φτάνει να ‘μαστε μαζί
δημοσιευμένο από τον : kkmoiris στην κατηγορία Aπαραίτητη η γονική συναίνεση, adults only, e-παιτειακά, reverse βλόγιν
Aκόμη δεν μπορώ να το χωνέψω πως με είπε καργιόλα. Τι σκατά έκανα ; Mόνη ήμουν χτες, μόνη και σήμερα, μόνη κι αύριο που θα γυρίσω πίσω. Αυτός δεν είναι ποτέ εκεί όταν τον χρειάζομαι και έχει μούτρα να με κοιτάει κατάματα κι από πάνω. Ξέρω τι θα τον πονέσει όμως τον μαλάκα , θα του τα εξιστορήσω όλα με λεπτομέρειες. Μα όλα. Τίποτε δεν θα κρύψω. Κι όχι μόνο αυτό. Θα αφήσω την μυρωδιά των άλλων πάνω μου. Τις δαγκωματιές τους πάνω στο σώμα μου θα τις κάνω tattoo. Θα του δείξω τα σημάδια που αφήσαν τα δάχτυλά τους πάνω στα πόδια μου. Θα τον αγγίξω με τα χείλια μου που θα έχουν ακόμη την γεύση τους. Ως και τις ξεσκισμένες από τα δόντια τους κάλτσες μου θα του πετάξω στη μούρη. Τα βογγητά μου θα ξέρει πως τ’ άκουσαν και τα δικά τους αυτιά, το “μωρό μου χύνω” δεν θα’ ναι πια μόνο δικό του προνόμιο.
Και θα τ’ ακούσει άλλη μια φορά όλα αυτά για να μου πει τι ;
τι ;
τι ;
“εγώ σε θέλω όπως είσαι , έστω μια μέρα το χρόνο είναι αρκετή, φτάνει να ‘μαστε μαζί”
Δεν μπορώ να το ξανακούσω αυτό το “μαζί” γαμώτο, αυτός ο εφιάλτης δεν έχει τέλος ; αυτό το σκυλάκι ως πότε θα σέρνεται στο κατόπι μου ; δεν αντέχω να ξαναδώ αυτή την ουρά να κουνιέται συγκαταβατικά πέρα-δώθε περιμένοντας ένα κόκαλο όταν οι άλλοι έχουν τη σάρκα , είμαι γυναίκα ρε γαμώτο, όχι η φιλοζωική.
Tι σκατά άντρας είναι αυτός ρε πούστη μου ; ούτε ένα σκαμπίλι ; μια μελανιά ; μια φωνή ; ένα τράνταγμα ; μια πόρτα που να κλείσει με βροντή ; ένα “άντε γαμήσου παλιοπουτάνα, άντε γαμήσου” ; σε ποια κόλαση έχω μπλέξει ρε γαμώτη μου ;
Σε ποια κόλαση ;
…………………………………………………………………………
Do you remember a girl that’s been in such an early post ?
………………………………………………………………………….
ζητώ ταπεινά συγγνώμη για την μη πολιτικά ορθή λέξη “χύνω” αλλά τα “έρχομαι, τελειώνω,σβήνω,πάρτα” δεν είναι ίδιον μιας γυναίκας αυτής της κλάσης, ευχαριστώ για την κατανόησή σας
Feed
7 Οκτώβριος 2008 στις 10:12 μ.μ.
Μα τι χύνει που είναι πολιτικά μη ορθό;
7 Οκτώβριος 2008 στις 11:03 μ.μ.
Ημιτελής καργιόλα. Ή ημιθανής.
Το ίδιο είναι.
7 Οκτώβριος 2008 στις 11:09 μ.μ.
@ Σελιτσάνος , ιδέα δεν έχω.Απλά έκανα την απομαγνητοφώνηση.Να το γυρίσω πίσω να ξανακούσω ;
@ Spy , ναι αλλά αυτή τουλάχιστον σ’ αφήνει να γράψεις ποστ χωρίς να χρησιμοποιεί πλάγιες μεθόδους.Το ίδιο είναι ;
8 Οκτώβριος 2008 στις 12:13 π.μ.
Αυτόν τον άντρα ζητάνε οι γυναίκες(γενικεύω λίγο); Δεν είμαι αυτός. Τούλάχιστον όχι κάποιες φορές. η ωρά κουνιέται συγκαταβατικά πολλές φορές. Άλλες φορές ζητάω συγνώμη που ύψωσα τον τόνο της φωνής (εντάξει μου παίρνει κάμποση ώρα). Αλλά τόσο άγριος όχι.
