Δε μπορεί ,είπε, κάποια στιγμή θα φανεί στον ορίζοντα η Δευτέρα.
(τρία μέτρα πίσω της η Δευτέρα ήδη ξεψυχούσε πάνω στο αλμυρό μπετόν)
 |
|
|
18 απαντήσεις στο “δε βιού μάστερ”
Αφήστε το σχόλιο σας
|
        |
|
|
|
Δε μπορεί ,είπε, κάποια στιγμή θα φανεί στον ορίζοντα η Δευτέρα.
(τρία μέτρα πίσω της η Δευτέρα ήδη ξεψυχούσε πάνω στο αλμυρό μπετόν)
18 απαντήσεις στο “δε βιού μάστερ”
Αφήστε το σχόλιο σας
|
Powered by WordPress MU & hosted by Yooblog.gr, Mandigo theme by tom.
Feed
και Σχόλια.
5 Οκτώβριος 2008 στις 12:24 π.μ.
αυτο που ακουσα ειναι ενας πολυ σοβαρος λογος να αγαπησω τις Δευτερες, αγαπητε
5 Οκτώβριος 2008 στις 1:32 π.μ.
Tell me why I don’t like Mondays
http://www.youtube.com/watch?v=l5tvQ_SrO8c
5 Οκτώβριος 2008 στις 3:06 π.μ.
Μελαγχόλησα …
Ποιός ξέρει πόσα σ….. Σαββατοκύριακα έχει περάσει η γυναίκα , για να περιμένει με λαχτάρα μια ….Δευτέρα .
Είναι πολύ θλιβερό αυτό που είπες … Εκτός κι αν το είπες με μόνο σκοπό , να ακουστεί η πραγματικά όμορφη μουσική .
——————————-
Και γιατί … “αλμυρό” το μπετόν ;…
Ανάλυσέ το ….
5 Οκτώβριος 2008 στις 3:09 π.μ.
Και … τώρα , που το ξανακούω , και η μουσική , θλιβερή είναι κι αυτή ….
Χάλια έγινα (και …. δεν κάνω πλάκα) .
5 Οκτώβριος 2008 στις 6:12 π.μ.
Μια τόσο λεπτή γυναίκα,
κι έχει τόσο μεγάλη σκιά…
Πως αντέχει τέτοιο βάρος;
5 Οκτώβριος 2008 στις 7:57 π.μ.
Αυτό το “αλμυρό μπετόν” νομίζω ότι θα το έγραφα κι εγώ….Απροσδιόριστος ο ορίζοντάς της, ενώ σήμερα, στην Σαλονίκη, φαίνεται ανάγλυφος ο Όλυμπος και παντού μια αντάρα που λες και θα ξεσηκώσει την Κυριακή από το στασίδι της για να καλοκαθίσει η Δευτέρα.
5 Οκτώβριος 2008 στις 10:56 π.μ.
@ ε , εγώ τις αγαπώ έστω και μουγκές.Τίμια πράματα.
@ So Far, i wish i could.
@ silia , όλα προσχηματικά είναι.Και η Δευτέρα για τη μουσική και η μουσική για τη Δευτέρα.Αλλά θλιβερά γιατί ;
—————————
είχε φουσκοθαλασσιά χτες, αφού
@ Spy , είστε ποιητής.Γκαραντί.
@ Δ Τ , κι εσείς ποιήτρια είστε.Τίμια πράματα.
5 Οκτώβριος 2008 στις 11:34 π.μ.
Ξύπνησε ξαφνικά.Ο άλλος δίπλα της κοιμόταν με το στόμα ανοιχτό.Τον κοίταξε κι ένιωσε μια ψύχρα,ένα κενό.Ξορκίζοντας τη στιγμή σηκώθηκε και ντύθηκε προσεκτικά.Φόρεσε το παλτό της-παρόλο τον φθινοπωρινό ήλιο έκανε ψύχρα.Άνοιξε την πόρτα του 304 και βγήκε.
