MEN 24 - Κ.Κ.Μοίρης

We never-ever argue, we never calculate
The currency we’ve spent
I love you, oh, you pay my rent

(κάτι παραπάνω από μένα κι από σένα ξέρουν και οι Pet Shop Boys και ειδικά οι αρχισυντάκτες)

Να γιατί.

Απ’ όλα όσα έχω γράψει για το Sport24 και το Men24 εδώ και -κοντά- τέσσερα χρόνια, εκείνο που απλώθηκε σε περισσότερες οθόνες ήταν αυτό.

Καμιά μετάνοια, ήταν όλα τους παιδιά μου , δεν είμαι Χατζηδάκις εγώ για να αποκηρύσσω τα νιάου νιάου και τις ροζ μυτούλες. Μα φαίνεται πως εκείνα που έστειλα στο δρόμο σχεδόν ξεβράκωτα, αφτιασίδωτα κι αχτένιστα, είδαν προκοπή. Για όσα αφιέρωσα παραπάνω χρόνο για να μη βγουν σαν τον Όλιβερ Τουίστ -νόμιζα ο έρμος πως τα είχα ντύσει σαν το Μικρό Πρίγκιπα- δεν είμαι σίγουρος τι απέγιναν και ποιοι καλοί άνθρωποι τα περιμάζεψαν από τον Φέιγκιν της αναγνωστικής ανυπαρξίας (τι έγραψα τώρα ; ).

Καιρός, λοιπόν, να πάψω να ψευτοδιαφωνώ μαζί μου για το «τι είναι πάλι αυτά που γράφεις σήμερα ; στο editorial του Nitro θαρρείς πως πλατσουρίζεις ; τόσες λέξεις χαράμι ;»

Χαράμι δεν υπάρχει. Μόνο καράβι κι ένα σκοινί. Το σαπούνι το κρατάω για πισινή, όταν σφίξουν τα πράματα…

( με αφορμή -και- αυτό )

Ξεκίνησα να γράφω τα «100 πράγματα που θέλω να προλάβω να κάνω πριν πεθάνω» * και ήδη βρίσκομαι στο 126

Ή είμαι εξωφρενικά άπληστος ή η ζωή είναι πάρα πολύ μικρή.

Προσεχώς στο MEN24 και εδώ.

* «πριν» πεθάνω , μα τι ηλίθιος , θαρρείς και υπήρχε περίπτωση να προλάβω να τα κάνω «αφού»

(πάντως όταν πεθάνω, αύριο, μεθαύριο, σε πέντε χρόνια, σε είκοσι, θέλω να το κατορθώσω αξιοπρεπώς)

«μουσικές για το μήνα που ψήνουν κάστανα έξω στο ψοφόκρυο» *

Αν τα βρούμε στο οικονομικό -και στο ηθικό μέρος, πρωτίστως-  με το Men24, θα το αγοράσει εκείνο και θα το βάλει στην βιτρίνα του μαγαζιού.

Αν όχι, θα το βάλω εγώ εδώ σε ένα ράφι.

Σε κάθε περίπτωση απούλητο δεν θα μείνει. Μισή ώρα έκανα να το γράψω, δεν θα πάνε οι κόποι ολόκληρης ζωής στράφι.

* τι διάολο μ’ έπιασε γαμώτη μου ; ούτε o βλόγερ με τα σπίρτα να ‘μουν…

No 6 : Alien (1979)

Tι μου έμαθε o Σκοτ  :

α) ποτέ να μην πέφτω για hypersleep, όσο ψόφιος κι αν είμαι. Όλα μα όλα τα στραβά γίνονται όσο κοιμάσαι.

β) ποτέ να μην πίνω καφέ με άδειο στομάχι. Για όλα τα σκατά που βγαίνουν από το στομάχι σου φταίει η καφεΐνη.

γ) όταν βλέπω πράσινες μύξες στο πάτωμα να μη τα βάζω μόνο με τα παιδιά. Παίζουν κι άλλες πιθανότητες.

δ) όταν περπατάω σε κλειστούς χώρους να μη κοιτάω το πάτωμα, κανείς δεν χάνει πια λεφτά σήμερα. Όλο το ζουμί στο ταβάνι είναι.

ε) αβγά που δεν έχουν σκληρό τσόφλι δεν τα πειράζουμε. Αποκλείεται να κρύβουν πουλάκι μέσα τους.