ΥΓ Τα άντε γαμήσου παλιοπουτάνα μόνο για στο κρεβάτι με ευχαριστούν. Όμως δεν έχω βρεθεί στην φάση του να μυρίζω άλλους πάνω της. Οπότε δεν ξέρω τί θα έκανα.
ΥΓ2 Το ποστ λινκ είναι από τα λίγα που δεν έχω διαβάσει και δεν θα το κάνω απόψε. Έτσι για να έχω και εγώ μία ημιτελή άποψη.
8 Οκτώβριος 2008 στις 12:16 π.μ.
δε θα σχολιάσω το ποστ. τα χω ακούσει, τα χω πει, μπερδεμένα πράγματα, τί ψάχνεις τώρα… απλά η φωτογραφία είναι τόσο, μα τόσο , κλικ επί κωστόπουλου (κάπου το έχω αυτό το τεύχος κατατεμαχισμένο)
8 Οκτώβριος 2008 στις 12:33 π.μ.
@ island , ιδέα δεν έχω.Εγώ απλά είμαι ο “για την μεταφορά”.Oμοίως δεν γνωρίζω τι θα έκανα αν μύριζα άλλους επάνω της.Κανένα ποστ, ίσως…
@ πολύβιε , κι έλεγα πού την ξέρω την καργιόλα.Αν ήξερα πως ήταν γκρούπι του Κωστόπουλου όχι ποστ αλλά ούτε επικήδειο θα γραφα για χάρη της.
Μη σχολιάζεις καλύτερα.Μπερδεμένα πράματα.Τι ψάχνεις τώρα…
8 Οκτώβριος 2008 στις 12:43 π.μ.
Καλά που βάλατε το “ίσως” γιατί θα σας αποκαλούσα ψεύτη. Λίγο σας “ξέρω” οπότε καταλαβαίνω, από αυτά που ξέρω, ότι θα ανεβάζατε ποστ και μάλιστα πύρινο.
Την καλησπέρα μου
8 Οκτώβριος 2008 στις 1:25 π.μ.
Βρε την έρμη την καργιόλα… πόσα ποστ ακόμα για να δικαιωθεί;
υγ. Όλα σας τα έχω διαβάσει αλλά έχω χαθεί σε βάσεις δεδομένων με υψηλές αναλύσεις excel και δεν μπορούσα να σχολιάσω τίποτα άλλο έξω από “pivot table, subtotals, group of data e.t.c.” και θαρρώ θα ήμουν εντελώς εκτός του θέματος. Κάτι που δεν το ήθελα καθόλου.
8 Οκτώβριος 2008 στις 3:30 π.μ.
Τελικά ούτε τον πόνο τους δεν μπορούν πιά να πούνε οι καργιόλες…. Άι σιχτίρ πιά….καργιόλες….
8 Οκτώβριος 2008 στις 9:00 π.μ.
@ island , είδατε που κι εγώ λειτουργώ ως καργιόλα του βλόγιν ; ένα “ίσως” ήταν αρκετό να σας αποπροσανατολίσει
@ mamma , δεν θα δικαιωθεί ποτέ.Τι είμεθα ημείς ; έξτρα λαρτζ άνθρωποι ; αδυναμίες δεν έχουμε ; γιατί να μην παραδοθούμε σ’ αυτές ;
υ.γ. μην άγχεστε, το έχουμε ξαναπεί άλλωστε : ο,τι και να σχολιάσει κανείς εδώ μέσα, πάλι εντός θέματος θα είναι.
@ masterpcm , ποιός τις εμπόδισε να ακουστούν ; και ποιός μας υποχρεώνει να ενδιαφερθούμε ;
8 Οκτώβριος 2008 στις 11:05 π.μ.
Αυτή κι αν θέλει πνευμόνια!
(η κόλαση)
8 Οκτώβριος 2008 στις 11:16 π.μ.
Αχ, κύριε ΚΚΜοίρη μου, που να σας τα λέω.
Εγώ στο σπίτι μια χαρά, αλλά στο κτήμα, πάνω σε μια καριόλα πέφτω και κοιμάμαι, του καλού καιρού!
8 Οκτώβριος 2008 στις 11:43 π.μ.
Πέρασα για καλημέρα κι έπεσα πάνω στην καργιόλα και σ’ ένα τσούρμο έτοιμο να την λοιδωρήσει. Καλέ τι πράγματα είν’ αυτά, τοοοοόσα αρσενικά και καλά που πέρασε κι η mamma να σπάει την μονοτονία, τι σας έκανε το αθώο πλασματάκι, λίγη μυρωδιά κι ένα πιστολάκι κρατάει, ε; Ουουφ..! τάπα και ησύχασα. Α, καλημέρα να πω, δεν βαριέστε…
8 Οκτώβριος 2008 στις 11:47 π.μ.
