Δεν νομίζεις πως παράγινε το κακό με το να μας βάζουν μπροστά να λέμε πικρές εξυπνάδες κάθε φορά που θέλουν να μιλήσουν γι αυτούς τους δυο ;
Φτηνό πια , ανέμπνευστο. Και εν τέλει ετεροβαρές, άλλο γιος κι άλλο ανιψιός.
Εγώ δεν πρόκειται πάντως να κάνω καμιά δήλωση, όσο και να με πιέσουν.
Κι εγώ το ίδιο. Μας βαρέθηκα πια.
Να σε ρωτήσω όμως εγώ κάτι πριν το κλείσει το ποστ αυτός ο εμπαθής.
Ρώτα.
Αισθάνεσαι δικαιωμένος ;
Πεθαμένος αισθάνομαι. Μόνο. Τίποτε άλλο.
Feed
4 Σεπτέμβριος 2009 στις 9:14 π.μ.
Ανάμεσα σε αυτούς, οι σημερινοί φαίνονται απλώς παιδάκια. Κακομαθημένα κιόλας. Όχι ότι αυτοί ήταν καλύτεροι. Αλλά να χάριν συγκρίσεως.
4 Σεπτέμβριος 2009 στις 9:30 π.μ.
Είναι αυτοί, είναι τα κακομαθημένα , και έπονται και άλλα παιδάκια σιγά σιγά στο παιχνίδι. Μια κληρονομιά που κατέληξε να είναι βραχνάς!!
Kαλό φθινόπωρο και καλή δύναμη
Καλημέρα σας
4 Σεπτέμβριος 2009 στις 10:19 π.μ.
Το παρόν ποστ εμπίπτει στην αρμοδιότητα του μετρ.(Ε όχι και πεθαμένος!Απέθαντοι είναι και οι δύο!).
4 Σεπτέμβριος 2009 στις 10:53 π.μ.
Πεθαμένοι είναι.Τι ιδέες, παρακαταθήκες και κληρονομιές.Πε-θα-μέ-νοι.-
4 Σεπτέμβριος 2009 στις 12:05 μ.μ.
Υπάρχουν και χειρότερα φίλε KKMoiris … Σε λίγο , το ντουέτο θα γίνει … τρίο , και τότε δεν θα μιλάνε (μιλάμε) πια μόνο για ανηψιούς και γιούς , αλλά και για … κορούλες …
http://farm3.static.flickr.com/2480/3885984057_ed8a376e8c_o.jpg
Αλλά δεν βαριέστε φίλε μου … Εδώ συμβαίνουν και όμορφα πράγματα … πχ. μπήκε το Φθινόπωρο .
Φιλιά .
4 Σεπτέμβριος 2009 στις 12:08 μ.μ.
Άσχετο :
Μήπως ο Σουφλιάς , έχει καμιά ανηψιά , κουνιάδα , συμπεθέρα , … βαφτιστικιά μήπως , που … “προτίθεται” ;…. Που …. “ονειρεύεται” ;…. Που … κάνει όνειρα για το μέλλον (μας) ;
4 Σεπτέμβριος 2009 στις 12:20 μ.μ.
Λουλουδάκια,σάς αρέσει τό “Σουηδικό” στύλ τού Γιώργου καί η μή εμπάθεια τού Κώστα.
Αλλά ώρες-ώρες νοσταλγήτε τήν αποπομπή τού υψιπετούντος Δρύ (ούτε νά προσγειωθεί…)
από τόν Ανδρέα καί τά Υπουργικά καντήλια τού Κωνσταντίνου.
ΜΟΝΟ 1α ΑΞΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ: ΤΟ ΡΟΥΣΦΕΤΙ.
Γρήγορα λοιπόν στόν Βολευτή,μή μάς κόψει η 400ων χρόνων Τούρκικη μαρέγκα.
Μετά λένε ότι ο μόνος απέθαντος είναι ο Νοσφεράτου.
