Yes, he can !
δημοσιευμένο από τον : kkmoiris στην κατηγορία βαριά πολιτικοποιημένα, πολιτικά ορθότατα, πολιτικές παρεμβάσεις
Μπορεί ο κόσμος γύρω του να καταρρέει κι αυτός να ασχολείται με την αντιπαροχή ιδεών και εκφώνηση λογιδρίων που κανέναν δεν αφορούν , σαν να συμμετέχει ακόμη σε διαγωνισμούς πολιτικών αερολογιών στο Tufts ;
Μπορεί να είναι προκλητικά αμέτοχος – λόγω και έργω- περιμένοντας τις καταστάσεις να τον ξεπεράσουν ώστε να διεκδικήσει το άλλοθι του “παρά πέντε” ή των “δυσμενών συγκυριών” ;
Μπορεί στ’ αλήθεια να πιστεύει πως πρόβλημά του δεν ήταν η ηθική του αυτουργία στα έργα και ημέρες Zαχόπουλων, Βουλγαράκηδων και Ρουσόπουλων αλλά η “ανοχή” του στην κριτική των Τατούληδων ;
Μπορεί να αναλογιστεί πως το λιγότερο που περίμεναν όσοι τον ψήφισαν – αλλά και όσοι δεν- ήταν να σταθεί έστω και πέντε πόντους πάνω από τις εκάστοτε περιστάσεις και όχι να προσποιείται τόσο αδέξια και υπερφίαλα πως μπορεί να δει και πίσω απ’ αυτές ;
Mπορεί ακόμη να πιστεύει πως αν λεγόταν Δαιλάκης ή Τζαμτζής θα ήταν αρχηγός κόμματος κι όχι ένας απλός πολιτευτής ή- στην καλύτερη των περιπτώσεων- ένας απ τους 300 ;
Μπορεί να πιστεύει ότι υπάρχει έστω και ένας έλληνας – πλην ενδεχομένως των συγγενών του πρώτου βαθμού, για λόγους αλληλεγγύης αίματος και μόνο- που τον θεωρεί ακόμη ως “τον αμνό μεταξύ λεόντων” ;
Μπορεί , τελικά, να χάσει από κάποιον που είναι απλά ένα πιο slim είδωλο στον ήδη παραμορφωτικό καθρέφτη του, από έναν που γεννήθηκε (κι αυτός ελέω ονόματος και μόνο) για δεύτερος ;
Ω ναι ! Μπορεί !
Feed
11 Νοέμβριος 2008 στις 8:31 μ.μ.
Μου αρέσει που αναρωτιέστε (οκ, ρητορικά έστω) κΚΚΜοίρη μου.
οχι μόνο μπορεί, αλλα ακόμα μπορεί να παίξει μπαλα και με τα ίδια τα παιδιά του, στο βωμό του εντυπωσιασμού. Στο χθεσινό σας ποστ μιλήσατε για τη Ρωσίδα στο ταμείο (δεν σας ανταπαντώ σε όσα μου απαντήσατε γιατι τελικά… διαφώνησα με μένα). Διερωτώμαι ομως, η “συμβολική κίνηση” του Καραμανλή που σας περιγραφω παρακάτω, κατα πόσο συνιστά κίνηση ανάλογη με το να δώσεις το πενταυερο στη ρωσίδα ΈΠΕΙΔΗ είναι πχ ωραία γκόμενα ή για να σε δουν φιλανθρωπο οι απο πίσω, κι οχι για τους πραγματικούς λόγους μιας τετοιας κίνησης. ισως ατυχής η σύγκριση, αλλα θαα καταλαβετε διαβάζοντας το ακόλουθο κείμενο, που αποτελεί σημερινή ερώτηση δημοσιογράφου προς τον στενό καραμανλόφιλο κ.Στυλιανίδη και την απαντηση του τελευταίου.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ, είμαι από μια περιφερειακή εφημερίδα της Ανατολικής Αττικής. Δεν ξέρω εάν το θέμα που θα σας θέσω το έχετε σκεφθεί.