Η εξομολογηση μιας καριολας απαιτεί μαύρο κατάμαυρο μάτι και μαύρους κύκλους που κάνουν αντίθεση
με λευκά τσαλακωμένα σεντόνια και λευκό πουκάμισο, άιντε το πολύ πολυ απαλό γαλάζιο “φτάνει να ‘μαστε μαζί”…
Καλημέρα…
8 Οκτώβριος 2008 στις 12:55 μ.μ.
Μα τι ανόητη γυναίκα!Δεν καταλαβαίνει ότι όταν ένας άντρας λέει“εγώ σε θέλω όπως είσαι , έστω μια μέρα το χρόνο είναι αρκετή, φτάνει να ‘μαστε μαζί”,την έχει λερωμένη τη φωλιά του.Ότι οι μυρωδιές και οι γεύσεις των άλλων θα καλύπτουν τις μυρωδιές και της γεύσεις των δικών του άλλων.Ότι το χαλαρό-μεγαλοπρεπές ύφος εξασφαλίζει κουμπωμένο γιακά,που κρύβει τα δικά του tatoo.Ότι τα δικά του βογγητά κυκλοφορούν σε single.(Τις κάλτσες θα τις βρει όταν βάλει πλυντήριο).
Ανόητη γυναίκα!Και θέλει και να διεκδικηθεί!!!
Δώστε μου σας παρακαλώ το τηέφωνό της να την ενημερώσω!
8 Οκτώβριος 2008 στις 12:56 μ.μ.
@ kopoloso , και το Αβγό. Σε ποιό απ τα δυό λες να πάμε ;
@ δημήτρη ρ , εξ όσων αντικρύζουν τα έμπειρα μάτια μου, συμπεραίνω πως ο αυχένας σου είναι ακόμη ανθεκτικός.Τι να σου πει μια καριόλα εσένα, με η χωρίς γ…
@ anepidoti , αυτές δεν λοιδωρούνται.Λοιδωρούν.Το τσούρμο έχει το πρόβλημα, ποτέ αυτή.
@ serifaki , οι μαύροι κύκλοι και το ανοιχτό άσπρο πουκάμισο (του, δανεικό κι αγύριστο), ειναι εκ των ων ουκ άνευ.Το κατάμαυρο μάτι και το “άιντε πολύ απαλό γαλάζιο” δεν γίνονται δεκτά στην εξομολόγηση.Τα μυστήρια είναι μυστήρια.
8 Οκτώβριος 2008 στις 1:07 μ.μ.
@ Σελιτσάνος , γιατί το μπουρλοτιάζετε το μαγαζί ; γιατί δεν αφήνετε τα σκουπίδια της φωλιάς κάτω απ το χαλί ; γιατί ανοίγετε τα κουμπιά στο πουκάμισο ; αν συνεχίσετε έτσι, θα φάτε ένα moderation που θα το φχαριστηθεί η ψυχούλα σας.
Και θέτε και τηλέφωνο….οποία θρασύτης!
8 Οκτώβριος 2008 στις 1:10 μ.μ.
Θα με συγχωρήσετε, αλλά τα μυστήρια είναι 7: Το βάπτισμα, το χρίσμα, η μετάνοια, η θεία ευχαριστία, ο γάμος, η ιεροσύνη, το ευχέλαιο.
Σε ποια “εκκλησία” ανήκετε; Κάποια μη-ορθόδοξη μάλλον…
8 Οκτώβριος 2008 στις 1:15 μ.μ.
@ serifaki , μυστήρια είστε.Μπορεί και να ναι οκτώ.Φρένο στην αιρετική σκέψη θα βάλουμε ;
Ειδικά απο σας δεν περίμενα τέτοια επαναφορά στην τάξη.Θα στείλω επιστολή διαμαρτυρίας στον πνευματικό σας.Κάποιος αν-ορθόδοξος θα ‘ναι μάλλον..
8 Οκτώβριος 2008 στις 1:30 μ.μ.
Καριόλα δασκάλα…
8 Οκτώβριος 2008 στις 1:33 μ.μ.
@ σεριφάκι
Ποιος; Ο ΚΚμοίρης των …επτά θαλασσών;
@κκμοίρης
Την είδες την τσούπρα πως κυαλάρει τα …περάσματα!
Παρεμπιπτόντως έψαξα τον Βοσταντζόγλου, στο Αντιλεξικό τα συνώνυμα: σκορπίζω, λειώνω, εκχέω, εκσπερματίζω δεν καλύπτουν τη ζητούμενη mot juste του Flaubert.
