνει ογδόντα λεπτά το κιλό το γάλα , τον έμπορο μισό ευρώ την ροζ ντομάτα  , το διαλογητήριο πενήντα λεπτά τις πατάτες , τα εκκοκκιστήρια να πληρώνουν κι αυτά μισό ευρώ κι ας το χουν μετά το μπαμπάκι να το βλέπουν και να το χαίρονται ; Εντάξει, να το κάνω, μη περιμένοντας ανταποδοτικότητα, δεν περιμένω να βγει κανείς τους και να ξανακλείσει τους δρόμους επειδή ο δικός μου εργοδότης δεν μου δίνει τα διακόσια παραπάνω ευρώ που χρειάζομαι για να βγω μέχρι τις 20 του μήνα-το διάστημα 20 με 30 απλά ζω σαν τον Γκάντι-.

Στις ατέλειωτες – και εντελώς ανέξοδες- κουβέντες μπλέκουν Siemens, Βατοπέδια, εξοπλιστικά , μίζες, να τα πάρουν από κείνους που τα πήραν και να τα δώσουν στους αγρότες, τόση χυμώδης βλακεία καταντά επαναστατικά γραφική, από μας θα τα πάρουν ακόμη μια φορά κι όχι από τα ταμεία της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ ή των πρωτοπαλίκαρών τους που μετράνε μήνες για να τους αγκαλιάσει η ασυλία και η παραγραφή.

Μην αποπροσανατολίζεστε, λέει η Αλέκα, το θέμα δεν είναι ταξικό ανάμεσα στην αγροτιά και την εργατική τάξη, οι μεταξύ σας αντιπαραθέσεις ρίχνουν νερό στο μύλο της εξουσίας, αυτή τη μαλακία με το μύλο και το νερό έχω βαρεθεί να την ακούω, τα ίδια άκουγα και στον Παπουτσωμένο Γάτο όταν ήμουν έξη, τα ίδια και σήμερα που ο γάτος δεν έχει σάλιο ούτε τις σόλες να επιδιορθώσει. Η λογική των μοχλών δουλεύει μια χαρά, βάζουμε πάντα άλλους στη μέση για να πιέσουμε εκείνους που έχουν την ευθύνη και το μαχαίρι (το καρπούζι το έφαγαν μόνοι τους), πόση πίεση να αντέξουν αυτά τα γαμημένα τα υπομόχλια τελικά ; Τις ηλιθιότητες “όλοι είναι μαζί μας” τις επιστρέφω πίσω, απέναντί τους δεν είμαι αλλά δεν είμαι και μαζί, όταν οι επιδοτήσεις έπεφταν σαν το Νιαγάρα πάνω τους ούτε σταγόνα με άγγιξε στον ώμο, δικός τους ο ιδρώτας, δικά τους τα καφενεία, δικές τους οι διπλοεγγραφές, δικές τους οι πληρωμένες χωματερές, δικές τους οι επιδοτήσεις, τώρα που στέγνωσε το ποτάμι θα πρέπει να μπούν όλοι στο δικό μας ρυάκι που έχει νερό ίσα για πέντε βάθρακους όλους κι όλους ;

Να διαβάζω αυτό και να θέλω να το σημειολογήσω απ’ την ανάποδη γιατί δεν είμαστε όλοι αήττητοι  μαλάκες  συλλήβδην αλλά δεν μπορούμε και να καταπιούμε πως η επανάσταση του “ετσιγουσταρωνακλεινωδρόμους” είναι λιγότερο προκλητική από την επανάσταση του “λούμπεν μικροαστού” που δηλώνει συμμετοχικά αμέτοχος.

