Κάπως έτσι πρέπει να είναι.
Την επόμενη στιγμή το ένα χέρι φεύγει από το κάδρο.
Κι αρχίζεις να μετράς ώρες, μέρες, βδομάδες, μήνες.
Έτος 1 μ.μ.
Όταν χάνεις για πάντα τη μήτρα που σε ζέσταινε εννιά μήνες, είναι σαν να σου παίρνουν το κλειδί από ένα μυστικό δωμάτιο που μπορούσες να πηγαίνεις μόνος σου και να μετράς με την ησυχία σου χαρτάκια από γκοφρέτες ή παπούτσια από κούκλες , ξέροντας πως δεν θα σε ενοχλήσει κανείς.Μα κανείς.
Την πρώτη μέρα του υπόλοιπου της ζωής σου συνειδητοποιείς πως όλες οι κούκλες ήταν ξυπόλητες από καιρό και τα χαρτάκια χαμένα.
Feed