η υπέρτατη αλήθεια για το βλόγιν (μια από τις)
δημοσιευμένο από τον : kkmoiris στην κατηγορία Aπαραίτητη η γονική συναίνεση, adults only, με τα λεφτά των άλλων
Το βλόγιν (συγγραφή και ανάγνωση, εκτός εξαιρέσεων) με κάνει και πλήττω.
Ίσως και να αρνούμαι να μασάω -δε λέω να χωνεύω- τα ‘σωψυχα καθενός.
Γνωστού-αγνώστου παρτ τάιμ βλόγερ*
* (όχι εγώ, θα σκότωνα – όμως- για να το είχα πει αλλά δεν το λέω επειδή κατά -πολύ- βάθος είμαι ψυχοπονιάρης, είναι μισανθρωπία να λες του αλλουνού “γείρε αλλού το κεφάλι σου να κλάψεις παιδάκι μου, ο ώμος μου είναι κατειλημμένος”, στο κάτω-κάτω της γραφής ένας ώμος είναι , δεν ζήτησαν και την ψυχή μου για ακουμπιστήρι, το νιώθω πως αν θες να βγάλεις κάτι από μέσα σου χέστηκες αν ο ώμος είναι φιλόξενος ή το στέρνο ευρύ, στην ουσία το κεφάλι σου στον δικό σου ώμο γέρνει κι εκεί θα μείνει εσαεί μέχρι να το πάρεις απόφαση πως ή θα το κόψεις ή θα σταθεί όρθιο χωρίς e-ποστυλώματα , σε τελική ανάλυση καλύτερα μίλα εκεί που πρέπει, βρίσε αυτόν που θέλεις, κάνε χαρακιές στο σωστό αυτοκίνητο , στείλε απειλητικά sms χωρίς απόκρυψη, αν έχεις την παρόρμηση να δώσεις και ένα χαστούκι καν’το - μη στο χτυπάει καμιά μέρα πως ήταν ανάπηρο πάθος η απουσία της μπάφλας- όχι οτι θα ανακουφιστείς δηλαδή αλλά τουλάχιστον θα γλιτώσουν οι λέξεις που θέλοντας και μη θα μπουν στη γραμμή όπως τα ναυτάκια πάνω στα αντιτορπιλλικά που βγαίνουν απ’το ναύσταθμο, κοιτώντας με άδειο στομάχι την ξηρά να απομακρύνεται ενώ η στεριά είναι εκεί, απλά αυτοί φεύγουν, πράξτε κατά βούλησιν γιατί κανενός ο κώλος δεν κουδουνάει στ’ αλήθεια για το τι αραδιάζεις εδώ μέσα, καλύτερα να τα πεις-λέω- παρά να τα γράφεις σε e-ντουβάρια που πάνω τους όλο και κάποιος θα κατουρήσει μια μέρα, εκεί που νόμιζες πως έγραφες τη δική σου Οδύσσεια, τι ιεροσυλία , αν ήταν έτσι ο Οδυσσέας η Πηνελόπη θα προτιμούσε να ερωτευτεί παράφορα τον δονητή της, τα σώψυχα είναι για τα συρτάρια και όχι για άπλωμα σαν σώβρακα, επειδή είναι άδεια τα σκοινιά και σου περισσεύουν μανταλάκια δεν θα το βάλεις γινάτι να γεμίζεις καθημερινά το βλογ σου, ναι , είχες-ως συνήθως- δίκιο, αυτή τελικά είναι Η υπέρτατη αλήθεια για το βλόγιν , πρέπει να το βάλεις απο κάτω κι όχι αυτό εσένα, καλύτερα να γράφεις σε χαρτάκια απο τσιγάρα και μετά να τα στρίβεις, ωραίο είναι να ρουφάς τις λέξεις σου , αν θες ντε και καλά να τα πεις κάπου υπάρχουν και οι shrinks και οι παπάδες, μην είσαι τόσο γύφτουλας και θες να τη βγάλεις