30-
Aπίστευτα είναι ! εδώ, μαζί σου, στα γενέθλιά μου !
Θα ερχόμαστε κάθε χρόνο, κάθε τέτοια μέρα , στο υπόσχομαι
Και πού θα αφήνουμε τα παιδιά ;
Άσε πρώτα να έρθουν με το καλό
Πάμε τώρα να κάνουμε ένα ; ας γυρίσουμε στο ξενοδοχείο, τώρα
Τώρα ; ακόμη δεν βγήκαμε, άσε να γεμίσουν τα μάτια μας και το βράδυ που θα γυρίσουμε θα κάνουμε δύο
Aυτή δεν είναι πόλη, η χώρα των θαυμάτων είναι. Κοιμάμαι, έ ; τσίμπα με
Το βράδυ στο κρεβάτι, όσες μελανιές θέλεις
40+
Τα εισιτήρια τα έχεις ;
Έτοιμα όλα. Την μπαταρία την φόρτισες ;
Ναι , καίει ακόμη , έχω και τρία DVD εφεδρικά. Φεύγουμε ;
Μισό λεπτό να βγει ο μεγάλος απ’ το μπάνιο
Ο άλλος που είναι ;
Κάτω, τρώει πρωινό
Σαν το τέταρτο μικρό γουρουνάκι θα γίνει
Μη γίνεσαι λύκος γαμώτο, παιδιά είναι, χαίρονται πρώτη φορά στη Euro Disney
Xαίρονται τρώγοντας ; έτσι όπως πάει θα το χάσουμε το τρένο ή θα το φάνε κι αυτό
Θα πάρουμε το άλλο
Ναι και μετά θα κλαίγονται γιατί μείναμε μόνο δέκα ώρες, άντε τελειώνετε γαμώτο
50φευγα
Θα πάμε φέτος ;
Aφού το ξέρεις πως είμαστε στριμωγμένοι
Ας το αφήσουμε για του χρόνου
Ναι, του χρόνου καλύτερα
Μου αρέσει που συνεννοούμαστε
Ε τι ; παιδιά είμαστε ;
Πήρε κανένα τηλέφωνο ;
Τρελή είσαι ; στο Παρίσι με το αίσθημα πρώτη φορά και θα σκέφτεται να πάρει εμάς τηλέφωνο με το που προσγειώθηκε ; αν δεν πάρει ως το απόγευμα, θα πάρω εγώ
Έτσι έκανες κι εσύ ;
Γιατί ; είχε κινητά τότε ;
Αυτό να μου πεις
Μου αρέσει που συνεννοούμαστε
60κατι
Δεν κρατάω παιδιά , πάει τέλειωσε
Και τι θες να γίνει δηλαδή ; θέλουν στην επέτειό τους να είναι πάνω
Κι εμείς άνθρωποι είμαστε ακόμη γαμώτο, κι εμείς έχουμε “θέλω”
Eίχαμε, υπάρχουν κι άλλα που έχουν σειρά
Έ-χου-με !
Πάρτο απόφαση και βάλε επιτέλους τα θέλω σου πίσω από των άλλων
Κάνε μου τη χάρη
70τέλος
Συγγνώμη που δεν σε ξαναπήρα ποτέ μαζί μου από τότε. Να περπατήσουμε τους δρόμους που μας θυμούνται τριαντάρηδες. Να σε κοιτάξω μέσα στα μάτια όπως τότε. Να πιάσω το χέρι σου και να σε τραβήξω πάνω μου, ανάμεσα στον κόσμο, για να μη σε κλέψει κανείς. Να μπω μέσα στα μαλλιά σου κι εκεί να τριγυρίζω μέχρι ν’ ασπρίσουν. Συγγνώμη που δεν ήσουν ποτέ εκεί. Συγγνώμη που έφυγα μόνος πριν από σένα…
Feed
14 Ιούνιος 2009 στις 1:52 μ.μ.
Τόσο καθαρά ΤΎΜΠΑΝΑ πού βρέθηκαν στα 70τέλος; Υπάρχει ακόμα ελπίς αγαπητέ και μετά το τέλος. Ειδικά με τέτοιο ήχο τυμπάνων. Μπλες γιου…
14 Ιούνιος 2009 στις 4:54 μ.μ.
Πάλι καλά που δεν φτάσαμε στις έξι νύχτες…
Περιμένω με λαχτάρα να τις ζήσω μία μία…βλέπετε, εγώ μόλις έφτασα!
14 Ιούνιος 2009 στις 6:42 μ.μ.
Ναι.Μου αρέσει που συνεννοούμαστε .
14 Ιούνιος 2009 στις 9:40 μ.μ.
Νice font! Τελικά να το πάρουμε απόφαση ε; Θα συνεχίσεις να γράφεις…
14 Ιούνιος 2009 στις 9:45 μ.μ.