Λοιπόν στις δικές μας περιοχές, μιλάω για τη δική μου της Ανατολικής Αττικής, υπάρχει αυξημένο το φαινόμενο των οικονομικών μεταναστών, των αλλοδαπών. Εκεί υπάρχει και μια νοοτροπία διαφορετική από την Αθήνα, στα σχολεία οι Έλληνες γονείς δε θέλουν να βάζουν τα παιδιά τους στο σχολείο που έχει τα περισσότερα ξένα παιδιά, με εξαίρεση επιτρέψτε μου να σας πω επειδή ζω στην Αθήνα ότι έγινε με τα παιδιά του Πρωθυπουργού.
Πήγε να τα γράψει στο 3ο νηπιαγωγείο η μητέρα τους και της είπαν ότι δεν είναι εκεί, το 1ο το αποφεύγουν οι Έλληνες γιατί έχει πολλά αλλοδαπά παιδάκια και η κα Νατάσσα Καραμανλή πήγε και τα έγραψε εκεί. Θέλω να μου πείτε, υπάρχει κάποιο σχέδιο, ώστε να πεισθούν οι γονείς ότι αυτά τα παιδιά μεγαλώνουν εδώ, αύριο θα γίνουν Έλληνες κι εμείς σαν Έλληνες από την ιστορία δείχνουμε ότι έχουμε την τάση να αφομοιώνουμε κι όχι να αφομοιωνόμαστε.
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Σας ευχαριστώ για την ενδιαφέρουσα ερώτηση και να πω ότι η Ελλάδα είναι μία από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που παρέχει δωρεάν πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης και δωρεάν πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα υγείας σε όλους τους αλλοδαπούς που έχουν επιλέξει να ζήσουν και να αναπτυχθούν εδώ.
Αυτό απηχεί όχι μόνο μία βασική αξία του εθνικού μας πολιτισμού, η οποία είναι και διαχρονική, αλλά και τη νοοτροπία του σύγχρονου Έλληνα να φιλοξενεί τους ανθρώπους που πραγματικά έχουν ανάγκη, γιατί και ο σύγχρονος Έλληνας διετέλεσε φτωχός, μετανάστης και ξενιτεμένος.
Βεβαίως σε μία κοινωνία δεν μπορείς να έχεις ιδανικές συμπεριφορές ακόμα και στα «κομμάτια», υπάρχουν πάντα και οι αντιδρώντες και οι ακραίοι και οι αρνητές. Αλλά ο κυρίαρχος τόνος δίνεται από τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού κι από τις αποφάσεις της Ελληνικής Πολιτείας.
Και το παράδειγμα που αναφέρετε με την επιλογή της οικογένειας Καραμανλή για τα δικά τους παιδιά, δίνει ένα διδακτικό παράδειγμα προς όλους τους Έλληνες και κυρίως προς αυτούς που πολλές φορές μεγαλοπιάνονται και θεωρούν ότι θα πρέπει τα δικά τους παιδιά να αντιμετωπίζονται με διαφορετικό τρόπο. Όλα τα παιδιά είναι ίσα, όλα τα παιδιά έχουν δικαιώματα και μια δημοκρατική Πολιτεία μπορεί και πρέπει να φροντίζει για όλα τα παιδιά.
==
Κάποιος μας δουλεύει αγρίως και μας περνάει για ηλίθιους. Για την ιστορία του πως η πολιτεία φροντίζει τα παιδιά της, σας παραθέτω μια επίσης σημερινή επιστολή του διευθυντή σχολείου κωφών Αγυρούπολης:
ΕΙΔΙΚΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ-ΔΗΜΟΤΙΚΟ
ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΩΦΩΝ & ΒΑΡΗΚΟΩΝ
ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗΣ
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Αγαπητοί γονείς,
Βρισκόμαστε στη δυσάρεστη θέση να σας ενημερώσουμε ότι από αύριο τα παιδιά σας δε μπορούν να έλθουν στο Σχολείο, καθώς δεν ανανεώθηκαν οι συμβάσεις εργασίας των οδηγών και συνοδών με το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων. Θα σας ενημερώσουμε τηλεφωνικά, αν θα έχουμε οποιαδήποτε πληροφορία για τη μετακίνηση των μαθητών και μαθητριών.
Ο Διευθυντής του Σχολείου
Σοφοκλής Πλιακοπάνος
==
Απορείτε ακόμα κΚΚΜοίρη μου κατα πόσο μπορεί;
11 Νοέμβριος 2008 στις 9:23 μ.μ.
Yes he can ……..but we can also do it ,can we??
11 Νοέμβριος 2008 στις 9:39 μ.μ.