Ή να διαβάσω το άλλο και να πω ότι εντάξει, όπως τα λες είναι, αν τους έχεις πιάσει τους κυβερνήτες απ’ τα αρχίδια – που υποθέτεις πως έχουν- τα στρίβεις μέχρι να βγάλουν ζουμί περισσότερο απ τα πεντακόσια εκατομμύρια που δεν σου φτάνουν αλλά να θυμάσαι πως δεν θα πονέσουν τα δικά τους τα αρχίδια αλλά τα δικά μας, αυτοί έχουν και πάγο και γάζες και γουίσκια να τα βρέξουν και κάποιους να τους τα φιλήσουν μετά, εμείς τι έχουμε ;

Μη μου πεις πως έχουμε τον Αλέξη. Έχει κι ο πόνος τα όριά του.

…στην ουσία ένα μάτσο σκατά είναι

( βαριέμαι να λέω και να γράφω τα ίδια και τα ίδια …ή τα δείχνουμε όλα ή τίποτε )

…………………………….

οδηγίες χρήσης ποστ : ακούμε δυνατά τη μουσική, βλέπουμε την εικόνα χωρίς να αποσπάται η προσοχή μας από αλλότρια θέματα , μετά πέφτουμε για ύπνο

Από τη μέρα της πανηλίθιας περφόρμανς της Σάλυ-κατά κόσμον Μεγκ Ράιαν- μπρος στη μούρη του χάλια Μπίλυ Κρύσταλ, έχω διαβάσει ένα βουνό παπαριές για το δικαίωμα στον οργασμό και το-επίσης αναφαίρετο-δικαίωμα στην προσποίηση.

Κουβέντα να γίνεται.

Ο γυναικείος οργασμός είναι μεγάλη σουπιά.

Μαλάκες τινές επιμένουν πως μπορούν να αναγνωρίσουν έναν fake θηλυκό οργασμό με κλειστά μάτια. Πλείστα από αυτά τα macho όντα έχουν να δουν ξεβράκωτη γυναίκα από την εποχή που έκαναν μπάνιο με τη μαμά τους. Και δεν είμαι σίγουρος πως σταμάτησαν να κάνουν.

Κάποιες καργιόλες ισχυρίζονται μετ’ επιτάσεως πως θα μπορούσαν να πουλήσουν έναν fake στην τιμή του γνήσιου ακόμη και στον Bulgari αυτοπροσώπως. Τέτοια περηφάνεια και τέτοια σιγουριά πως χολοσκάμε , θαρρείς και θα μας κακόπεφτε που και που καμιά ρέπλικα.

Για τα δικά μας τα χάλια ας μην επεκταθώ. Σπέρμα που φαίνεται , προσποίηση δεν θέλει. Σημαίνει “thiz iz the end”.Γυρνάμε πλευρό.Game over.

Κουβέντα να γίνεται.

Η επιγραφή στην είσοδο είναι παρελκυστική. Ούτε τα βασικά με ενδιαφέρουν , ούτε οι υποδιαιρέσεις του, ούτε η δοσολογία, ούτε το υπογεγραμμένο πιστοποιητικό γνησιότητας. Ούτε καν για οργασμούς ήθελα να γράψω σήμερα.

Κουβέντα να γίνεται.

Αν είναι σχέσεις να βυθιστούν αύτανδρες (ηλίθια λέξη, θαρρείς δεν πάνε στον πάτο και οι γυναίκες μαζί) και να γίνουν ολοκαύτωμα γάμοι, καλώς να έρθει η συντέλεια του κόσμου επειδή αυτοί οι μύες εκεί μέσα ξέχασαν ή δεν έμαθαν ποτέ να κάνουν μια σύσπαση της προκοπής. Παλιοκηφήνες .

