
…εδώ , κι εγώ ο αφελής που νόμιζα πως μόνο μερικά κρασιά μπορούν να ωριμάσουν ωραία
(ραγδαία επιδείνωση του καιρού , άντε να δούμε πώς θα προσγειωθείς τώρα)
|
…εδώ , κι εγώ ο αφελής που νόμιζα πως μόνο μερικά κρασιά μπορούν να ωριμάσουν ωραία
(ραγδαία επιδείνωση του καιρού , άντε να δούμε πώς θα προσγειωθείς τώρα)
6 απαντήσεις στο “μια παλιά γνώριμη…”
Αφήστε το σχόλιο σας
|
7 Νοέμβριος 2009 στις 5:53 μ.μ.
Μην ανησυχείτε. Στο τελευταίο ταξίδι, μια ευγενέστατη αεροσυνοδός με πλησίασε με καθησύχασε και στα επόμενα κενά αέρος μου πρόσφερε μια πορτοκαλάδα με… κάτι χαλαρωτικό, όπως το έθεσε (φαντάζεστε τι φάτσα είχα!). Περιττό να σας πω ότι σε πέντε λεπτά είχα λιώσει στον ύπνο και δεν κατάλαβα για πότε φτάσαμε στο μαγευτικό Βέλγιο. Δεν μου είχε ξανασυμβεί. Όχι ο πανικός, εννοείται -η ευγενής παροχή της Aegean εννοώ…
Καλό ταξίδι και μην τσιγκουνευτείτε τις πορτοκαλάδες!
7 Νοέμβριος 2009 στις 7:40 μ.μ.
Πωπω, ένα από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια. Πολύ ωραία εκτέλεση, είναι όμορφο το πώς είναι σαν να παίρνει φόρα πριν ξεκινήσει κάθε φράση, κι αυτό ταιριάζει πολύ στο κυκλικό αυτό κομμάτι με τους υπέροχους στίχους. Ηταν πριν τρεισίμισι χρόνια που άκουγα για κάποιους μήνες το voice μέρα παρά μέρα…Και το What are you doing the rest of your life? είναι πολύ συγκινητικό.
7 Νοέμβριος 2009 στις 9:37 μ.μ.
Κάθε ομοιότητα με τη moet είναι διόλου συμπτωματική;
8 Νοέμβριος 2009 στις 1:11 π.μ.
θα λουπάρει όλη τη νύχτα στα αυτιά μου το τραγούδι (σας).
8 Νοέμβριος 2009 στις 1:31 π.μ.
τι μου θύμισες …. πολύ ξεχωριστό και ιδιαίτερως απολογητικό για ένα βράδυ σαββάτου …
8 Νοέμβριος 2009 στις 12:01 μ.μ.
εξαιρετικό τραγούδι, λατρεμένη φωνή απ τα παλιά, τυχεροί όσοι την άκουσαν - μαζί με τον Michel Legrand στο πιάνο - το καλοκαίρι στα μέρη μας