Ό δρόμος της παραλίας έρημος κυριακή πρωί.Περπάτησε λίγο έτσι,χωρίς προορισμό.Έγειρε πάνω στο τοιχάκι του δρόμου κι έμεινε να κοιτάζει μαγεμένη την ήρεμη θάλασσα,τον ανοιχτό ορίζοντα.
“Αύριο δευτέρα”σκέφτηκε.”Πίσω στη ρουτίνα”.Αχ πως θά ‘θελε αυτή η δευτέρα να ήταν ήδη πίσω της!
5 Οκτώβριος 2008 στις 11:53 π.μ.
@ Σελιτσάνος , μα τι πάθατε όλοι σήμερα ; αυτά δεν είναι σχόλια, είναι η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης.
(για τον καργιόλη που κοιμάται με το στόμα ανοιχτό, ίσως και η Παγκόσμια Ημέρα Οίησης)
υ.γ. εξαιρετικό Σελιτσάνε , εξαιρετικό…
5 Οκτώβριος 2008 στις 1:07 μ.μ.
Μετατρέψατε το μπετόν σαλέ σε μπατόν σαλέ. Ποιητικό έδεσμα. Οι δε υπόλοιποι σχολιαστές έβαλαν το καλύτερο ούζο. Τόσο, που μου ήρθε να τυλίξω ένα κομμάτι κράσπεδο με prosciutto, αλλά στη σκέψη την προέλευσης της αλμύρας πάνω στο μπετόν έκαμα πίσω. Κάποια πράγματα τρώγονται μόνο με το νου και τα μάτια. Καλύτερα έτσι. Εύγε κύριε.
5 Οκτώβριος 2008 στις 2:49 μ.μ.
@ hdd345f , εύγε κύριοι και κυρίες.Υπήρξατε εξαιρετική παρέα (και) σήμερα.
5 Οκτώβριος 2008 στις 3:17 μ.μ.
Ίσως επειδή έτσι ακριβώς ήταν η παραλία μας το Σάββατο το απόγευμα, ίσως επειδή τον Satie τον βρίσκω υπέροχα στοχαστικό, μου άρεσε πολύ.
5 Οκτώβριος 2008 στις 8:06 μ.μ.
@ Athanasia , σα να μουν εκεί δηλαδή…
5 Οκτώβριος 2008 στις 8:09 μ.μ.
Σιγά που θα την άφηναν τη Δευτέρα να εμφανιστει. Την ξεπάστρεψαν στο μάνι-μανι. Ειχε ομως προνοησει να γεννησει την Τριτη. Η κυρια με το να καταλαβει τι εχει συμβει θα εχει ηδη απολυθει απ’ τη δουλεια της. Kαλο απογευμα κ. Μοίρη
5 Οκτώβριος 2008 στις 9:40 μ.μ.
Σιγά,μην περιμένει τη Δευτέρα.
Την Πρώτη αγναντεύει, τη Μόνη και Μοναδική.
ΕΚεί στο βάθος της μεγάλης γαλήνης.
Την Προοπτική της Θάλασσας χαζεύει.
Του Ντύλαν Τόμας την ίδια θάλασσα.
Από τότε…
6 Οκτώβριος 2008 στις 8:45 π.μ.
@ cynical , υπήρξατε η φωνή της λογικής ανάμεσα σε τόσο wishful thinking.Δεν θα κουραστώ να επαναλαμβάνω πως τιμάτε στο ακέραιο την ετικέτα σας.
@ Odyssey, το κερασάκι στην τούρτα μιας post-ποιητικής ημερίδας.Τα σέβη μου !
6 Οκτώβριος 2008 στις 2:10 μ.μ.
Oι Δευτέρες φέρνουν απαντήσεις
http://www.youtube.com/watch?v=iKRLR6PXZho
6 Οκτώβριος 2008 στις 3:13 μ.μ.
@ wunbad , μου λείψατε.
(Flore , Lipp , French girls …είστε προβοκάτωρ)