In the meantime…

Στη Γάζα εξακολουθεί να γίνεται ο κακός χαμός και όλοι ανεξαιρέτως – πλην των κακών- δηλώνουν πρόθυμοι να προσφέρουν τις καλές τους υπηρεσίες για να σταματήσουν να ανοίγουν κεφάλια σαν χουρμάδες. Συνωστισμός προθύμων, από Πάπα μέχρι Πάγκαλο που έγραψε πάνω στα μπουκάλια των κρασιών return to sender αντί να τα κρατήσει ώσπου να γίνουν ξυδιάς και να ραντίσει μετά μ’ αυτά το κακό, ξορκίζοντάς το. Statement μ’ αρχίδια. Απροσποίητος οργασμός οργής δηλαδή, ένα ποτάμι που θα το ζήλευε όχι μόνο η Μεγκ αλλά κάθε πολυοργασμική – original ή μαιμού - που σέβεται τους μύες της, τους εραστές της, τα δάχτυλά της ή το dildo της.

Εμένα , που σπάνια είμαι καλός άνθρωπος, όλο αυτό μου θυμίζει οργή Αυνάν. Μια ατέλειωτη αυτοϊκανοποίηση πως τους κάναμε τη μούρη λιώμα και σήμερα και πέσαμε για ύπνο ανακουφισμένοι απ’ το ξαλάφρωμα. Για αύριο θα συμβουλευτούμε το Κοράνι και το Ταλμούδ.

Αυτό ήταν ένα ύπουλο ποστ χωρίς αρχή-μέση-τέλος-λογική. Απλά διασταυρωθήκαμε με πανσέληνο  (έτσι μου είπαν) και όταν γίνονται τέτοια χαζά εκεί έξω, τρώγομαι με τα ρούχα μου και το πληκτρολόγιο. Και τον Πάγκαλο ενίοτε. Κουβέντα να γίνεται.

Δεν είναι δικό μου εξ ου και τα “ ”, αλλού το διάβασα και το κάρφωσα στη μαρκίζα. Τέτοια διαμάντια χρειάζονται την προθήκη τους.

Όποιος μπει – στο λιτό ποστ- , το κάνει με ευθύνη του.

Μου θυμίζει τις εκπάγλου γελοιότητας πινακίδες “αποπυρηνικοποιημένη Κάτω Βοϊδοκοιλιά Αχαΐας” , θαρρείς και στην Άνω Βοϊδοκοιλιά θα αυτοσυγκρατηθούν και δεν θα ρίξουν στους κάτω γειτόνους όσους μεγατόννους τραβάει η ψυχή τους μέχρι να στανιάρουν.

Καλού-κακού πάντως ανακηρύσσω από σήμερα το βλογ “twilight zone”. Όποιος θέλει να βγάλει κουμπούρια και καλάσνικοφ και να αρματώνεται με θεωρίες συνωμοσίας , ας το κάνει στα οδοφράγματα ένθεν κι εκείθεν. Εδώ όχι.

Γελάσαμε και σήμερα…

Ανακάλυψα-the hard way-πως οι κτηνωδίες γύρω από ένα εορταστικό τραπέζι -θαρρείς και τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου υποσιτιζόμαστε- έχουν καταστροφικές επιπτώσεις στη δημιουργικότητα (πσσσσς……).

Στάθηκε αδύνατο να σταυρώσω δυό λέξεις και να τις βάλω να παρελάσουν στη σειρά. Ευτυχώς που έψαχνα δυό, αν γύρευα πέντε θα έκαναν κατάληψη στο βλογ και σήμερα θα μύριζε αποκαΐδια. Αυτό αποδεικνύει-πέραν των άλλων προφανών- την βαθιά διαχρονική αξία του λακωνίζειν.

Και τι να γράψω δηλαδή ;

Ρίχνω κλεφτές ματιές δεξιά κι αριστερά. Γάζες, λωρίδες, Χαμάς, αίματα, δάκρυα, e-παναστάτες που αρματώνουν τα βλογ τους έτοιμοι να εισβάλλουν στην Κνεσέτ και να ελευθερώσουν τους άγιους τόπους πετώντας στα κεφάλια των κακών λεξορουκέτες , φωτιά και λαύρα.

Οι καλοί και οι κακοί. Οι δυνατοί και οι αδύναμοι. Οι πολλοί και οι λίγοι. Οι πιστοί και οι άπιστοι.