στ) όταν έρθεις αντιμέτωπος με ένα μικρό τέρας, περίμενε να δεις και τη μαμά του. Κανένα τέρας δεν είναι ορφανό.

ζ) η Ζιγκούρνι Γουίβερ έχει πολύ μικρό και άνευ εξερευνητικού ενδιαφέροντος  στήθος. Η Charlize Theron θα είχε παίξει το ρόλο ένα νούμερο καλύτερα αλλά το 1979 ήταν μόλις τεσσάρων χρονών, οπότε ούτε το αβγό θα μπορούσε να παίξει.

(όλη η συναρπαστική σειρά των τρομαχτικών 6-10 , προσεχώς στο ατρόμητο Men24)

Σιγά το λάθος , που το βάλαμε και στη μαρκίζα.

Εγώ , εδώ και καιρό νομίζω πως γράφω για το γυναικείο Vogue.

Ή για το Harper’s Bazaar , στην χειρότερη των περιπτώσεων.

Και δεν βρίσκεται κανείς να με επαναφέρει στην τάξη…

(εντάξει, τέλειωσα τα Scary Movies 6-10 και σε λίγο θα περιλάβω τα 11-20 , έβαλα τελεία στο «11 σημάδια πως άρχισες να μεγαλώνεις επικίνδυνα» , κλίκαρα save στα «5 τρομαχτικότερα Ανδρικά Σύνδρομα» , πήρε σειρά για έκδοση το «48 πράγματα που μου έμαθε ως τώρα η ζωή» , πόσο λιστόδουλος πρέπει να γίνει κανείς για να βγάλει τα μπλίνις του ; )

Οι τύψεις είναι ένα ηλίθιο dressing που δεν σου επιτρέπει να απολαύσεις σε όλο της το μεγαλείο την υπέροχη  γεύση της ωμής κακίας.

Η καλύτερη γυναίκα για έναν άντρα είναι η μαμά του στο σώμα της Charlize Theron. Ούτε ο Χίτσκοκ μπόρεσε να το σκεφτεί αυτό.

(τα άλλα 46 προσεχώς στο Men24, τώρα γιατί η ζωή μου έμαθε 48 και όχι 76 ή 15 , τι να σας πω , τόσα πληρώθηκα , τόσα έγραψα)

Κάπου, κάποιοι αποφάνθηκαν : καλύτερη ταινία τρόμου όλων των εποχών το «Τhe Shining». De gustibus , με βρίσκει -όμως- σύμφωνο η ετυμηγορία.

Λογική κι αναμενόμενη η πρωτιά , όλοι κρύβουμε έναν Jack Torrance μέσα μας και έρχονται στιγμές που το σπίτι μας είναι φτυστό το «Overlook Hotel» κι ας μην είναι χωμένο στα βουνά του Colorado αλλά στα στενά της Κυψέλης ή της Άνω Πόλης.

Από τις λίγες φορές που βιβλίο του Steven King δεν δεινοπάθησε στα χέρια σκηνοθέτη αλλά ο Kubrick - που έγραψε και το σενάριο- δεν ήταν όποιος κι όποιος. Μακράν τρομακτικότερη σκηνή της ταινίας το ζουμ της κάμερας πάνω στον πάκο με τα δακτυλογραφημένα «all work and no play makes Jack a dull boy» , προφητική αναφορά στους bloggers.

Συγκινητικά τρυφερό το «Wendy, I’m home» , ειδικά όταν κρατάς ένα τσεκούρι αγκαλιά.Nα τα βλέπουν αυτά οι κυρίες της παρέας και να δοξάζουν το Θεό που γυρνάμε σπίτι κρατώντας στα χέρια μόνο λογαριασμούς της ΔΕΗ , του OTE και κανένα διαφημιστικό από delivery.

H αγαπημένη μου σκηνή όμως είναι η ώρα της λάμψης στο μάτι του Νίκολσον την ώρα που –ως άλλος Αγαμέμνονας σε αρχαία τραγωδία- βγάζει έξω τα σώψυχά του με το «Things could be better Lloyd, things could be a whole lot better». Σαν γενναίος Έλληνας την ώρα της μισθοδοσίας.

(περισσότερος τρόμος εκεί )

…άντρα και γυναίκα.

Μουσική ετοίμασα εδώ.

Και λέξεις εκεί.