χιου-χιου** με ένα ψωροπόστ, αν φοβάσαι τους καναπέδες και τις μετάνοιες υπάρχουν και οι φίλοι, σταμάτησες να γράφεις, σε γράφουν όλοι και αυτό είναι υγεία, e-κολλητοί δεν υπάρχουν, ευτυχώς , χειρότερη αρρώστια από την κλαψομουνίαση δεν υπάρχει αν είσαι αγοράκι, τα κοριτσάκια το δικαιούνται και ανατομικώς -αν και φέρονται ενίοτε αξιοπρεπέστερα-, αν δεν βρεις αντιβίωση την έχεις την ξεφτίλα στο τσεπάκι κι άσε τους απ’ έξω να χτυπάνε παλαμάκια και respect επειδή την έντυσες με ολίγη από αυτοσαρκασμό και μασκαρεμένη κυνικότητα , γιατί τα λες αυτά; ρωτάς , δεν μιλάω σε σένα, σε μένα μιλάω και κάποια στιγμή πρέπει να βγάλω το σκασμό και να με ακούσω πριν καταντήσω ο Γούντι Άλλεν των βλογς, θα ‘θελες αλλά δεν ακούμπησες, υπάρχουν πράγματα που αξίζουν και άλλα που τα πληρώνεις δέκα φορές την αξία τους κι εγώ άλλα χρήματα δεν έχω και γράμματα -εν τέλει- δεν γνωρίζω, θα βγάλεις το σκασμό επιτέλους ; τον έβγαλα , τραγουδάκι δεν έχει σήμερα ; έχει αλλά σκάσε αγόρι μου, σκάσε, πώς διάολο σε αντέχουν ακόμη κι αυτοί που σε αγαπάνε ; )
** χιου-χιου = αρχικά των μαγικών λέξεων Χωρίς Χρήμα
Feed
3 Φεβρουάριος 2009 στις 5:59 μ.μ.
1.Ο θείος Περικλής και ο Μέγας Αλέξανδρος έπασχαν από ραιβόκρανο και γίναν ό,τι γίναν.Επομένως γείρτε το κεφάλι σας άφοβα στον ώμο σας.
2.Ο Δ.Αντωνίου έγραφε στο πίσω μέρος των πακέτων των τσιγάρων-κι όχι στα χαρτάκια για στρίψιμο-κι έγινε ποιητής.Διορθώστε αυτή τη μικρή τεχνική λεπτομέρεια και θα τα πάτε μια χαρά.
(Να παίρνετε πιο συχνά ανάσες,γιατί αυτά που γράφετε σε λίγο θ΄αναγκαστούμε να τα γράφουμε εμείς,ελλείψει…Καταλαβαίνετε.Φτου φτου φτου!).
3 Φεβρουάριος 2009 στις 6:31 μ.μ.
Μα γιατί αποποιείστε την βλογο-Γουντικότητά σας?
Δεν σας επαρκούν οι εκατοντάδες θαυμάστριες;
:ΡΡΡ
3 Φεβρουάριος 2009 στις 6:54 μ.μ.
Αϊ σιχτίρ βραδυάτικα.
Πάνω που μου ήρθε να αναρτήσω μια ξεγυρισμένη κλαψομουνιά (μπας και κονομήσω κανέναν αναγνώστη),
έφαγα το τοστ σας και μου έκατσε βαρύ. Οπότε το αντικατέστησα μεγαλοπρεπώς.
(είστε trendsetter πάντως…)
3 Φεβρουάριος 2009 στις 7:14 μ.μ.
[...] θέλω (χο χο χο)- το αφιερώνω εξαιρετικά στον αναζητητή της υπέρτατης αλήθειας (μια από τις) για το βλογιν , με την προθυμία να μοιραστώ μαζί του το Σ.Ε.Σ.Σ* και να [...]
3 Φεβρουάριος 2009 στις 7:30 μ.μ.
[...] θέλω (χο χο χο)- το αφιερώνω εξαιρετικά στον αναζητητή της υπέρτατης αλήθειας (μια από τις) για το βλογιν , με την προθυμία να μοιραστώ μαζί του το Σ.Ε.Σ.Σ* και να [...]