Είστε λοιπόν ακριβοδίκαιος στην επιλογή σας. Ας χύνει όσο θέλε. Κι εμείς αυτό κάνουμε εξάλλου. Με το “μωρό μου” υπάρχει ένστασις αλλά δεν θα γίνουμε και ρεγουλαδόροι της ευχαρίστησης της καρ(γ)ιόλας (με ή χωρίς γάμα).
Πάω τώρα να βράσω την καργιόλα τη στήρα της ημέρας που περιμένει αλατισμένη στην κουζίνα.
8 Οκτώβριος 2008 στις 2:31 μ.μ.
@ serifaki , too late.
@ δημήτρη ρ , αντέχουν ακόμη οι πλάτες σου τέτοια ομορφιά θηρίο ;
(ας κάνει ο,τι θέλει, ας λέει ο,τι θέλει, αντικείμενα είμεθα άλλωστε, κι εγώ μπορεί να ενίσταμαι αλλά μπορεί και να ‘κανα λάθος στην απομαγνητοφώνηση, περνούσε ένας οργασμός από τον πάνω όροφο και δεν είμαι σίγουρος για το τί ακριβώς άκουσα)
8 Οκτώβριος 2008 στις 5:05 μ.μ.
Δανείζομαι από αλλού για να σχολιάσω.
http://vlemma.wordpress.com/2006/05/15/marsedit/
8 Οκτώβριος 2008 στις 5:29 μ.μ.
@ Magica dS , είναι ακριβώς όπως τα λέει σε ο,τι αφορά τα καθ ημάς.Εάν δεν είσαι gay ή ανίατα macho, είναι όπως τα λέει.Όσο πιό γρήγορα το αποδεχθούμε,τόσο πιό ανώδυνα θα συμφιλιωθούμε με τις ανασφάλειές μας.
8 Οκτώβριος 2008 στις 5:57 μ.μ.
Το post σας:-)
8 Οκτώβριος 2008 στις 7:51 μ.μ.
@ masterpcm , ελάτε τώρα, μη μου πείτε πως τα παίρνετε στα σοβαρά όσα διαβάζετε εδώ πέρα..
9 Οκτώβριος 2008 στις 9:03 π.μ.
Tα καλύτερα τα γράφετε όταν λείπω, τέλος πάντων. Μεγάλη ιστορία η καργιόλα, αλλά εξίσου μεγαλύτερη και ο άντρας - συνώνυμο της ανεκτικότητας και της υπομονής.
Αυτός: παθιάζεται έχοντας κάτι να διεκδικήσει. Τουλάχιστον αυτή είναι μια εξήγηση που έχω να δώσω.
Θα έλεγα μάλιστα ότι αυτές οι σχέσεις είναι αθλητικού περιεχομένου, όπως το άλμα επί κοντώ, ανεβαίνει νοερά ή πραγματικά ο πήχης..
Κύριε κ.κ. Μοίρη ,μόλις ανακαλύψαμε τον άντρα Ισιμπάγεβα δεν είναι και λίγο
( η νάρκωση φταίει, τα πήρα compact τα σκληρά και έχουν παρενέργειες τα άτιμα )
9 Οκτώβριος 2008 στις 9:08 π.μ.
@ So Far , με τί σας νάρκωσαν ; θέλω κι εγώ το ίδιο !!!!
Σιδερένια.Βιονική.
9 Οκτώβριος 2008 στις 10:09 π.μ.
Υπό τέτοιες συνθήκες; όχι μη θέλετε το ίδιο, σας παρακαλώ.
Βέβαια κάνουν φοβερά “κοκταίηλ” , όσο περιμένεις μέσα αρχίζεις και έχεις ευθυμία και μόλις έρθει ο χειρούργος και ανοίξουν το ραδιόφωνο τεζάρεις ξαφνικά.
Μετά η επαναφορά δεν είναι καλή, έχει άσχημο ψυχολογικό πέσιμο.
Ωραία είναι τα παυσίπονα που παίρνω τώρα , είναι οποιοειδή , δίνουν έναν άλλο τόνο στην πραγματικότητα. Αλλά τί τα θέλετε, κάνω ανήθικες προτάσεις σε όποιον βρεθεί μπροστά μου να μου δώσουν ένα τσιγαράκι
ΥΓ:Σημειώνω το εξαιρετικό casting σε νοσηλευτές και νοσηλεύτριες στους χώρους των χειρουργείων ,
τέλος πάντων κάτι χρειαζόμαστε κι εμείς οι πονεμένοι.
9 Οκτώβριος 2008 στις 2:50 μ.μ.
@ So Far , μη μου πείτε πως γράφετε ως οικότροφη του ΕΣΥ !!!
υ.γ. εσείς η πονεμένη χρειάζεστε αποτοξίνωση, όχι οντισιόν.