Οκ, τώρα διάβασα και το κείμενο. Υπέροχο
ps: Μόνο 10 € για 2 καφέδες, σίγουρα εξωτερικό.
14 Ιούνιος 2009 στις 10:40 μ.μ.
M’ αυτό, μπήκατε μες στην καρδιά μου. Κι ειδικά για το ¨”Να μπω μέσα στα μαλλιά σου κι εκεί να τριγυρίζω μέχρι ν’ ασπρίσουν”..
Ευχαριστώ
15 Ιούνιος 2009 στις 3:28 μ.μ.
Νωρίς κατεβάζετε ρολά. Έχει κι άλλο.
_+ 80 —> -Δώσε μου τα χέρια σου, θα σε βγάλω εγώ στη βεράντα. Αυτό το χαπάκι τώρα, το άλλο μετά. Ας είσαι εδώ, δίπλα μου, κι όπως είσαι. Μου αρκεί να σε έχω.
-Κι εμένα.
(ρήαλ σκηνή)
Τα σέβη μου.
15 Ιούνιος 2009 στις 3:32 μ.μ.
encore ! encore !
15 Ιούνιος 2009 στις 4:03 μ.μ.
Ok. +- 80 (the sequel)
-Σε κουράζω…
-Δεν με κουράζεις. Ή μάλλον ναι, μια ζωή με κουράζεις, ποτέ δεν δυσανασχέτησα, τώρα το θυμήθηκες;
-Δεν ξέρω.
-Όλα τα ξέρεις. Άστα αυτά όταν στριμώχνεσαι. Πας να μου γλιστρησεις εμένα;
-…και ναι και όχι.
-…
(αυτοί οι δυο αγαπιούνται ακόμα)
(ρήαλ σκηνή επίσης)
Τα σέβη μου και το ημερολόγιό μου
15 Ιούνιος 2009 στις 6:50 μ.μ.
Μαέστρο! Μου αρέσει πολύ αυτή η αέρινη παρουσία που έχετε στους σχολιασμούς. Φιλιά.
15 Ιούνιος 2009 στις 6:56 μ.μ.
da capo !
15 Ιούνιος 2009 στις 11:45 μ.μ.
@ theorema:
Μην προσπαθείτε να μου κλέψετε τη θέση “αντ’ αυτού”! Εντάξει;
Ένα χρόνο τώρα προσπαθώ εδώ μέσα… Έλεος!
16 Ιούνιος 2009 στις 3:07 μ.μ.
Ποτέ των ποτών (κατά προτίμηση τεκίλας) καλέ κύριε Κατάσκοπέ μου! Εγώ να κάνω κακό σε Σας???…
Να μου κοπεί το χέρι αν σφετερίστηκα το θρόνο σας!
Παρεξήγησις…
(εμ γράφτε κι εσείς τίποτα, πρέπει να βάλω τα μεγάλα μέσα εδώ για να αξιωθούμε την παρουσία σας;)
17 Ιούνιος 2009 στις 2:09 π.μ.
30, 40, 50, 60, 70, 80…
Κι αν θες κι αν δεν θες, κι αν μπορείς κι αν δεν μπορείς, εγώ πάντως θα πάω και θα γιορτάσω, μόνος/η ή/και με παρέα. Θα πιω κι ένα ποτήρι στην υγειά σου ή στην μνήμη σου και θα περάσω πιο όμορφα από την προηγούμενη φορά. Κάθε φορά και πιο όμορφα.
17 Ιούνιος 2009 στις 4:28 μ.μ.
70τέλος;;;
Μη χαίρεστε, έχει δρομολόγιο μετά από εκεί ακόμη, εντάξει, σέβομαι πως δεν είπατε τίποτα εσείς για παρουσία στο επόμενο πόστ, τώρα σειρά μου να διατηρήσω το αίνιγμα. Άκου 70τέλος…
Δεν σας ταιριάζουν οι βιασύνες, εκεί θα αλλάξετε χαρακτήρα;
Ο ήχος της φυγής σας είναι εκπληκτικός.
Ξέρω ότι επαναλαμβάνομαι, αλλά σας υποβάλω τα σέβη μου φεύγοντας και σαν τελευταίος κλείνω την πόρτα..
19 Ιούνιος 2009 στις 5:31 μ.μ.
Στα 100+ όταν επιτέλους συναντιούνται σε νέες διαστάσεις αλλά δεν ξεχνούν τα προηγούμενα:
-Μα δε φτάνει που έφυγες πρώτος αυτό το παγκάκι ήρθες και έπιασες; Ποτέ σου δεν ήξερες να διαλέγεις ένα σπίτι της προκοπής , πάλι γουρούνι στο σακί πήρες ..
Το έχω και σε version hell αλλά είπα να μην το τσιτώσω