3 Φεβρουάριος 2009 στις 7:35 μ.μ.
Kε Κ.Κ.Μοίρη, σας ζόριζε αρκετά βλέπω αυτο το ποστ, αλλά στο τελος τα καταφερατε περίφημα. Ενα ακομα υπέροχο κειμενο!
3 Φεβρουάριος 2009 στις 7:50 μ.μ.
Το ξέρω, είναι δύσκολο για έναν ΚΚΜοίρη να ζει με τον ΚΚΜοίρη.
Αλλά και τί είναι εύκολο σε μια συμβίωση.
Πόσο αλήθεια ενοχλητικό είναι να έχεις έναν από δαύτους, και να διαφωνεί συνεχώς με αυτά που γράφεις.
Να μη σου χαρίζει κάστανα.
Να βρίσκει συνεχώς ατέλειες στους συλλογισμούς σου.
Να κλαψομουνιάζει και να γκαντεμιάζει κάθε φιλότιμη προσπάθεια σου.
Να ερμηνεύει λανθασμένα τις συμπεριφορές σου.
Να σου κάνει κριτική και να σε προσβάλει άδικα μπροστά σε τόσους αναγνώστες.
Βρε χέστον το τύραννο τον ΚΚΜοίρη.
Ζήτω ο ΚΚΜοίρης. :-))
3 Φεβρουάριος 2009 στις 7:54 μ.μ.
Βάλτε ένα πιο επίσημο τραγούδι. Ξύπνησε η κυρία Κορνάρου. Το κάνατε το θαύμα σας!
3 Φεβρουάριος 2009 στις 8:02 μ.μ.
@hdd345f
εδώ δάκρυσε η εικόνα - εγώ δε θ΄αναστηθώ;
3 Φεβρουάριος 2009 στις 8:41 μ.μ.
η μονη απορια που εχω ειναι ,τελικα σε ακουσες ?
υστερογραφο:
πως διαολο σε αντεχουν ακομα και αυτοι που σε αγαπανε…..
για να δειτε τι τραβαω! οχι να δειτε!
3 Φεβρουάριος 2009 στις 9:10 μ.μ.
you are not bad you’ve just drawn your self that way.
3 Φεβρουάριος 2009 στις 9:23 μ.μ.
Kλαψομουνίαση από κλαψομουνίαση έχει διαφορά. Οταν φτάσετε στο (high) level της Bροχοπούλου, θα σας το πούμε. (διακριτικά).
(κι εγώ τα χω πει αυτά σ εμένα και πιο σκληρά μάλιστα- ποιον στην τελική νοιάζουν τα δικά σου σώψυχα; Και μου απάντησα: Εσένα πάνω απ’ολους. Κι έτσι μετά από μια παρατεταμένη σιωπή, άρχισα να ξαναγράφω. Βέβαια, αυτό που ξέρω καλά και δεν μπορώ να κρυφτώ από εμένα, ό,τι και μπούρδα και να πω προς τα έξω είναι, πως αν είχα μια πιο “γεμάτη” και ισορροπημένη ζωή, ουδεμία ανάγκη θα είχα να τρέχω από μπλογκ σε μπλογκ και να ζω (και) δια μέσου των αφηγήσεων των άλλων..)
3 Φεβρουάριος 2009 στις 10:44 μ.μ.
@Σελιτσάνος…
Oι μισοί καθηγητές μαθηματικών που είχα έλυναν ασκήσεις στο πίσω μέρος των τσιγάρων… Φανταστείτε ότι αγάπησα τα μαθηματικά για αυτό το λόγο πριν αρχίζω να καπνίζω.
