MEN 24 - Κ.Κ.Μοίρης

…. making the same mistakes, expecting different results ….

Robin Guthrie , 13/11/2009

Eδώ και μέρες κάνω ανελέητο ζάπιν στις σελίδες του , στα βίντεο του youtube , βουτιές σε βινύλια και mp3 , σε λέξεις που έγραψε και σε μουσικές που δεν είχα ακούσει ως σήμερα, προσπαθώντας να εξιλεωθώ για 13 χρόνια απουσίας. Δεν χρειάζεται τίποτε άλλο για να σου βγει ένα ποστ, και τι περισσότερο είναι άραγε ένα ποστ από κάτι που σου έδωσε μια κλωτσιά στην ψυχή και μετά την πήρε αγκαλιά για να την ηρεμήσει ;

Δυό χρόνια μας χώριζαν όταν ηχογράφησε το Garlands στα δεκαεννιά του. Μετά μεγαλώσαμε μαζί. Ως ένα σημείο, νομίζω ήταν το Milk & Kisses το 1996 , ύστερα αυτός -σαν άλλος Πίτερ Παν- σταμάτησε να μεγαλώνει κι εγώ είπα «θα φύγω τώρα Robin ,εντάξει ;» κι έφυγα , που και που θυμόμουν να ρωτήσω τι κάνει αλλά αμέσως το ένα που σκότωνε το άλλο και δεν μάθαινα πώς περνάει τις μέρες και τις νύχτες του , άκουγα διάφορες γλώσσες δεξιά κι αριστερά να μιλάνε για ονόματα γνωστά κι άγνωστα , Harold Budd , Violet Indiana , Sneakster , John Foxx , αν φύγεις όμως δεν σε νοιάζει, έτσι δεν λένε ; οι δικές μου μέρες και νύχτες πέρναγαν άλλες γεμάτες, άλλες άδειες , άλλες με θορύβους, άλλες με άσχημη σιωπή, ούτε μια στιγμή σκέφτηκα να δω πού είναι αυτό το σκωτάκι που μεγάλωσα μαζί του – «σκωτάκι» κανίβαλε ; - , θαρρείς και η ζωή είχε σταματήσει στη φωνή της Liz .

Κάποιος έγραψε κάτω απ’το Sparkle  «cmon liz start singing again». To διάβασα τη μέρα -νύχτα ήταν, κόντευε τρεις- που ο Guthrie κι εγώ ξαναβρεθήκαμε. Και συμφωνήσαμε πως μπορούμε να μείνουμε μαζί από δω και πέρα. Οι  Liz άλλωστε , όσο υπέροχες και μοναδικές κι αν υπήρξαν , κι ακόμη είναι ,  θα έχουν πάντα την πιο καλή θέση στην καρδιά μας. Δεν χρειάζεται να ξανατραγουδήσουν όμως, η ψυχή χορταίνει και χωρίς λόγια. Πολλές φορές αρκεί μια τρυφερή κλωτσιά…