Αρχείο για

Φτάνει να ‘σαστε μαζί , ξοπίσω της σαν το σκυλάκι και γλείψιμο τα βρώμικα και χιλιοδαγκωμένα κόκαλα ;

Για μια καργιόλα ;

Τι είν’ αυτά που γράφεις ;

Αυτά σου έμαθα εγώ ;

Γι αυτά έζησες τόσα χρόνια πλάι μου ;

Ακόμη να καταλάβεις πως όλες θα φύγουν από δίπλα σου ;

Μία μία.

Όλες.

Εκτός απ τη μανούλα.

Και τους δίνεις τα πάντα.

Χρόνο, αγάπη , ματιές , χάδια , σπέρμα , τρυφερότητα , ώμο , οργασμoύς , αγκαλιά.

Τα πάντα γι αυτές που θα φύγουν.

Όλες θα φύγουν.

Γυναίκα, κόρη, η άλλη.

Εκτός απ τη μανούλα.

Αυτή θα μείνει όταν φύγουν οι άλλες.

Και σαυτήν τίποτε ;

Καλύτερα να σου πιω εγώ το αίμα παρά αυτά τα βαμπίρια.

Έ πουλάκι μου ;

Δεν θα σε πονέσω, έλα, οι άλλες έχουν αλάτι, εγώ σου ‘χω betadin.

Ένα κομμάτι κρέας είσαι γι αυτές και σε κλέβουν στο ζύγι.

Έλα.

Δεν θα πονέσεις.

………………………………………………..

* αυτό δεν παίζεται στο Παλάς ούτε στο Η , παίζεται σε δυάρια, τριάρια, μονοκατοικίες, γκαρσονιέρες και πάνω απ’ όλα μέσα σε τηλεφωνικές γραμμές, χωρίς φλας, επωνύμους και sold out

…………………………………………………

Μουσική επιμέλεια : DJ Shadow , you can’t go home again

Σκηνικά : Francis Bacon , figure with meat , 1954

……………………………………………………………………

 

Και για όσους δεν σκιάχτηκαν αρκετά , εδώ το καλό πράμα (παρτ ουάν) δια χειρός kopoloso

 

 

 

 

 

Comments 19 σχόλια »