MEN 24 - Κ.Κ.Μοίρης

Μarconi Union – sleepless

Τα παλικάρια είναι οι σαουντρακάδες (τι λέξη τε-ρά-στι-ε !) της γραμμής του ορίζοντα που είναι στριμωγμένη στις θεοσκότεινες γωνιές ενός ωραίου μυαλού , γιατί εκεί είναι η καλύτερη θέση της συναυλίας (σ.σ. αυτό πάρτο πίσω, σαν Ζήλος ακούστηκε, τραγικό).

Και τέκνα Manchester ,  μάλιστα , Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης.

Marsen Jules – coeur saignant

Γερμανός , καλός. Martin Juhls που το γαλλοποίησε , κακώς. Εδώ και λίγα χρόνια είμαι μη αντικειμενικός με οτιδήποτε γερμανικό. Αφού μπαίνω στα τρένα τους και χαμογελάω σε όποιον ανεβαίνει και κατεβαίνει, εντελώς ηλίθια και ανώριμη συμπεριφορά. Ας όψεται. Tιτλάρα, όχι ψιλοαρπαγμένη  , όχι well done αλλά να κολυμπάει στο αίμα. Αutobahn και ξερό pretzel. Σημειωτέον ότι ταυτόχρονα είναι και ύμνος θέρους, κάτι σαν all weather music , να χάνεσαι και στο άσπρο και στο μπλε. Αλλά το κόκκινο κόκκινο.

Brian Enο – golden hours

Ο Πάπας. Έχρισε μετά χίλιους καρδινάλιους. Πάπας όμως είναι μόνον ένας. Gloria ! Κιθάρα Robert Fripp. Ιn Excelsis Deo !

Swod – ja

Δυο Βερολινεζάκια που γράφουν μουσικές για την ώρα που φεύγει η μέρα. Ή για τη μέρα που φεύγουν οι ώρες. Μην αναλωνόμαστε με ανούσιες λεπτομέρειες. Εδώ και λίγα χρόνια είμαι μη αντικειμενικός με οτιδήποτε γερμανικό κλπ κλπ κλπ , μη σας ξαναπώ αυτό με τα τρένα, είναι ντιπ ξεφτίλα. Δεν έχω ιδέα τι άλλο λέει το voice sampling εκτός απ το «ja» , ελπίζω όμως στα καλύτερα, δεν είναι σίγουρο πως οι καταφάσεις ανοίγουν πάντα πόρτες.

Porcupine Tree – time flies

Τραγούδι για πενηντάρηδες , όχι ως απολογισμός αλλά ως παρακίνηση : but after a while you realize time flies, and the best thing that you can do is take whatever comes to you , όλα καλά αλλά αυτό το comes to you μου ακούγεται ως μετωπική. Μ’ αρέσει όμως , ο Wilson είναι σταθερή αξία , σαν το green των γκούντις (κόψε τα γκρίζα αγόρι μου).

The Divine Comedy – a lady of a certain age

Γι αυτή τη σπάνια τρούφα ήδη ξανάγραψα, δεν είναι πρέπον να κάνω κόπι-πέιστ, πολλή πίκρα, πολλή εμμηνόπαυση, πολύς Νeil Hannon. Όταν το ηχογραφούσε ήταν – λέει- γριπωμένος εξ ου και η βουλωμένη μύτη και η τέλεια φωνή-αντιβίωση. Πάντα τέτοια, όταν οι ιοί συμβάλλουν στην τέχνη η επιστήμη σηκώνει τα χέρια.

Bassment – in my sleeping

No mercy. Γκουγκλίστε όσο θέλετε, άσκοπα θα ξημερωθείτε, ούτε οι ίδιοι ξέρουν αν ηχογράφησαν δισκάκι (ηχογράφησαν, το Nothing). Φωνή σαν πρωτοξάδερφο του Bono αλλά στο πολύ πονεμένο του, μπλιμπλίκια, ηλεκτρονικό τοιχάκι από πίσω, μια χαρά να το ακούς οδηγώντας όταν οι ψιχάλες σου κάνουν το άρτι πλυμένο αυτοκίνητο σαν λεπρό.

Bloc Party – letter to my son

“And you looked so right in that red dress” .

