Αφού δε λέει να ξημερώσει σήμερα , ιδανική μέρα για χουζούρια με την Kατρίν κάτω από το πάπλωμα. Τα αγοράκια. Παραβλέποντας βέβαια το γεγονός πως είναι 17. Ούτε ποιητική αδεία καταπίνεται αυτό.
Οι άλλες ας βολευτούν με τον Castelnuovo που είναι εικοσάχρονο τεκνό, άρα πλήρως εκμεταλλεύσιμος.
Ελπίζω μη συνεχιστεί αυτή η κατάσταση ως αύριο , γιατί δεν βλέπω να με πιστεύει κανείς αν πω ότι άργησα γιατί ήθελε η Ντενέβ να της φτιάξω πρωϊνό.
Τελικά σώζει Κυριακές αυτός ο Ντεμί …παραβλέποντας το οτι γαλλικό μιούζικαλ ισοδυναμεί με αμερικάνικο coq au vin (διαλεγμένα υλικά μα πάσχουσα εκτέλεση), το μόνο χρώμα σήμερα ήταν στο γυαλί και στο σάουντρακ.
Feed
20 Δεκέμβριος 2009 στις 11:31 π.μ.
Εσείς παίζετε πιάνο;
Αλλάξτε παρτιτούρα παρακαλώ. Το κοινό σας χασμουριέται:)
20 Δεκέμβριος 2009 στις 1:49 μ.μ.
(Μπα σε καλό σας Κυριακάτικα)
Βλέποντας αυτή την ταινία ξεχνάς το σενάριο ακούγοντας (πολλάκις)αυτο το- κόβω-τις-φλέβες-μου μοτίβο, με λόγια ή χωρίς και χαζεύοντας τις ταπετσαρίες, τις ομπρέλλες και τα αδιάβροχα. Τον πρωταγωνιστή σας τον χαρίζω, θα μείνω με την ατμόσφαιρα, ευχαριστώ.
21 Δεκέμβριος 2009 στις 12:21 μ.μ.
αυτό ήταν ένα ανόητο εμπριμέ ποστ, απορώ τι δουλειά είχε εδώ μέσα