Δεν ξέρω γιατί αλλά εδώ και καιρό μού ΄χει κολλήσει μια σκηνή στο μυαλό μου.
Κάποιος να του λέει : “Κύριε πρωθυπουργέ,πρέπει να κάνετε κάτι-ο,τιδήποτε!”
Κι αυτός πανικόβλητος,με την παροιμιώδη εκφραστικότητά του να λέει:”Ω ρε πούστη μου!Ω ρε πούστη μου!”.
12 Νοέμβριος 2008 στις 12:07 π.μ.
σχετικοάσχετο, αλλά μπορεί και να χρησιμεύσει και ως επιχείρημα για το ότι μπορεί:
Προς δόξα και τιμή του Στυλιανίδειου συστήματος και της Νεοελληνικής Παιδείας:
Σε κεντρικότατο σχολείο των Αθηνών, για να φτάσει κοριτσάκι με σπαστική τετραπληγία (το οποίο μέσα στον χώρο του σχολείου δεν χρησιμοποιεί -και ορθά- το αναπηρικό καρότσι) στον χώρο που κάνουν γυμναστική τα υπόλοιπα παιδιά (γήπεδο εκτός χώρου σχολείου) και να μη μαραζώνει μόνο του στην τάξη (με όλα τα συμπαρομαρτούντα, που ένας τέτοιος αποκλεισμός συνεπάγεται για την ψυχούλα του παιδιού) η γυμνάστρια ΤΟ ΣΗΚΩΝΕΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ για κάποια (όχι πολλά, δεν έχει σημασία, αλλά που ο δήμος ΔΕΝ επιτρέπει να μπει μια ράμπα, έστω μεταλλική) σκαλοπάτια !!!
Θυμηθείτε το την επόμενη φορά που βλέπετε τη διαφήμιση περί ανοιχτού σχολείου, με το κοριτσάκι στο αναπηρικό καροτσάκι που γελάει ευτυχισμένο στο διάδρομο ενός σχολείου (το οποίο αναρωτιέμαι πού στην οργή είναι, για να ζητήσω μια μετάθεση, μια απόσπαση μια διάθεση, ένα anything, βρε αδερφέ) και δε μας λέει, ακόμα κι αν υπάρχει ΠΩΣ έφτασε εκεί, αυτό το παιδί, αφού είναι βέβαιον ότι σε κανένα πεζοδρόμιο δε χωρά(εις δόξαν των ελληνικών δήμων, δημοσίων υπηρεσιών, πολεοδομίων και δε συμμαζεύεται) και από καμία διάβαση δεν μπορεί να περάσει (αυτό εις δόξαν των συνελλήνων, οδηγών, που είναι βέβαιοι ότι τα άτομα με ειδικές ανάγκες οι οικογένειές τους πρέπει να τα κρύβουν στις αποθήκες και τις σοφίτες, αν όχι να τα ρίχνουν στον Καιάδα)
Y.Γ. συγχωρείστε μου την κατάχρηση του χώρου σας
12 Νοέμβριος 2008 στις 12:20 π.μ.
Yes, WE can!
Η γενιά μας έχει ήδη διαμορφώσει καταστάσεις, όλοι χέρι χέρι βαδίζουμε στο δρόμο που χαράξαμε.
Λιοντάρια μέσα στα λιοντάρια, μήπως δεν έχουμε αποδεχτεί από την κούνια μας ακόμα την ζούγκλα μας;
(ΥΓ. Εχει άραγε δουλέψει το photoshop και έχει πέσει το στομάχι, ή άρχισε η δίαιτα για να αντιμετωπιστεί η αύξηση της αρτηριακής πίεσης και να ελεγχθούν οι συνέπειες του σωσίβιου στην υγεία κατά την μέση ηλικία;)
12 Νοέμβριος 2008 στις 3:43 π.μ.
Επειδής είμαι πολιτικά “ορθό” άτομο, και κάνω μόνο πολιτικώς ορθά σχόλια
θα αρκεστώ σε τούτο:
Σελιτσάνε ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΣΤΕ!!!!!
12 Νοέμβριος 2008 στις 8:52 π.μ.
