MEN 24 - Κ.Κ.Μοίρης

Είναι φορές που σκέφτομαι ότι θα ήταν καλύτερα να ξάπλωνα στο τέλος ενός διάδρομου προσγείωσης. Συνήθως τα ηλίθια τα τρένα δεν αστειεύονται και σπάνια μπορούν να περάσουν έστω λίγα εκατοστά δίπλα σου. Ή θα πρέπει να ξαναφτιάξουν από την αρχή τις ράγες ή να κοντύνω λίγο. Πόσο ακόμη  «κόψε» μπορώ ν’ αντέξω όμως ; πάντα θα περισσεύει κάτι, φαίνεται πως έχω χάσει από καιρό το μέτρο.

Μη με κοιτάς που χαμογελάω. Πολύ κακή συνήθεια. Θα την κόψω κι αυτήν.

Να μη μιλάω  ; να μιλάω ; να κοιτάζω ; να μην κοιτάζω  ; Κι αυτά θα τα κόψω. Όλα. Μα όλα. Πες.

* ( lifespotters : those who are “lifespotters” make an effort to ’spot’ all of a certain type of life crossing in front of their eyes. This might be a particular day, a particular type of human being or all together. To this end, they collect and exchange detailed information about the movements of life and people involved, and become very knowledgeable about life’s peculiar journey which decided to watch only)

τα πάνω δεν ξέρω ποιός τα είπε ή τα σκέφτηκε, ας τα είπε όποιος θέλει, τα κάτω όμως είναι όλα δικά μου

Το άρθρο δημοσιεύτηκε Τρίτη, 15 Δεκέμβριος 2009 στις 6:00 μ.μ. στην κατηγορία parables, post within a post, tribes, Κ.Κ.Μοίρης in acid. Μπορείς να παρακολουθείς τα σχόλια χρησιμοποιώντας το RSS 2.0 feed Μπορείς να αφήσεις ένα σχόλιο, ή trackback από το δικό σου site.