MEN 24 - Κ.Κ.Μοίρης

34) Να βρω ένα τζίνι που θα μου εκπληρώσει 5 ευχές. Μια από αυτές θα είναι -μα τι άπληστος !- να συναντήσω άλλο ένα τζίνι που θα μου εκπληρώσει 5 ευχές, οπότε αυτομάτως πήγαμε στις 9. Και πάει λέγοντας. Τις μισές ευχές θα τις χαρίσω σε άλλους γιατί είμαι πολύ καλός άνθρωπος. Καθόλου άσχημα. Αν το τζίνι μοιάζει και της Barbara Eden αγγίξαμε την τελειότητα.

47) Να φτάσω ογδόντα, έστω εβδομήντα, εξηνταοκτώ και τελευταία προσφορά, και να καθίσω σ’ένα μπαλκόνι απέναντι από τη θάλασσα αργά το απόγευμα φορώντας την ίδια χακί βερμούδα και το ίδιο μαύρο τι-σερτ που φορούσα έναν αρχαίο Αύγουστο, πίνοντας κρασί κι ακούγοντας Slut. Εντάξει, στην καλύτερη των περιπτώσεων θα μοιάζω σαν νεόπτωχος Armani αλλά θα με συγχωρέσω για το στυλιστικό έγκλημα. Για Μηχανή του Χρόνου τα χρειάζομαι τα παλιόρουχα, όχι για εξώφυλλο στο Oldman’s Bazaar.

52) Nα πατήσω stop στο ασανσέρ, να κολλήσω πάνω της και να εύχομαι να ξαναλειτουργήσει όταν το πάρουμε -θέλοντας και μη- απόφαση πως όντως στα είκοσι είναι αλλιώς εκεί μέσα. Κλισέ του κερατά αλλά τόσο σινεμά έχω δει, να μη κάνω μια ρημάδα απόσβεση;

Στο MEN24 χώρεσαν - προσεχώς-  τα 24 (συν ένα δώρο, χωρίς προσφορές δεν είναι χαϊβάνια οι αναγνώστες να στρώσουν κώλο να διαβάσουν)

Εδώ θα χωρέσουν (σε μια, δυο, τρεις ; δόσεις) καμιά εξηνταριά…μπορεί και λίγα παραπάνω, κάθε μέρα η απληστία μου υπενθυμίζει την παρουσία της, θαρρείς και ήταν ποτέ λιτοδίαιτη ή διακριτική.

Όσα δεν χώρεσαν είναι πολλά. Ευτυχώς. Σημαίνει πως θα πεινάω ακόμη.

(άθλος ! ούτε μια εικόνα, ούτε μισό λινκ , σχεδόν συλλεκτικό ποστ)