Κι από την άλλη όχθη εμείς, καλά οχυρωμένοι πίσω από τα divani & interni οδοφράγματα του 2009.  Να με συμπαθάτε αλλά δεν θ’αντέξω ν’ ακούσω ακόμη ένα βροντώδες “ας σηκωθούμε από τους καναπέδες μας”.

Γιατί εμείς είμαστε οι καναπέδες !

Ν.4229/1929 “περί μέτρων ασφαλείας του κοινωνικού καθεστώτος και προστασίας των ελευθεριών”.

Σπίτι μου έχω τέσσερα φούτερ. Με κουκούλα όλα. Το ένα είναι κίτρινο και δεν ρισκάρω να το φορέσω, είμαι εύκολος στόχος ακόμη και για τον Στίβι Γουόντερ.

Το άλλο είναι –φευ- κόκκινο (νεανικές επιπολαιότητες), ακόμη κι αν παραβλέψω το τραγικό γεγονός της αδυναμίας μου να εισέλθω χωρίς λιπαντικό εντός του (γαμημένα large) , δεν έχω καμιά διάθεση να φορέσω χρώμα που φοράει ομάδα του Κόκκαλη. Ούτε όνομα θέλω να γράψω.

Το τρίτο είναι ένα άσχημο σκούρο πράσινο, σαν άρρωστο κυπαρίσσι την ώρα που νυχτώνει. Από τη μαρκίζα που γράφει Diesel έχουν ξεκολλήσει τα i,e,s , εγώ να βγω στους δρόμους με ελλιπή σήμανση στα σινιέ α-πο-κλεί-ε-ται, δεν πα να εισβάλλουν και οι Τούρκοι.

Το τελευταίο είναι ένα ωραίο άσπρο, τόσο ωραίο που δεν το έχω βγάλει ακόμη από το ράφι, του ρίχνω μια ματιά που και που, το φτύνω να μη ματιαστεί και that’s all, αυτό είναι ένα φούτερ αλμπίνος. Όταν θα ‘ρθει η μεγάλη ώρα να δει το φως, θα πεθάνει από τον τρόμο του, λίγα είναι τα φούτερ εκείνα που έχουν τα κότσια να αντιμετωπίσουν τα πράγματα κατάματα. Αυτό ακόμη και τα γιαούρτια στα ψυγεία θα τρέμει να αντικρίσει.

Ένιγουέι, καλό είναι να επαναστατείς όσο είναι καιρός. Μετά μπορεί να περάσει του Καρατζαφέρη και να σε εξορίζουν ακόμη κι όταν πας με φουτεράκι να νοικιάσεις τον Ποντικομικρούλη. Αν κάνεις δε πως ξεκινάς για εκδρομή πρωτομαγιά με φούτερ κουκουλάτο, μπορεί και να ξανανοίξουν τη Γιούρα για χάρη σου. Έτσι κι αλλιώς το είπαν πως θέλουν να ενισχύσουν τον κοινωνικό τουρισμό της άγονης γραμμής, καλό είναι να ξέρουμε τι κρύβεται πίσω από κάθε παροχή αλλιώς να τις κάψω τις κουκούλες όπως καίγαν οι άλλες το ’68 τα σουτιέν τους. Αν είναι να χειραφετηθώ από τον Αλαβάνο, ας το κάνω τουλάχιστον με στυλ.

(δεν θα σταματήσουν να μιλάνε ρε γαμώτο για να μπορέσω να γράψω και κανένα εορταστικό ποστίδιο ; ) 

ΞΕΝΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

Μεγάλωσα , το παραδέχομαι.

Αντί να πιάσω στα χέρια μου την πρώτη που θα βρω μπροστά μου, κάθομαι με τις ώρες και παρατηρώ τις ατέλειές της, λέγοντας “όχι αυτήν, δεν θα κάνει μεγάλη ζημιά”. Το ιδανικό άλλοθι των άτολμων φλώρων που γράφουν μετά τρεις χιλιάδες λέξεις μονοκοπανιά για την αξία του να ‘σαι διά βίου μάχιμος.