Και μόνον ο τρόπος που ο μαυρούλης τραγουδάει αυτό το στιχάκι , με έκανε να το υιοθετήσω για το mp3 της βόλτας στο βουνό. Κele Okereke for president ! Σάμπως καλύτερος αποδεικνύεται ο άλλος ;

Yello & Billy McKenzie – moon on ice

Oι τρελάρες το έφτιαξαν σαν ελβετικό αεροπλάνο -ιδέα δεν έχω αν βγάζει πετούμενα η Ελβετία αλλά δεν μου ‘βγαινε η ατάκα - , ο μακαρίτης το απογείωσε. Μου λείπει η φωνή σου ρε Billy, πόσο μου λείπει η φωνή σου (αυτό το ξανάπα νομίζω αλλά μου αρέσει και το ξαναγράφω γιατί δεν μου πληρώνω πνευματικά δικαιώματα, στο τέλος θα πεθάνω στην ψάθα).

Xρήστος Τριανταφύλλου – sex, lies & videotapes theme (SLV theme)

Δεν τον ήξερα, δεν με ήξερε , του έστειλα μέιλ «έχω ζαλιστεί μ αυτό που άκουσα στο my space, πού μπορώ να βρω το δισκάκι σου ;» και μου έστειλε αυτό κι άλλα δυο μαζί μ’ ευχαριστώ (!!) και ήταν σαν να μου χάρισαν ένα διαστημόπλοιο και τον ουρανό μαζί γιατί τα διαστημόπλοια είναι άχρηστα όταν είναι παρκαρισμένα. Τα άστρα τα ΄χει κρατημένα ο ίδιος και τα πετάει πάνω μας σαν φωσφοριζέ κομφετί όταν πέφτει το φως (τι έγραψες τώρα τρισμέγιστε !!) , το παλικάρι το ‘χει.

Ugress – waves of wrath

Κυματάκι, κύμα, κυματάρα, τσουνάμι, μας πήρε και μας σήκωσε, να τι παιδιά βγάζει η Νορβηγία , δεν είναι μόνον οι Madrugada -πλύνε το στόμα σου καλέ μου- , αυτή είναι wrath, όχι η άλλη του Στάινμπεκ με τα σταφύλια (μα κανείς δεν έπιασε το πανέξυπνο αστείο ; ).

The Jazz Butcher – party time

Αλβιών στα καλύτερά της, μαύρο χιούμορ, τίτλοι άλμπουμ και τραγουδιών για ένα στρέμμα Όσκαρ έκαστο (in bath of bacon , Christmas with the Pygmies ) , εντάξει , δεν δίνουν αγαλματάκια στις μουσικές αλλά για τον Pat Fish μπορούν να κάνουν μια εξαίρεση. Και δυο ενδεχομένως. You always act so stupid , you always talk so dumb , but this is partytime and you’ve got to say its better than a war. Πες τα Fishόστομε..έστω και μέσα από ένα iPod σε μια στάση λεωφορείου.

Robin Guthrie – όλο το Carousel κι όλο το Songs to help my children sleep κι όλο το Angel Falls κι όλο το Εverlasting , κόφτο , έχουν κι άλλοι ψυχή για να τους ρουφήξει το πορτάκι του cd-player είπαμε….

Κι αν έπρεπε να διαλέξεις ένα ; μόνο μια μουσική ; ένα μόνο ;

Tην Κυριακή, θα σου πω την Κυριακή.

Πάντως αν αυτό ήταν playlist για ραδιόφωνο, θα είχες απολυθεί on air.

H ζήλεια θα σε φάει, ψωριάρη.

Αντί για τη ζήλεια, γίνεται να με φάει αυτή;

Μ’αυτά που ακούς εσύ, ούτε η Βέρα Λάμπρου θα καταδεχτεί να σε φάει.

Όταν με ξαναπιάσει το δημιουργικό μου , θα πάω για το μέρος βου. Πάντως ότι και να σκεφτώ να γράψω , το φιδάκι ο kopoloso το γράφει πρώτος και καλύτερα και με συγχύζει. Πολύ.

(ναι, το ξέρω πως δεν έχει παρά μόνον δυόμιση links αλλά φτάνουν και περισσεύουν, τα υπόλοιπα βγήκαν βόλτα και δεν επέστρεψαν στο σπίτι ακόμη, κάστανο για κάστανο δεν θ’ άφησαν)