Επίσης το
“καλύτερα να γράφεις σε χαρτάκια απο τσιγάρα και μετά να τα στρίβεις, ωραίο είναι να ρουφάς τις λέξεις σου”
είναι μια φράση από το παρόν post που θα μπορούσε άνετα να με κάνει e-γλύφτη, ειδικά εφόσον δεν υπάρχουν e-κολλητοί
Γιατί όταν ρουφάς σε τσιγάρο τις λέξεις σου, η στάχτη που μένει απομακρύνει σημαντικά το ενδεχόμενο να τις αναμασάς αντί να τις ρουφάς…
@kkmoiris
Ήμουν έτοιμος για e-γλύψιμο αλλά είσαι τέτοιος μπαγάσας που σε τόσο γαμάτο post βάζεις για κομμάτι Interpol… εντάξει δεν είναι απαραίτητο να έχουμε τα ίδια γούστα, αλλά όχι και Interpol-δε θέλω να γλύφω εκεί που φτύνω, αλλά κάτι Interpol και κάτι Radiohead άστα για τα κείμενα στο Men24
ααα… Το ότι κάποιοι ταυτόχρονα σε αγαπάνε και σε αντέχουν, ή σε αντέχουν και σε αγαπάνε at the same time είναι καλύτερα να έχει να κάνει με το διάολο παρά με οποιοδήποτε άλλο (σαν μαθητευόμενος ραδιοφωνικός παραγωγός… you should have at least known that
3 Φεβρουάριος 2009 στις 11:35 μ.μ.
Tα πράγματα είναι τόσο απλά κατά τη γνώμη μου που εδώ και τέσσερα χρόνια αναρωτιέμαι γιατί το να γράφει κάποιος τις σκέψεις του και να τις δημοσιεύει , χρήζει ανάλυσης και μάλιστα τόσο βαθειάς.
Έχεις τη σελίδα σου, λες αυτά που έχεις να πεις όπως θες, με όποιο τρόπο, με όποια διάθεση, σε διαβάζουν όσοι θέλουν και όσοι έχουν όρεξη, σου μιλάνε επίσης οι ίδιοι. Κανείς άλλωστε δεν είναι υποχρεωμένος όλοι είμαστε ένα κλικ μακριά μα και ένα κλικ κοντά. Κλείνεις τον υπολογιστή, δουλεύεις, βγαίνεις, πληρώνεις λογαριασμούς, κατεβάζεις τα σκουπίδια, ζεις, διασκεδάζεις, χαίρεσαι και λυπάσαι και το βράδυ γυρίζεις σπίτι και γράφεις γι αυτά. Δεν είναι καθόλου δείγμα μη ισορροπημένης ζωής το ότι θέλεις να γράφεις γι αυτά. Δεν σημαίνει πως δεν ζεις. Δεν σημαίνει πως έχεις κάπου στο μέτωπο ένα σημάδι που σε διαφοροποιεί και εσένα και τη ζωή σου από εκείνους που δεν γράφουν. Το ότι διαβάζεις δε συγκεκριμένους ανθρώπους για τους δικούς σου προσωπικούς λόγους το βλέπω σαν να είναι στο κομοδίνο σου 10-15 αγαπημένα βιβλία που έχεις την τύχη να ανανεώνεται το περιεχόμενό τους σχεδόν καθημερινά και μάλιστα μπορείς να ανταλλάξεις και απόψεις με τους συγγραφείς τους.
υγ. Δεν ξέρω αν υπάρχουν ή όχι e κολλητοί, σίγουρα πάντως πίσω από τις λέξεις τους υπάρχουν άνθρωποι και όχι α.τ.ι.α
(καλά καμιά φορά υπάρχουν και τέτοια)
Συγνώμη ζητώ για το μεγάλο σχόλιο και το βαρύ του ύφος.
(Το δεύτερο πρόσωπο δεν αφορά κάποιον συγκεκριμένα. Απλά δεν μου αρέσει το πρώτο).
4 Φεβρουάριος 2009 στις 1:56 π.μ.
(με αποθαρρυνετε γαμωτο)
και τι να γραφουμε-διαβαζουμε; για τη πολιτικη κατασταση; για διαφορα αθληματα; για τις τεχνες και τα γραμματα;
τι χ(ωρις) χ(ρημα) λετε; ξερετε τι εχω πληρωσει σε λογαριασμους οτε πριν βαλω συνδεση; χ(ιλιες) φορες σε σρινκς και σε ταματα, λιγοτερα θα e-δινα.
