MEN 24 - Κ.Κ.Μοίρης

Μπορεί ο κόσμος γύρω του να καταρρέει κι αυτός να ασχολείται με την αντιπαροχή ιδεών και εκφώνηση λογιδρίων που κανέναν δεν αφορούν , σαν να συμμετέχει  ακόμη σε διαγωνισμούς πολιτικών αερολογιών στο Tufts ;

Μπορεί να είναι  προκλητικά αμέτοχος – λόγω και έργω- περιμένοντας τις καταστάσεις να τον ξεπεράσουν ώστε να διεκδικήσει το άλλοθι του “παρά πέντε” ή των “δυσμενών συγκυριών” ;

Μπορεί στ’ αλήθεια να πιστεύει πως πρόβλημά του δεν ήταν η ηθική του αυτουργία στα έργα και ημέρες Zαχόπουλων, Βουλγαράκηδων και Ρουσόπουλων αλλά η “ανοχή” του στην κριτική των Τατούληδων ;

Μπορεί να αναλογιστεί πως το λιγότερο που περίμεναν όσοι τον ψήφισαν – αλλά και όσοι δεν- ήταν να σταθεί έστω και πέντε πόντους πάνω από τις εκάστοτε περιστάσεις και όχι να προσποιείται τόσο αδέξια και υπερφίαλα πως μπορεί να δει και πίσω απ’ αυτές ;

Mπορεί ακόμη να πιστεύει πως αν λεγόταν Δαιλάκης ή Τζαμτζής  θα ήταν αρχηγός κόμματος κι όχι ένας απλός πολιτευτής ή- στην καλύτερη των περιπτώσεων- ένας απ τους 300 ;

Μπορεί να πιστεύει ότι υπάρχει έστω και ένας έλληνας – πλην ενδεχομένως των συγγενών του πρώτου βαθμού, για λόγους αλληλεγγύης αίματος και μόνο- που τον θεωρεί ακόμη ως “τον αμνό μεταξύ λεόντων” ;

Μπορεί , τελικά,  να χάσει από κάποιον που είναι απλά ένα πιο slim είδωλο στον ήδη παραμορφωτικό καθρέφτη του, από έναν που γεννήθηκε (κι αυτός ελέω  ονόματος και μόνο) για δεύτερος ;

Ω ναι ! Μπορεί !

Friday night.

Χατζηνικολάου ερωτών : “τι συνέβη κύριε Βαλλιανάτο; θέσατε θέμα Μακεδόνων και Μακεδονίας ; “

Bαλλιανάτος απαντών : “ήμουν στο κρεβάτι με έναν φίλο μου όταν με κάλεσε η γραμματέας του κ.Παπανδρέου ….” …..and the rest is history…

Nα μιλήσουμε σοβαρά.

Ο Βαλλιανάτος, επικοινωνιακά γατόνι αν και ελαφρώς ξενυχιασμένο πιά, έκανε χρήση των δημοσιογραφικών 5W (Who, What, Where, When, Why) απαντώντας χαλαρά στο ποιός (η γραμματέας) , πετώντας στον κάδο ανακύκλωσης τα άλλα τρία και επικεντρώνοντας στο “πού”, κλείνοντάς μας παράλληλα το μάτι μη προχωρώντας (μεγάλα παιδιά είμαστε, δεν θέλουμε τροφή μασημένη) στο “τι”.

Για όσους δεν το εμπέδωσαν , να το επαναλάβουμε χωρίς χρέωση  : “ήμουν στο κρεβάτι με έναν φίλο μου”.

Όταν “το δικαίωμα στη διαφορά”  ή  το ηχηρό όχι στο “ρατσισμό και  τον κοινωνικό αποκλεισμό” αναλίσκονται σε εύκολα – και εύπεπτα πλέον- ανέξοδα λεκτικά πυροτεχνήματα σε prime time (σιγά μην ήταν και πολιτική παρέμβαση ή κοινωνική πρόκληση το “ήμουν στο κρεβάτι με έναν φίλο μου”), έχω κι εγώ το δικαίωμα να υποθέσω πως  ρατσισμός και διαφορετικότητα είναι ακόμη πιο σκληροί και αποκρουστικοί μέσα στην ίδια την ομοφυλοφιλική κοινότητα με κοινό παρονομαστή ένα κρεβάτι. Απλά το κρεβάτι του Γρηγόρη Βαλλιανάτου είναι επώνυμο και ως εκ τούτου πυρίμαχο. Τα άλλα κρεβάτια, των ολιγότερο media-friendly ακτιβιστών, όμορφα καίγονται.

(μετά απ’ αυτά - κι αυτά- ποιός τη γαμεί τη Μακεδονία…)