
Χτες έβρεχε πάρα πολύ και είχε σκοτεινιάσει από τις τρεις το μεσημέρι. Εκτός των άλλων αφαίμαξα δυο ATM. Το ένα μου φάνηκε λίγο. Μετά συνέχισα να πεινάω αλλά πρόθυμο ΑΤΜ δεν βρήκα.
Κατάλληλες συνθήκες.
Νόμιζα.
Πήρα να δω το «άσε το κακό να μπει» , ήλπιζα το κακό να γράφεται με Κ αλλά στην ταινία ήταν με κ.
Δεν ξέρω γιατί τόσος θόρυβος και συζήτηση και hype για την ταινία ετούτη.
Υποθέτω πως λειτούργησαν σε μεγάλο βαθμό και τα αριστερόστροφα καλλιτεχνικά σύνδρομα, αν ήταν αμερικάνικο θα είχε πεταχτεί στον κάδο ανακύκλωσης λόγω -τουλάχιστον- ανάπηρου σεναρίου. Ως σκανδιναβικό όμως κερδίζει εξ αρχής έξτρα μπόνους θετικής προκατάληψης, πριν καν πέσουν οι τίτλοι της έναρξης.
Έξω δεν σταμάτησε να βρέχει μέχρι που έπεσαν και οι τίτλοι του τέλους. Η βροχή έκανε τα χιόνια να λιώσουν και να φανεί αυτό που προσπαθούσα – έχω κι εγώ κατάλοιπα και ενοχές- να μην παραδεχτώ : όσο αφαιρετική και να φτιάξεις μια ταινία με προέφηβα βαμπιράκια , όσα αδέξια υπαινικτικά κι αν ρίξεις μπροστά στα πόδια μας – η σκηνή με τον πατέρα που πίνει με τον φίλο του σταματώντας το παιχνίδι με τον Όσκαρ, μίγμα παιδεραστίας και ομοφυλοφιλίας- , όσο χιόνι και σιωπή κι αν επιστρατεύσεις στην προσπάθεια να αλώσεις τα σώψυχα του θεατή , το κακό δεν πρόκειται να μπει αν δεν το χεις. Το γουργούρισμα της κοιλιάς δεν είναι εύρημα σοβαρό, αλλά ο σκηνοθέτης αποφάσισε να αποφύγει τα κλισέ με τα κόκκινα μάτια και τους εν στύσει κυνόδοντες και έπεσε στο λάκο με τους βορβορυγμούς. Εν κατακλείδι, η χλωμάδα δεν είναι “κακό”. Έλλειψη βιταμινών και ήλιου δείχνει, αν ήταν ισπανική ή μεξικάνικη η ταινία θα έχανε ένα από τα αμφιλεγόμενα ατού (;) της. Mόνο στην τελευταία σκηνή στην πισίνα ένιωσα μια ανεπαίσθητη ανατριχίλα αλλά μάλλον ήταν κατάλοιπο απο τα τουλούμια της βροχής που έφαγα παραπατώντας απο το ένα ΑΤΜ στο άλλο παρά από το υποβρύχιο σπλάτερ.
Χτες το βράδυ που ‘βρεχε, έβρεχε μονότονα , νομίζω μέχρι το ξημέρωμα , άφησα το κακό να μπει στο dvd-player με τη μορφή μιας ταινίας και μου υποσχέθηκα πως την επόμενη φορά αν είναι να το κάνω , θα το κάνω Καλά : θα βάλω να ξαναδώ το «ΤΗΕΜ». Bρέξει-χιονίσει.

Feed
4 Δεκέμβριος 2009 στις 7:34 π.μ.
Οι δυο πρωτες σειρες ειναι σεναριο ταινιας μικρου μηκους με τιτλο
“τα στεγνωμενα/αποξηραμενα/απροθυμα ΑΤΜ μια βροχερη μερα”
Το υπολοιπο δεν το καταλαβα γιατι χαθηκα στη μεταφραση αλλα ‘εικαστικα’ “γραφει”
4 Δεκέμβριος 2009 στις 1:31 μ.μ.
Εμείς είδαμε το Κι Αν σου Κάτσει, ξαπλωμένοι στον καναπέ και η ομοιότητα της σχέσης μας με την ταινία, μας τρόμαξε. Καλύτερα περάσατε εσείς!
4 Δεκέμβριος 2009 στις 2:19 μ.μ.
S F - oι δυο πρώτες γραμμές είναι snuff movie και splatter μαζί , μετά είναι μιούζικαλ
Μ Sc - δεν τον είδα ακόμη τον φρέσκο Woody, πάσχιζα να βγω απο μια άβυσσο που έπεσα προσπαθώντας να γράψω ρεαλιστική κριτική για το 2012 , σίγουρα καλύτερα περάσατε εσείς…
4 Δεκέμβριος 2009 στις 9:03 μ.μ.
Καλό ΣΚ κύριε Μοίρη.
4 Δεκέμβριος 2009 στις 9:10 μ.μ.
αν δείτε το επόμενο ποστ, επιτρέψτε μου να διατηρήσω κάποιες αμφιβολίες
επίσης, επίσης..