και τελος παντων
τι ωραιο ποστ
4 Φεβρουάριος 2009 στις 11:59 π.μ.
“…να γράφεις σε χαρτάκια απο τσιγάρα και μετά να τα στρίβεις, ωραίο είναι να ρουφάς τις λέξεις σου…”
————————————————
… Άσχετο : Μπορείς να γράψεις πάνω σε … προφυλακτικό ; (εννοώ “πιάνει” μελάνι πάνω στο λάστιχο) ; …
Τώρα που το ξαναδιαβάζω (το σχόλιο μου) , δεν μου φαίνεται και τόσο άσχετο …
4 Φεβρουάριος 2009 στις 12:39 μ.μ.
@silia
Πες ότι πιάνει.Μετά τι θα κάνεις;Θα το στρίψεις και θα το ρουφήξεις και…(ανατρίχιασα!).
4 Φεβρουάριος 2009 στις 12:42 μ.μ.
Κύριε Μοίρη, σε χαρτάκια από τσιγάρα ε; Άσο φίλτρο, ή μήπως καρέλια και σαντέ, που έβγαινε και ολόκληρο σεντονάκι. Έχουν γράψει αρκετοί, λίγες το εκτίμησαν. Αν τα βρείτε κιτρινισμένα κάπου, σημαίνει ότι οι τζούρες έμειναν αιώνιες.
@ Κυριε Wunbad: Είμαι βέβαιος ότι μάθατε μαθηματικά, ή καπνίζετε σαν αράπης. Οι Ιnterpol δηλαδή, τελείως …ψόφο;
4 Φεβρουάριος 2009 στις 1:08 μ.μ.
Σελιτσάνε έλεος … τί είναι αυτά τα … ακραία και σπάνια , που αναφέρεις ότι μπορείς να κάνεις με τα προφυλακτικά ; Με τα προφυλακτικά κάνεις απλούστερα και πιο κλασικά πράγματα … Φερ’ ειπείν , … θυμάμαι σαν φοιτητές το πάλαι ποτέ στην Θεσσαλονίκη , τα γεμίζαμε με νερό (εμείς τα κορίτσια , και με κατούρημα τα αγόρια , και τα … αμολούσαμε στα κεφάλια των ανύποπτων περαστικών , απ’ τα μπαλκόνια …
.
.
.
.
… Α , τώρα θυμήθηκα και κάποιον , που κάποτε μου είπε : “Να φύγεις … Δεν σε αντέχω άλλο … Μου γ@…νε το μυαλό τα λόγια σου” …
4 Φεβρουάριος 2009 στις 2:33 μ.μ.
Το δικό σου σώβρακο έχει περισσότερες τρύπες από το δικό μου!
4 Φεβρουάριος 2009 στις 2:52 μ.μ.
ήθελα να πω κάτι αλλά ξανάκουσα απο μέσα μου αυτό το “σκάσε αγόρι μου, σκάσε” και δεν είναι φρόνιμο να παίζω μαζί μου…
4 Φεβρουάριος 2009 στις 3:13 μ.μ.
Κι αν το λέγατε ψιθυριστά?…
4 Φεβρουάριος 2009 στις 3:26 μ.μ.
Ωραίος και χυμώδης.
Όμως: Τα συναισθήματα δεν είναι για να τα καλοσιδερώνεις και να τα τακτοποιείς όμορφα-όμορφα σε συρτάρια.
Για να τ’ απλώνεις στον ήλιο είναι, να καίγονται, να στάζουν, να τα φυσάει ο νοτιάς και να τα φοράς κατάσαρκα.
Να’χουνε φως κι αγέρα, αυτό θέλουν. Όχι κλεισούρα.
Συμπληρωματικά, να τονίσω πως η δύναμη του βλόγιν βρίσκεται στην αφηγηματική του διάσταση.
