music for airports
δημοσιευμένο από τον : kkmoiris στην κατηγορία 0, δέκα απλήρωτα ποστ(ς)
Θα ξανάρθεις ;
Μη ρωτάς σήμερα, δεν ξέρω , πιο κοντά είναι το “όχι” απ’ το “ναι”
Να προσέχεις
Θα προσέχω, μπορώ να κάνω κι αλλιώς ; τι θα κάνουν όλοι μετά χωρίς εμένα ;
Θα περιμένω, δεν ξέρω για τους άλλους, εγώ θα περιμένω
Kάνε μου μια χάρη τώρα που θα ‘σαι μόνος, σταμάτα να σκέφτεσαι πολύ, δεν σου κάνει καλό, σταμάτα να με κουράζεις με τις σκέψεις σου , δεν μου κάνει καλό
Μη ζητάς τέτοια σήμερα, δεν ξέρω, πιο κοντά είναι το “όχι” απ’ το “ναι”
Φεύγω, άργησα , θα κλείσει η πύλη
Εδώ θα είμαι , θα περιμένω
Δεν ξέρω, δεν έβγαλα με επιστροφή
Θα βγάλω ένα μονό εγώ για κει που πας, ναι ;
Μη ρωτάς , με τρομάζεις , να σε προσέχεις, final call λέει, φώναξαν το όνομά μου, έλα , μια αγκαλιά ακόμη , σκουπίσου
Δικά σου είναι ή δικά μου ;
Δικά μας γαμώτο, δικά μας , σκάσε επιτέλους αγόρι μου, δικά μας
Θα ‘ρθω…εντάξει ; θα ‘ρθω…
……………………………………………………………………………….
Feed
2 Ιούνιος 2009 στις 10:27 π.μ.
Αγριεύτηκα.(Ιδιαίτερα όταν σκέφτομαι ότι γράφτηκε από έναν άνθρωπο,που το αεροπορικό ταξίδι είναι κομμάτι της δουλειάς του.)
2 Ιούνιος 2009 στις 12:12 μ.μ.
Και μετά μού λέει ο kopoloso πως μια ψυχωσούλα με τα αεροπλάνα την έχω πάθει…
2 Ιούνιος 2009 στις 4:43 μ.μ.
Δεν είναι ούτε το πρώτο,ούτε το τελευταίο αεροπορικό δυστήχημα.Τί όμως ήταν αυτό που το έκανε πρώτο θέμα;Ο Νικολά Σαρκοζί ή η εξαφάνισή του;
Από τότε που ξεκίνησα να δουλεύω στο αεροδρόμιο και να έρχομαι σε επαφή με τους επιβάτες-πιστέψτε με-έχω πάντα την αίσθηση ότι δεν θα τους ξαναδώ.Κι ο νους μου δεν πηγαίνει στο χειρότερο.
Κι όταν ταξιδεύω,δεν γυρνάω ποτέ πίσω μου,για μια ύστατη ματιά…Η τελευταία ανάμνηση της αγκαλιάς και των δακρύων είναι αρκετή για να μείνει μέσα μου.Κι ας μην ξαναειδωθούμε…
3 Ιούνιος 2009 στις 1:56 π.μ.
…