MEN 24 - Κ.Κ.Μοίρης

Τι μπορείς να κάνεις μέσα σε ένα λεπτό και τριανταέξη δευτερόλεπτα ;

Να μην απαντήσεις σε ένα τηλέφωνο που χτυπά με επιμονή αλλά μάταια. Όποιος κι αν ήταν θα ξαναπάρει αν είναι ανάγκη ή αν σε θέλει περισσότερο απ’ το “εγώ” του.

Να στείλεις ένα sms τελειώνοντας κάτι που κράτησε 36 μήνες. Και ένα λεπτό. Τόσο σκέφτηκες πριν αποφασίσεις πως “ως εδώ”.

Να ρίξεις κρύο νερό στο πρόσωπό σου και να κοιταχτείς στον καθρέφτη χωρίς να δεις ίχνος μετάνοιας στα μάτια σου.

Να ξεχάσεις τον καφέ στο μάτι και να κάνεις την κεραμική σαν τα μούτρα σου (αυτά που είδες στον καθρέφτη που λέγαμε πριν).

Nα ανοίξεις τη ντουλάπα, να ψάξεις για καθαρό άσπρο πουκάμισο και να θυμηθείς πώς όλα είναι στα άπλυτα.Να αποφασίσεις πως δεν θα βγεις σήμερα.

Να τραβήξεις την κουρτίνα κοιτώντας τα αυτοκίνητα που περνάνε από κάτω.Ούτε ένα. Ξανακλείσε.

Να σχηματίσεις έναν αριθμό – κι ας τον έχεις στη μνήμη- και να μετανιώσεις πριν πατήσεις call. Eπανέλαβε το πέντε φορές. Μετάνιωσε άλλες τόσες.

Να ανοίξεις τη λάμπα στη γωνία, να καθήσεις στην πολυθρόνα δίπλα και να χαλαρώσεις τη ζώνη.Μετά να πάρεις μια βαθιάν ανάσα, άγνωστο γιατί. Μόνον η ανάσα ξέρει.

Να ανοίξεις ενισχυτή , cd player και να ψάξεις ένα δισκάκι. Να βαρεθείς στο 1:20 και να κλείσεις ενισχυτή και το πορτάκι που χάσκει πεινασμένο-και έτσι θα μείνει απόψε- .

Να πας για κατούρημα. Μετά από δεκαπέντε δευτερόλεπτα να θυμηθείς με τρόμο πως έχεις κι άλλο καφέ στο μάτι, να πατήσεις pause , να τρέξεις να κατεβάσεις το μπρίκι, να επιστρέψεις και να πατήσεις play, θα σε σκοτώσει ο ουρολόγος σου με τα pause & play που εκνευρίζουν τον προστάτη αλλά καλύτερα αυτός παρά η άλλη.

Να πάρεις τηλέφωνο τον μεγάλο.Ο συνδρομητής που καλέσατε έχει το τηλέφωνο κλειστό.

Να πάρεις τηλέφωνο τη μικρή.Ο συνδρομητής που καλέσατε δεν είναι διαθέσιμος.Παρακαλώ δοκιμάστε αργότερα.

Να πάρεις τηλέφωνο την πιο μεγάλη.Να ακούσεις το τηλέφωνο να χτυπά μέσα από την τσάντα της.Να αντισταθείς στον πειρασμό να την ανοίξεις να δεις ποιος την καλεί. Ηλίθιε.

Να ανοίξεις αντί για την τσάντα το ψυγείο.Μπύρες.Ποτέ Νοέμβρη.Κρασί.Ποτέ μόνος.Κορμός σοκολάτας.Ποτέ μόνο ένα κομμάτι.Γουρούνι.

Να ξαπλώσεις στον καναπέ και να κλείσεις τα μάτια.Φρίκη.Τσαλάκωσες τα καλύματα.Σήκω και τέντωσέ τα ξανά.Καλύτερα όρθιος στη μπαλκονόπορτα.Να σε βρει εκεί όταν γυρίσει.Σαν τον τσολιά στον Άγνωστο Στρατιώτη. Μπας και σε λυπηθεί.

Να σχηματίσεις έναν αριθμό-κι ας τον έχεις στη μνήμη- και να μετανιώσεις πριν πατήσεις call.  Eπανέλαβέ το για μια ζωή. Στο 1:36 κόλλησες ; Ξέρεις πόσα 1:36 έχει μια μέρα ; Eνιακόσια. Ξέρεις πόσα μοναδικά 1:36 έχει μια ζωή ; Όχι, αφού ποτέ δεν τα μέτρησες , πιστεύοντας πως τα λίγα είναι και ευτελή. Αδιόρθωτε μαλάκα.

(το Valse de l’Αiguille Creuse του Pascal Comelade ξεψυχάει ακριβώς σε 1:36, όσο χρειάζεται για να ξεπετάξεις το σημερινό ποστάκι)