MEN 24 - Κ.Κ.Μοίρης

Σύμφωνοι, σύμφωνοι.

Η πόζα είναι τόσο στημένη που ακόμη κι ο φωτογράφος χρειάστηκε μετά να καταπιεί δυό-τρία tavor για να συνέλθει απ’ τη ντροπή του προβλέψιμου.

Δεκτόν, επίσης, το ότι η κυρία ξέρει από cello όσο ξέρω εγώ τι είναι το Θεώρημα του Έρενφεστ.

Για τους εντελώς σημειολόγους αναγνώστες , να παραδεχτώ πως και το παρκέ δεν είναι ο,τι καλύτερο αφού του λείπει η ερωτική πατίνα του χρόνου μα εδώ που τα λέμε με τόσα αιχμηρά όργανα του σατανά καρφωμένα πάνω του, αμαρτία δεν θα ‘ταν να πληγώνεται μόνο και μόνο για να ‘χω εγώ να βγάζω ποστ από το laminate μυαλό μου;

H μουσική όμως ;

Η μουσική που βγαίνει από τα ανοιχτά παράθυρα και κάνει τις – όχι πολύ ακριβές, να το πούμε κι αυτό- κουρτίνες να ριγούν από τον πέμπτο οργασμό της ημέρας ;

Δεν έχουν οργασμό οι κουρτίνες ;

Και λοιπόν ;

Μήπως εγώ έχω μάτια για τη μoυσική;

(κείμενο γραμμένο & ραμμένο ειδικά για το επετειακό πρωτοχρονιάτικο πρόγραμμα της Φιλαρμονικής της Βιέννης όταν το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να κλείσεις τον ήχο της TV και ν’ ακούσεις τί σου ψιθυρίζουν αυτά τα πόδια κλεισμένος μέσα τους, κάτι που ο απλός και ανυποψίαστος λαός αποκαλεί “ποδαρικό”)