Και μόλις συνέλθεις και μπορείς να νιώσεις ξανά τα δάχτυλά σου, θα γράψεις ένα ωραίο μεγάλο ποστ όπου όλοι οι άντρες θα είναι μαλάκες και γουρούνια και θα πεθαίνουν ξεβράκωτοι κι αξύριστοι στο τελευταίο υπόγειο της Κόλασης και όλες οι γυναίκες θα είναι υβρίδιο Mέγκαν Φοξ και Mαριάνας Βαρδινογιάννη και τα βατράχια θα γίνονται πρίγκιπες με ένα βλέμμα γιατί σιχαίνομαι να τα φιλάω στο βρωμόστομά τους και δεν θα ζω μόνη μου αγκαλιά με ένα λάπτοπ και το τηλέφωνο θα βζουνβζουνίζει συνέχεια και θα είναι αυτός που θα μου στέλνει sms που θα λένε «δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα, γύρνα πίσω» κι εγώ θα τον αφήνω να ξεροσταλιάζει ώσπου να γυρίσει στα τέσσερα σαν προσκυνητής στην Τήνο και όλοι οι φίλοι μου θα με αγαπάνε και οι φίλες μου θα με ζηλεύουν και το τραπέζι μου θα έχει πάντα δυο ποτήρια και η λεκάνη στην τουαλέτα τις κίτρινες πιτσιλιές του και θα ζουν δυο οδοντόβουρτσες στο μπάνιο και δεν θα ξυπνάω μόνη μου κάθε πρωί να τρέχω σαν τον Βέγγο να πάρω τσιγάρα απ’ το περίπτερο και μετά να φτιάξω έναν καφέ γιατί ένας καφές ίσον κανένας καφές και δεν θα έχω μόνο στο φέισμπουκ φίλους αλλά και στον καναπέ μου και μάλιστα θα γράψεις πως είχα τόσους πολλούς φίλους που αναγκάστηκα να παίρνω τους δρόμους σαββατιάτικα ως το ΙΚΕΑ να αγοράσω άλλους δυο καναπέδες και μια δωδεκάδα ποτήρια ακόμη για να τους βολέψω και μετά δεν θα ξεχάσεις να γράψεις πως ο χτεσινός μου οργασμός ήταν τέλειος και από χτες κλαίω – από χαρά- γιατί ο σημερινός θα είναι σπεκτάκιουλαρ και πόσο χάρηκα που κανένας από όσους σχολίασαν σήμερα στο βλογ μου δεν κατάλαβε πως ακόμη κι ένα σκυλί που ξεψυχάει σε μια χωματερή πιο ευτυχισμένο είναι από μένα , αυτά θα γράψεις όταν σε ξανασηκώσω από το κρεβάτι , τι όμορφη που είναι η καρωτίδα σου όταν ξυπνάς , έτσι μου ‘ρχεται να δω πώς είναι από μέσα γιατί κατά βάθος ξέρω τι ωραία πράγματα κρύβεις μέσα σου κι ας παίζεις τον κακό…κάποιο βράδυ όμως που θα είμαι πολύ μόνη και τα τσιγάρα μου τελειώσουν και δεν θα έχω κανέναν να βγει να μου φέρει άλλα , δεν θα αντέξω και θα σε ανοίξω λίγo K.K.Moίρη μου…
Feed