Περιγράφοντας κάτι το αναδομείς, το αναπλαισιώνεις και το επανατοποθετείς εντός σου.
Ψυχοθεραπεία ένα πράμα, ναι. Χιου Χιου.
4 Φεβρουάριος 2009 στις 4:49 μ.μ.
Εγώ που παρακολουθώ σιωπηρά καιρό τώρα τι κερδίζω? γιατί το τι έχω κερδίσει μέχρι σήμερα το γνωρίζω.
4 Φεβρουάριος 2009 στις 5:15 μ.μ.
..φαινόταν από καιρό..
η ενδοσκόπηση λέω..
αλλά δε περνάμε στη βεράντα λέω εγώ να ..τελειώνουμε;
4 Φεβρουάριος 2009 στις 6:19 μ.μ.
Συνδίκτυοι, γρήγορα την ομάδα γαργαλητού ο μαέστρος δεν εχει απαντήσει εναν προς εναν, είναι σοβαρά τα πράγματα μπορεί ναχει ποδάγρα μην επαναπαυεστε ο καθένας ο,τι μπορεί ας κάμει, εγώ θα ειδοποιήσω τη μονικα, σίλια φέρε τα προφυλακτικά (αδεια κοπελα μου, θα τα γεμίσουμε εμείς), οποιος καπνίζει στριφτά ν αφήσει τα χαρτάκια, στυλό έχουμε νομίζω, παρτε ενα αλφαβητο ντυμενο στ ασπρα κι ελάτε γρήγορα λεμε.
ΚΚΚΜ μου; Σας παρακαλω συνέλθετε, δε μπορώ πλεον χωρίς εσάς!
4 Φεβρουάριος 2009 στις 6:28 μ.μ.
Εεεεεεεεεεεπίσης, να πω (ψιθυριστά) οτι χέστηκα αν χέστηκε ο κόσμος για τα εσώψυχά μου/σου/του, εαν και όποτε τα γράφω. Εφόσον “η δημοσίευσις είναι ψυχή της Δικαιοσύνης” (μαγιερ), τότε η δημοσίευσις των όποιων εσώψυχων είναι η ψυχή της γιατρειάς (μπορείς να το πεις και γιατρειά ψυχής) κι οχι της αναγνωσιμότητας.
Το στυλ, ύφος, και επάρκεια των προτάσεων, εναποκεινται στο στυλ, ύφος, και δύναμη βιωμάτων του συντάκτη. Αλλοτε θα κλαψομουνιάσεις, άλλοτε θα γράψεις κάτι που θα μπορούσε να μείνει παρακαταθήκη για πολλούς, και να δείτε πως έτσι θα γίνει, οταν τα βλογια τελειώσουν με το σόσιαλ και απομείνουν ως αρχεία σκέψεων των προγόνων των εγγονών μας.
Με 2 λογια, απο εσώψυχα προγόνων θ αποτελείται η ιστορία της ανθρώπινης εκφραστικότητας -και εσωτερικότητας- του μελλοντος κ.πρωτοπόρε βλογερ μου.
(Τωρα συνειδητοποιω οτι είπα περίπου οτι το χνουδι -γειά σου χνου- με άλλα λόγια να αγαπιόμαστε
:Ρ
4 Φεβρουάριος 2009 στις 7:20 μ.μ.
για να αγαπιόμαστε (ικανή αλλά όχι και αναγκαία συνθήκη) : αυτή ήταν η δική μου υπέρτατη αλήθεια για το βλόγιν -μία από τις πολλές- και αφορούσε μόνον εμένα, δεν αναφέρομαι στη ρήση της διασήμου συναδέλφου Λ.Κ. αλλά στα παρεπόμενα
σιγά μην έβαζα όρια και τραβούσα γραμμές σε άλλους, αψυχολόγητος είπαμε , ανόητος όχι (yet)
4 Φεβρουάριος 2009 στις 7:49 μ.μ.
