το ενδέκατο καλύτερο τσιγάρο στον κόσμο
δημοσιευμένο από τον : kkmoiris στην κατηγορία ιστορίες βγαλμένες απ το στομάχι της ζωής, κραχ !
Μόλις είχα ανάψει το ενδέκατο καλύτερο τσιγάρο στον κόσμο (αυτό που έμεινε σβηστό στο πακέτο, περιμένοντας χειρότερες μέρες) όταν χτύπησε το τηλέφωνο.
Μοίρη γεια.
Ο Μοίρης δεν μένει πια εδώ, απάντησα.Ούτε καν κινητό είχε ποτέ του.Ούτε ταυτότητα.Πες το σε μένα.
Μου είναι δύσκολο να το πω σε άλλον.
Καταλαβαίνω. Ξέρω. Ήρθε η ώρα;
Φοβάμαι πως ναι.Βλέπεις τι γίνεται τριγύρω μας.Ως κι ο Μέρντοχ κλονίζεται.
Βλέπω. Είχα μια ελπίδα πως θ’αργούσε.
Ήδη καθυστερήσαμε. Ως και η καθαρίστρια απολύθηκε. Κοντεύουμε να πάθουμε χολέρα εδώ μέσα.
Υπάρχει καμιά ελπίδα να υποδυθώ την καθαρίστρια ;
Ούτε να το σκέφτεσαι, ήδη άρχισε να μας αρέσει αυτό το χάλι.
Καμιά άλλην ανάγκη έχετε ; να βγει ο χειμώνας τουλάχιστον.
Μα αυτό είναι το θέμα, να βγει ο χειμώνας, κι όπως πάμε δεν βγαίνει.
Σωστά.Απλά μαθηματικά είναι.
Δεν είναι εύκολο και για μας.
Ξέρω.Καταλαβαίνω.Από πότε ;
Από χτες.
Α, κιόλας…
Λυπάμαι.
Δεν φτάνει.
Λυπάμαι πολύ.
Much better.
Χάρηκα για τη συνεργασία.Αλήθεια.
Κι εγώ.
Αν κάποια στιγμή αλλάξουν οι συνθήκες…
Ξέρεις πού θα με βρεις.
Στο ίδιο κινητό ;
Φαντάζομαι.Μη ζητήσεις όμως τον Μοίρη.Αύριο θα πρέπει να μου αδειάζει τη γωνιά.
Στη θέση σου θα τον κράταγα λίγο ακόμη.
Στη θέση μου ; ξέρεις σε τι πάνω πατάει η θέση μου ;
Συγγνώμη.
Θα φύγει.Ήδη ήταν πολύ απαιτητικός τον τελευταίο καιρό. Έτρωγε μέρες και ξερνούσε δευτερόλεπτα.
Oι δυο σας ξέρετε καλύτερα.
Οι δυό μας.
Να σε ρωτήσω κάτι τώρα που τελειώσαν όλα ;
Γιατί όχι ;
Υπάρχει πράγματι Μοίρης ; θέλω να πώ, υπήρξε ποτέ ; έζησε ποτέ αυτή η ψυχή ;
Φαντάζομαι ναι. Δεν μιλάγαμε και πολύ συχνά τελευταία.Για να σου πω την αλήθεια δεν τον είδα ποτέ, ούτε τη φωνή του άκουσα. Μόνο μηνύματα έβρισκα. Λέξεις και εικόνες.Tέτοια πράγματα.
Τότε από ποιόν θα ζητήσεις να σου αδειάσει τη γωνιά ;
Έχει καμιά σημασία ; είπες τέλος , είπα ξέρεις πού θα με βρεις (END OF PART ONE)
(PART TWO) Στον πάνω όροφο, ξέρω
Είσαι σίγουρος πως έτσι πρέπει να γίνει ;
Λυπάμαι, άλλη λύση δεν βλέπω, η κρίση είναι μεγαλύτερη απ’ όσο φαντασθήκαμε όλοι μας , δεν έχεις δικαίωμα να πεις όχι.
Ποτέ δεν φαντάστηκα πως θα γινόμουν αρχισυντάκτης μια μέρα
When the going gets tough, the tough get going.Σιδεροκέφαλος.
Hρθε η ώρα λοιπόν ;
Φοβάμαι πως ναι.
Que Sera, Sera
Δεν κόβουμε τις εξυπνάδες καλύτερα ; από κινητό σε παίρνω, περικοπές είπαμε.
Kαλά. Έρχομαι.
Μην ξεχάσεις να φέρεις και κανένα editorial μαζί.
Κανένα ; σαράντα έχω έτοιμα, αιώνες την περίμενα αυτή τη μέρα.
Κλείσε.
Καλά.
Μετά άναψα το δωδέκατο καλύτερο τσιγάρο στον κόσμο, αυτό που ήταν δίπλα σ’ εκείνο που έμελλε να μείνει σβηστό για πάντα….μετά ένιωσα να με σκουντάνε άγαρμπα στο δεξί πλευρό…μετά άνοιξα τα μάτια…μετά μου ‘δωσε το κινητό, “έχεις μήνυμα” είπε, δεν έβλεπα καθαρά, έτριψα λίγο τα μάτια και είδα “Eισερχόμενα : Μen 24 , 1 μήνυμα” …άλλαξα πλευρό και σκεπάστηκα ως τα μάτια…το φως απ το φεγγάρι με ενοχλούσε αβάσταχτα…
Θα το διαβάσω αύριο. Ίσως ανάψω κι ένα τσιγάρο. Αληθινό, αυτή τη φορά. Whatever will be, will be.
Feed