Ο Ρουσφέτογλου δηλ. πού άνετα τόν παίρνει ο χρόνος νά περπατήσει Γή-Κένταυρος Α μέ στάσεις
γιά τάπερ-κεφτεδάκι καί Ζαναέ γιαλαντζί τί είναι διαχρονικά?
Σιγά τήν μακροβιότητα τού καλύτερου φίλου τής γυναίκας.
4 Σεπτέμβριος 2009 στις 1:50 μ.μ.
άμα ξαναγράψω εγώ παραπολιτικό ποστ, να μου γίνει το mouse πειραματόζωο..
4 Σεπτέμβριος 2009 στις 1:58 μ.μ.
Κύριε κ.κ.Μοίρη, μια χαρά είναι το παραπολιτικό ποστ που γράψατε. Η αηδία που νιώθουμε όλοι εμείς για αυτούς είναι που τα χαλάει λίγο.
Αλήθεια πώς σκοπεύετε να κάνετε το mouse πειραματόζωο; Με ενδιαφέρει αυτό
ΑΠΑΝΤΗΣΗ : θα το αφήσω στην εξώπορτα του kopoloso, the rest is history
4 Σεπτέμβριος 2009 στις 2:31 μ.μ.
και επαναλαμβάνω :
τ’αρχίδια μου κουνιούνται
4 Σεπτέμβριος 2009 στις 2:32 μ.μ.
(μιλώντας για τις εκλογές, βέβαια)
4 Σεπτέμβριος 2009 στις 2:53 μ.μ.
πολύβιε, σε παρακαλώ σταθεροποιήσου, ένα θέμα με τους ιλίγγους το ‘χω όσο να ‘ναι..
4 Σεπτέμβριος 2009 στις 3:06 μ.μ.
Πω! πω! ένοιωσα ξαφνικά μια νοσταλγία, άλλο πράγμα!
Κι όλα αυτά μπροστα σε ένα καθαρά πολιτικό ποστ.
4 Σεπτέμβριος 2009 στις 3:08 μ.μ.
σας ικετεύω, μην αρχίσετε να κουνιέστε κι εσείς
4 Σεπτέμβριος 2009 στις 4:11 μ.μ.
Οι μάγκες δεν υπάρχουν πιά,
δεν πάτησαν το φρένο
και μπήκαν μες το τραίνο…
Οι παλιοί οδηγούσαν τουλάχιστον τούτοι οι καινούργιοι …οδηγούνται μόνο.
Περαστικά μας.
4 Σεπτέμβριος 2009 στις 5:53 μ.μ.
Με εμπνεύσατε. Πάω να κοιτάξω φωτογραφίες του Αλέξη.
4 Σεπτέμβριος 2009 στις 7:02 μ.μ.
πφφφ…εγώ ειμαι πιο kinky, απο χτες κοιτάζω μια της Αλέκας..
4 Σεπτέμβριος 2009 στις 7:06 μ.μ.
Oh mon Dieu!C’est la revolution!
4 Σεπτέμβριος 2009 στις 7:07 μ.μ.
ε και τι θέλατε να βάλω δηλαδή απέναντι ; την Κανέλλη ή την Πασιονάρια ;
4 Σεπτέμβριος 2009 στις 8:02 μ.μ.
Δεν ξέρω.Τελευταία μόνο η Κρούπσκαγια…
4 Σεπτέμβριος 2009 στις 8:06 μ.μ.
Μις Οκτωβριος αυτή ;
4 Σεπτέμβριος 2009 στις 8:19 μ.μ.
You bet!
4 Σεπτέμβριος 2009 στις 11:23 μ.μ.
Διακοπή για διαφημίσεις.
6 Σεπτέμβριος 2009 στις 10:51 μ.μ.
Μου θυμισες την παιδική μου ηλικία….
τουλάχιστον….τότε…ρε παιδί μου ακόμα οι πολίτες ήλπιζαν για κάτι καλύτερο…τωρα…