MEN 24 - Κ.Κ.Μοίρης

Είναι εύκολη, είναι γρήγορη, είναι ουδέτερη, είναι οικεία εικόνα, σαν τα αβγά μάτια. Μπορείς όμως να χορταίνεις μόνο μ’ αυτά ; O Κ.Κ.Μοίρης μπαίνει στην κουζίνα και βγάζει στη φόρα τα μυστικά μιας λίστας για να ξέρουμε τι βάζουμε στο στόμα μας (και στο κεφάλι μας)

.……………………………………………………………………………

1. 

Η λίστα είναι εύκολη, εύπεπτη, γρήγορη , ουδέτερη. Κάνει για τα περισσότερα στομάχια (διάβαζε μάτια) που δεν έχουν και σπουδαίες απαιτήσεις από την κουζίνα ή από τον μάγειρα. Έτσι όμως ούτε πραγματικά χορτάτοι σηκώνονται από το τραπέζι, ούτε νεκρό άστρο –πόσο μάλλον αληθινό, έστω μισό- θα πάρει ποτέ το εστιατόριο. Ακόμη και στις ιδανικότερες των περιπτώσεων, ο πελάτης -αναγνώστης θα φάει ένα καλό-τίμιο-ζουμερούτσικο χάμπουργκερ. Με καλά υλικά, με καλή πρώτη ύλη, με γενναία γαρνιτούρα. Αλλά πάλι κιμάς θα είναι. 

2.

Οι λίστες είναι μονοδιάστατα ανεξάντλητες. Σαν να μαγειρεύεις μπακαλιάρο.Οι Πορτογάλοι, λένε οι φαρμακόγλωσσοι, έχουν συνταγές τόσες όσες και οι μέρες του χρόνου. Πόσες μέρες υπολογίζεις πως μπορείς να τρως μπακαλιάρο χωρίς να νιώσεις την ανάγκη να διαμαρτυρηθείς στο μέσα σου για την φριχτή δοκιμασία που το υποβάλεις ; όσες ωραίες –διαφορετικές κάθε φορά- λεξούλες κι αν συνοδεύουν το έρμο αυτό ψάρι, όσο μάστορας κι αν είναι ο bacalaowriter , όσο κι αν δεν χρειάζεται να αγχώνεσαι για τα αγκάθια, στο τέλος δεν θα πεις “wot’s for lunch man ? οh no, not list again! “ 

3. 

Καθένας μάγειρας πιστεύει πως φτιάχνει την καλύτερη λίστα. Οι πιο μπερμπάντηδες, επειδή διαπίστωσαν πως το είδος θέλει ανανέωση και φρεσκάρισμα για να σταθεί σε έναν πελάτη-αναγνώστη με κάποιες ελάχιστες απαιτήσεις , άρχισαν να τις “πειράζουν” όπως έκανε – για παράδειγμα- ο Λαζάρου στα ψάρια. Πόσους Λαζάρου , όμως , έχει η πιάτσα να πάρουν καραβίδες και να τις κάνουν μουσακά ή μελάνι σουπιάς και να το φτιάξουν σούπα ; Εννιά φορές στις δέκα ακόμη και τα καλύτερα υλικά να βάλεις στην “πειραγμένη” λίστα , ή μουσακάς που μυρίζει ψαρίλα θα βγει ή μέλας ζωμός. Σε κάθε περίπτωση για πέταμα. 

4. 

Λίστες είχε και το ΚΛΙΚ, λίστες είχαν τα Πρόσωπα,  λίστες είχε ο Ταχυδρόμος , λίστες είχε το 01, λίστες είχε το ΝΙΤΡΟ, για να θυμηθώ μόνο τα εστιατόρια που ήθελες κράτηση πέντε μήνες νωρίτερα για να διαβείς το κατώφλι τους την εποχή τους. Εν ολίγοις, την πρώτη φορά που ο έλλην είδε μπροστά στο πιάτο του το τετράγωνο του διαβόλου ρόκα-λιαστή-παρμεζάνα-μπαλσάμικο, ξέχασε μονομιάς την αγία τριάδα μαρούλι, φρέσκο κρεμμυδάκι, άνηθο. Και έκτοτε παραμένει στην Κόλαση του ίδιου, του ίδιου, του ίδιου και λίγο ακόμη ίδιου (άντε , το μπαλσάμικο να ‘γινε crema di balsamico). M’ αυτά και μ’ αυτά νοσταλγείς τα βραστά σέσκουλα με μια ιδέα σκόρδο. Αλλά επειδή βαριέσαι μετά να πλένεις δόντια και να μασάς καρφάκια γαρύφαλλα, πάλι στη ρόκα θα βουλιάξεις καθότι το γρήγορο και η επανάληψη κόβουν εισιτήρια, αυτό το μάθαν ως και τα σκυλιά του Pavlov.Το πολύ ωμό χορταρικό όμως, πειράζει έντερο και χολή. Είναι δυνατόν να μην επηρεάζει και εγκέφαλο ; 

5.

Έφτασες διαβάζοντας ως εδώ και θα σηκωθείς από το τραπέζι-οθόνη φουσκωμένος αλλά ανικανοποίητος. Μη χορτάτος. Γέμισες τα μάτια με 400, άντε 500, άντε 600 λέξεις (είναι κι ο ιδιοκτήτης του εστιατόριου, βλέπεις, που βάζει χέρι στον σεφ για μεγάλα πιάτα με μικρή μερίδα , nouvelle cuisine ένα πράμα, οικονομία λόγου το βάφτισαν ώστε να μη ξενυχτήσει ο πελάτης μπρος στο πιάτο και να κόψουμε περισσότερα κουβέρ) και εκτός από την ώρα που πέρασες διαβάζοντας, άλλο ουδέν. Αν αυτές είναι οι απαιτήσεις σου από ένα e-εστιατόριο, μια ηλεκτρονική σελίδα, έχει καλώς. Είσαι βολικός πελάτης , ο λατρεμένος κάθε εκπαιδευόμενου  λεξομάγειρα. 

6.(το απεριτίφ, κερασμένο)

Από την ώρα που άρχισα να μαγειρεύω λίστες, ρώτησα αρκετούς γνωστούς και φίλους γιατί , ενώ έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν και να γευτούν κάτι καλύτερο, εξακολουθούν να συνωστίζονται σε εστιατόρια που δεν έχουν να προσφέρουν παρά variations on a list. Η κυρίαρχη απάντηση ήταν αφοπλιστικά κυνική : “μα ποιος σου είπε πως βγαίνω για να φάω ;  τρώω και στο σπίτι. Για να περάσει η ώρα και να πάρω μάτι βγαίνω. Άσε τα παραψυχολογικά και γράψε ένα τζατζίκι τώρα”.