@nomad
“…και να δείτε πως έτσι θα γίνει, οταν τα βλογια τελειώσουν με το σόσιαλ και απομείνουν ως αρχεία σκέψεων… ”
προσυπογράφω, απλά τα σόσιαλ και τα λάιφσταϊλ (Άι γουοζ ατ κοπολοζο’ς ε φιου μινιτς αγκόου εντ άι γκετ κάριντ αγουέι) δεν τα βλέπω να τελειώνουν
cheers
4 Φεβρουάριος 2009 στις 8:56 μ.μ.
http://www.acapela.tv/Winter-1-bc42412d9fd0c
4 Φεβρουάριος 2009 στις 9:05 μ.μ.
Μήπως είστε νευρωσικός; Μήπως είναι καλύτερα ν’ ανοίξετε κρεπερί και να φλερτάρετε το χυλό;( δεν ξεχνώ την περιφρονητική απάντησή σας) Βεβα’ιως και γράφετε για σας, ψυχώ χίου χίου, κι εγώ σας ρουφάω ( με την κακή έννοια-υπάρχει κι elina) γιατί βαριέμαι να ποστάρω τις μετριότητες μου…την πλήξη μου…το κενό…εννοείται οτι όλα αυτά θα ήταν περιφρονητέες αστειότητες αν ήταν ερωτευμένος ασυγκράτητα μαζί μου ο Κλούνεϊ και αναγκαζόμπυν να υποκύψω…
4 Φεβρουάριος 2009 στις 9:06 μ.μ.
Μήπως είστε νευρωσικός; Μήπως είναι καλύτερα ν’ ανοίξετε κρεπερί και να φλερτάρετε το χυλό;( δεν ξεχνώ την περιφρονητική απάντησή σας) Βεβα’ιως και γράφετε για σας, ψυχώ χίου χίου, κι εγώ σας ρουφάω ( με την κακή έννοια-υπάρχει κι elina) γιατί βαριέμαι να ποστάρω τις μετριότητες μου…την πλήξη μου…το κενό…εννοείται οτι όλα αυτά θα ήταν περιφρονητέες αστειότητες αν ήταν ερωτευμένος ασυγκράτητα μαζί μου ο Κλούνεϊ και αναγκαζόμoυν να υποκύψω…
4 Φεβρουάριος 2009 στις 9:51 μ.μ.
http://www.acapela.tv/Winter-1-bc426142ddf89
4 Φεβρουάριος 2009 στις 10:49 μ.μ.
http://www.acapela.tv/good-old-times-bc428312b1579.html
5 Φεβρουάριος 2009 στις 9:30 π.μ.
Μα καλά, με ένα-δύο “σκάσε αγόρι μου, σκάσε…” πέτυχε τόση ησυχία ο εαυτός σας!!!
(Εγώ για να καταλάβετε, ακόμα και για σκάσω, θέλω τόση δουλειά, που ακόμα κι εγώ βαριέμαι να προσπαθήσω… άρα δεν το βουλώνω με τίποτα).
Με το μπαρδόν δηλαδή, (κλάπηκε από κ.Spy), γιατί να μην κρεμάμε τα τρύπια σώβρακά μας στα βλόγια μας ?
Και γι’ αυτό δεν τα έχουμε ?
(Τόσα λεφτά δώσαμε, ξέρετε πόσα μου πήρα για να μου φτιάξω το βλογ ?)…
Καλημέρα, αν και φοβάμαι πως κοπήκατε στο ξύρισμα πάλι σήμερα…
5 Φεβρουάριος 2009 στις 9:46 π.μ.
αναρωτιεμαι τοσο αυτο-blog-ψαξιμο?
ή οπου θετε μας πατε?
καλημερα.
5 Φεβρουάριος 2009 στις 9:59 π.μ.
το πάνελ ήταν πρώτης τάξης
οι απόψεις σεβαστές
διατηρώ τις ενστάσεις μου, κρατήστε τις επιφυλάξεις σας
thank you all , my precious
υ.γ. καθένας μας κρύβει κι απο έναν skeleton in the closet , το θέμα είναι μην έχεις ομαδικό τάφο εκεί μέσα…