MEN 24 - Κ.Κ.Μοίρης

Xωρίς αυτό να είναι μομφή, κάθε άλλο, από ένα χρονικό σημείο κι έπειτα η μουσική των Yello μου θύμιζε το Ιδανικό Σάουντρακ (Ι.Σ.) ενός σινιέ κωλάδικου -όπως και να το βαφτίσεις, strip show , nude show , men only , pole dancing , δεν παύει να είναι ένα κωλάδικο- γεμάτου με άντρες κάθε ηλικίας που φοράνε ακριβά ή λιγότερο ακριβά κοστούμια, με τις γραβάτες χαλαρές στο λαιμό ή χωμένες μέσα στις τσέπες. Το τελευταίο είναι η απόλυτη ήττα της γραβάτας αλλά δεν έχουν στόμα να μιλήσουν αυτές, αν είχαν δεν θα υπήρχε σπίτι όρθιο σήμερα.

Δεν θα αρχίσω τώρα τα ενοχικά, ποιες ξεντύνονται, γιατί ξεντύνονται, τι ζωή άφησαν πίσω στο σπίτι τους , πώς μας βλέπουν όλους τους κουστουμαρισμένους από κάτω, σε τελική ανάλυση κανείς άντρας δεν πηγαίνει για να κάνει κοινωνιολογική ανάλυση ή να τον δουν και να τον διαλέξουν σαν πρίγκιπα, για να δει , να βρέξει το στόμα του με λίγο οινόπνευμα και να διαλέξει αυτός  τον αποδέκτη του βρώμικου ψεύτικου χαρτονομίσματος πηγαίνει, μια , δυο, τρεις , πέντε , δεν είναι δα και για χόρταση. That simple.

Όπως μου έχουν διηγηθεί μερικοί τολμηροί , αυτό το χαρτονόμισμα συνήθως κατέληγε ανάμεσα στο κορδόνι και τη σάρκα πλαγίως. Τα πρωτάκια και οι πολύ παλιές καραβάνες δοκίμαζαν να το καταθέσουν κατάφατσα αλλά τέτοια κίνηση και πείνα δείχνει και γαϊδουριά , δεν είναι πρέπον από πλευράς υγιεινής να βάζεις βρωμόχαρτα εκεί που κάποιος άλλος θα ακουμπήσει το κεφάλι του -για να το θέσω κομψά- μετά το σχόλασμα. Μερικοί αισιόδοξοι επέμεναν στην παραδοσιακή μέθοδο του άνω διαζώματος που ερχόταν ωμό μπροστά στη μούρη σου αλλά εκεί ανάμεσα δεν στέκεται χαρτονόμισμα με τίποτε αν δεν το φτύσεις πρώτα (αλλά δεν είσαι στο πανηγύρι του χωριού σου, στο Pasha είσαι) ή αν δεν βάλει και τα δυο χέρια της η δικαιούχος για υποστυλώματα, οπότε η ικανοποίηση είναι στατικά ανάπηρη.

Ήθελα λοιπόν να καταλήξω στο ότι αυτοί που παίζουν μουσική σε τέτοια σαλόνια πρέπει να είναι παιδιά που σέβονται το έξυπνα φωτισμένο δέρμα που κυκλοφορεί στη στενή πίστα -για να πεθαίνει on the spot κάθε υποψία κυτταρίτιδας- αλλά και τους σκουροντυμένους θαμώνες ολόγυρα. Ποιός πάει, θα μου πεις, να ακούσει εκεί μέσα ; Κι όμως, αν αφήσεις έστω και μια αίσθηση παραπονεμένη , φεύγεις με την βεβαιότητα πως κάτι λείπει. Εκτός από τη γραβάτα που την φόρεσες, πάνω στο ωραίο σου θόλωμα, γύρω από το λαιμό της και δεν γύρισε ποτέ πίσω.