(πρέπει να χαλαρώσω λίγο, δεν τη βγάζω τη χρονιά με τέτοιο σπιντάρισμα)

Την πεποίθηση ότι ο K.K.Mοίρης θα καταφέρει να ολοκληρώσει μέσα από το κελλί του  το νέο του σπονδυλωτό ποστ με τον εμπνευσμένο τίτλο Gimme Shelter, εξέφρασε ο vegan βλόγερ kopoloso που τον επισκέφθηκε στο MSN. 

Μιλώντας στον εαυτό του, ο kopoloso υποστήριξε ότι ο ημιδιάσημος βλόγερ -ο οποίος βρίσκεται οικειοθελώς έγκλειστος για την υπόθεση βιασμού μερικών εκατοντάδων χιλιάδων λέξεων από το 2007 ως σήμερα - θέλει να ολοκληρώσει εγκαίρως το Gimme Shelter, ώστε να μη κατηγορηθεί από τους φανατικούς του αναγνώστες για προκλητική αδράνεια.

«Επειδή ξέρω καλά πως ο φίλος μου δεν γράφει χωρίς τα απαραίτητα εγκεφαλικά ερεθίσματα, περιμένω να μου γνωστοποιήσει τις επιθυμίες του μέσα από το κελλί του. Δεν απαντά  στα τηλεφωνήματα, αλλά σίγουρα μπορούμε να επικοινωνήσουμε μέσω του Messenger , του delivery boy ή πνευματιστών» είπε ο kopoloso.

Ο ίδιος, πάντως, εμφανίστηκε επιφυλακτικός ως προς το χρόνο ανάρτησης του ποστ, υποστηρίζοντας ότι η αποκάλυψη του φρικτού παρελθόντος του Κ.Κ.Μοίρη (για το οποίο όλοι γνώριζαν αλλά σιωπούσαν ένοχα) ίσως επηρεάσει την άποψη του σεμνού αναγνωστικού κοινού. Για τους άσεμνους δεν θα υπάρξει ειδική μέριμνα.

Όπως αναφέρει το NEWS 24/7, η συγγραφή του μισού ποστ , με πρωταγωνιστές τις γνωστές εμμονές του εν λόγω συν την Μόνικα Μπελούτσι (μόνιμο μπαλαντέρ) , είχε ήδη ολοκληρωθεί  πριν τον αυτοεγκλεισμό  του.

Σύμφωνα με την ίδια πηγή , ο Κ.Κ.Μοίρης επικοινώνησε ήδη με παντελώς άγνωστους μουσικοσυνθέτες και τους έδωσε σαφείς και λεπτομερείς οδηγίες για τη μουσική επένδυση του ποστ. Η γενναιόδωρη προσφορά του Φίλιππου Πλιάτσικα να αναλάβει αυτός χωρίς αμοιβή το συγκεκριμένο πρότζεκτ (προκειμένου να κερδίσει τα λίγα δευτερόλεπτα διασημότητας που του αναλογούν) , απορρίφθηκε με απύθμενη ηδονή.

(το κελλί γράφεται με δυο λάμδα επειδή βρίσκεται βόρεια)

Η τραγική όσο και ανεξήγητη απώλεια του αγέννητου κειμενο/αρθρογράφου τους έχει καταρρακώσει την 1 (CEO του 24) και τον 2 (Chairman του 24), φθείροντας τόσο το επιχειρηματικό τους e-project όσο και την εύθραυστη ψυχική τους ισορροπία , η οποία στοιχειώνεται από εφιάλτες και δαίμονες του παρελθόντος τους μετά από οντισιόν καμιάς χιλιάδας κειμενο/αρθρογράφων που απορρίφθηκαν ως βάνδαλοι της πληκτρολόγησης ®©. Προσπαθώντας απεγνωσμένα να επαναφέρουν το project τους σε κερδοφορία , το ζευγάρι αποφασίζει να υιοθετήσει ένα παιδί που έχει το αμφιλεγόμενο χάρισμα να παίζει με τις λέξεις.  Στο τοπικό blogoτροφείο , τόσο ο 2 όσο και η 1  έλκονται ανεξήγητα από ένα νεαρό αγόρι , τον Κ.Κ.Μοίρη (24+1).

Αυτή την 1000% αληθινή τρομαχτική ιστορία ξεριζωμένη από τα σπλάχνα της ζωής, μοστράρει ο λωποδύτης Ζομ Κολέτ Σερά ως – και καλά – δημιούργημά του με τίτλο «Τhe Orphan» που προβάλλεται χωρίς ντροπή στις σκοτεινές αίθουσες.