H αέναη αναζήτηση της τελειότητας δεν σταματά παρά μόνο τη στιγμή που η πρώτη τυχαία, μια τιποτένια που ούτε δεύτερη ματιά θα καταδεχόμουν ως τότε να της ρίξω, έρθει κατευθείαν πάνω μου.

Γιατί οι απέναντι το έχουν από καιρό καταλάβει πως η τέλεια πέτρα δεν υπάρχει. Υπάρχει μόνον ο κατάλληλος στόχος.

………………………………..

ήχος : Fragment του Max Richter

εικόνα : Hand & Stone του Paul Louis Villani

λόγια : έλα ντε…

Αν ήμουν e-δάσκαλος, θα έλεγα πως η τάξη μου έγραψε τόσο καλές e-εκθέσεις που δεν ξέρω ποιάν να πρωτοδιαβάσω ενώπιον όλων, ως ελάχιστη e-επιβράβευση. Όχι, e-κουμπαρά δεν έχει ως υλική ανταμοιβή, εκθέσεις για e-αυτοεκτόνωση γράψαμε, όχι για αποταμίευση e-παναστατικών ενσήμων.

Δάσκαλος δεν είμαι όμως και ως εκ τούτου δεν θα σας διαβάσω ούτε λέξη από όσα ατέλειωτα γράφτηκαν – και συνεχίζουν να γράφονται- αλλά θα σας βάλω πρόχειρο διαγώνισμα παρακαλώντας να έχω την προσοχή σας, αν δεν την έχω δεν θα βάλω και πλερέζες , ξηγημένοι να ‘μαστε :

Η_______ και oι_______ήταν δυο______με διαφορετικά______ , διαφορετικό τρόπο______ και είχαν αντικρουόμενα______επειδή η _______τα ήθελε μονά-ζυγά______της  . Η αλαζονεία της______ αυξήθηκε πολύ μετά το_______ και αυτό προκάλεσε την οργή των________.

Αυτά ήταν τα_______του πολέμου.

Η_______  δόθηκε όταν η________ έδειξε να γράφει τους_______ στα_______της.

Ξέσπασε έτσι _______ανάμεσα στην________και τους________ .

Η_______ήταν ισχυρή στη_______και οι στην________, οπότε η αναμέτρηση αναμενόταν αμφίρροπη.

Έτσι άρχισε ο  πόλεμος ανάμεσα στις δυο πιο ισχυρές _______της _______, που τελείωσε το________ .

Άμα προσέχεις στο μάθημα της Ιστορίας ως πιτσιρικάς, όλα εξηγούνται μετά. Μια επανάληψη είναι, που – αν και επιφανειακά βαρετή- ποτέ δεν παύει να γεννά εκπλήξεις.Από τις κανονικές, όχι απο κείνες με e- .

Λοιπόν, εσύ εκεί στην τρίτη σειρά, Σελιτσάνος, έλα στον πίνακα και ξεκίνα να συμπληρώνεις κενά. Kopoloso, φέρε το απουσιολόγιο. Πετεφρή, σταματήστε επιτέλους να μοιράζετε σκονάκια δεξιά & αριστερά, όποιος ξέρει γράφει, όποιος δεν ξέρει υπάρχει και η Βουλή. Δεν είναι για όλους τα γράμματα.

(με θάμπωσα με το πρωτότυπο των e-ιδεών μου γαμώτη μου)

………………………………………………………………..

 υ.γ. ζητώ εκ των προτέρων συγγνώμη από όσους γράψαν και/η βγήκαν στους δρόμους, διευκρινίζοντας-ως οφείλω- πως αυτό δεν τους αφορά, δεν είναι όλοι e-επαναστάτες σαν την αφεντιά μου, and that concludes our broadcast from the battlefield , bless you all._