Κύριε κ.κ.μοίρη μου, για να σταθεί κάποιος έστω και 5 εκατοστά πάνω από τις περιστάσεις πρέπει να διαθέτει ηθικό ανάστημα
Μπούληδες με ηθικό ανάστημα δεν έχω συναντήσει μέχρι τώρα. Συμπεριφορές σαν αυτή που τόσο εύστοχα περιγράφει ο κ. Σελιτσάνος πολλές ( από αντίστοιχους καλοθρεμμένους μπούληδες )
Ίσως μάλιστα αυτό το “Ω ρε πούστη μου!Ω ρε πούστη μου!” να είναι και το πιο “επαναστατικό” που έχει κάνει/πει/εκφράσει ever
12 Νοέμβριος 2008 στις 11:07 π.μ.
Συγγνώμη , που δεν σχολιάζω επί της ουσίας του σημερινού σας κειμένου , αλλά σχολιάζω πάνω σ’ αυτά που διάβασα στα σχόλια του και ομολογώ ότι με εντυπωσίασαν πολύ (τί μαθαίνεις τελικά … μπλογκάροντας … ) :
“Ω ρε πούστη μου!Ω ρε πούστη μου!” ….
Τί συμβαίνει καλέ ;… Τί ακριβώς και γιατί το επικαλείται ο κύριος Πρωθυπουργός ;… Μήπως σκέφτεται να … αντικαταστήσει τον κ.Τατούλη με τον κ.Βαλλιανάτο (για να κρατάμε και επαφή με τα παλαιότερα ποστ(ς) ;….
Η … αυτοδυναμία …. “ούμπερ άλες”…. (γ…ώ τα Γερμανικά , που δεν έμαθα ποτέ(ς) μου) ….
12 Νοέμβριος 2008 στις 11:10 π.μ.
Όταν πιστεύεις, συνομοτεί το (κοέλιο) σύμπαν όλο να μπορέσεις (συν ένα, δύο σταθμισμένοι παράγοντες στα συν)! Το υπόλοιπο σύμπαν όμως;
12 Νοέμβριος 2008 στις 12:22 μ.μ.
Καλημέρα…. σήμερα το πάπλωμα το έφερε ο αγαπητός nomad.
12 Νοέμβριος 2008 στις 12:39 μ.μ.
Ωρε πούστη μου ώρε πούστη μου…τί απαντάμε τώρα;
12 Νοέμβριος 2008 στις 12:47 μ.μ.
Κι όπως θα έλεγε κι ο Σίλβιο, είναι κι ωραία μαυρισμένος.
12 Νοέμβριος 2008 στις 12:59 μ.μ.
είναι καιρός τώρα που τρέμω στην ιδέα να τον βλέπω καιρό ακόμη πρωθυπουργό(!)
και μετά έρχεται μπροστά μου η εναλλακτική της πράσινης χυδαιότητας ξ α ν ά
και αν δεν είναι αυτό αδιέξοδο, τότε ποιό είναι;;;
12 Νοέμβριος 2008 στις 2:39 μ.μ.
και είδες και με πόσο μεγάλη επιτυχία μπορεί και το κάνει;
και με τι άνεση; με τι φυσικότητα;
@σελιτσάνος: έγραψες!!!!
Καλησπέρα σας
12 Νοέμβριος 2008 στις 4:23 μ.μ.
σήμερα δεν έχει καμιά έννοια κι αξία η απάντησή μου στα σχόλια ενός εκάστου εξ υμών, απλά τα διαβάζω και τα απολαμβάνω με καρφωμένο στο μυαλό το “ω ρε πούστη μου ! ω ρε πούστη μου!”
21 Νοέμβριος 2008 στις 10:47 π.μ.
[...] Λεφτά πέφτουν από τον ουρανό του στούντιο με τον ρυθμό που πέφτουν τα ασιατικα χρηματιστήρια. Το πλήθος χειροκροτεί ενθουσιασμένο. Η Ντόρα ετοιμάζεται για να παίξει κι αυτή (μικρόφωνο, φρεσκάρισμα στο μέϊκ-απ), αλλά με έπαθλο την πρωθυπουργία. Κι ο Κωστάκης ανακατεύει αγχωμένος τα χαρτιά του: «Ω ρε πούστη μου. Ω ρε πούστη μου.» [...]
21 Νοέμβριος 2008 στις 9:12 μ.μ.
Την καλησπέρα μου κ. Μοίρη.
vloutis.wordpress.com
vloutis.blogspot.com