έι , είμαι κι εγώ εδώ…
δημοσιευμένο από τον : kkmoiris στην κατηγορία dark room, fairytales
Εντάξει, δεν βρήκα θέση στην πτήση που πήρες για να πας πίσω, στο σπίτι σου.
Και λοιπόν ;
Πίστευες πως θα περιμένω την επόμενη ;
Στο είπα και δεν με πίστεψες , ούτε ώρα χαμένη.
Ούτε ώρα.
Bρέχει εδώ πάνω ;
Και λοιπόν ; πίστευες πως θα λιώσω ;
Μπορώ να σκαρφαλώσω πάνω κι απ’τα σύννεφα.
Στο είπα και δεν με πίστεψες , ούτε λεπτό χαμένο.
Ούτε λεπτό.
(αυτά σκέφτηκα όταν είδα τη φωτογραφία ακούγοντας ταυτόχρονα το a thousand paper cranes των Mono, ένα τεράστιο αεροπλάνο - γεμάτο ανθρώπους και τις σκέψεις τους- που πετάει βόρεια και ένα τόσο δα οριγκάμι να αγκομαχά από πίσω, φωνάζοντας – με όση δύναμη του απέμεινε – «έι , είμαι κι εγώ εδώ , έρχομαι κι εγώ εκεί πάνω που πάτε , μη τρέχετε τόσο πολύ , ένα κομάτι χαρτί είμαι» )

Feed
2 Δεκέμβριος 2009 στις 3:21 π.μ.
όμορφες σκέψεις όμορφων ανθρώπων..
(πολύ αισιόδοξο πάντως σας βρίσκω..)
τα σέβη μου.
2 Δεκέμβριος 2009 στις 3:53 π.μ.
τη μουσική σας παντως την έχω εδώ και κανά μισάωρο να παίζει νον στοπ..
2 Δεκέμβριος 2009 στις 1:00 μ.μ.
Από Μπέρναρ Σο,σε Δανίκα και τώρα σε Ευγένιο Τριβιζά.Πρέπει ν΄ανησυχώ;(Η μουσική ως αφορμή με παρηγορεί).
2 Δεκέμβριος 2009 στις 1:05 μ.μ.
α - είστε πολύ ευγενικός άνθρωπος, αυτό να το προσέξετε
Σ - αύριο έχει σειρά ο Αργύρης Ζήλος, βαριέμαι αφόρητα να είμαι μόνο ένας
2 Δεκέμβριος 2009 στις 1:25 μ.μ.
Νομίζω πως στο φτερό του είναι γραμμένο ένα χαϊκού του Sadako.
Όταν το ξαναδείτε ρωτήστε το:
πουλί του ανέμου
πού εκρυψες ξανά
την αιωνιότητα;
(ούτε λεπτό χαμένο).
(This origami will never be lost in translation)
2 Δεκέμβριος 2009 στις 2:56 μ.μ.
T - πού να το ξαναδώ ? ξέρετε τι σκατόκαιρο είχε στα 25.000 πόδια ; πάει…
2 Δεκέμβριος 2009 στις 6:42 μ.μ.
εντελώς ηλίθιο οριγκάμι…πού διάολο νόμιζε πως πήγαινε ;
3 Δεκέμβριος 2009 στις 2:37 π.μ.
τόσο ηλίθιο ώστε να συνεχίσει.. http://xnoudi.blogspot.com/2009/11/conte…)