Μια λέξη που μπορεί να είναι σανίδα σωτηρίας για κάποιον, για άλλον μπορεί και να ‘ναι το τελευταίο κύμα που θα αντικρίσει απέναντί του πριν πιάσει πάτο.
Δεν χρειάζεται να σηκωθεί ψηλά αυτό το κύμα , ακόμη και δέκα-είκοσι πόντοι είναι αρκετοί για να τον σκεπάσουν ολόκληρο αν όσα προηγήθηκαν άφριζαν περισσότερο κι από άλογο κούρσας μετά από τρία χιλιόμετρα ατέλειωτου μαστιγώματος.
Μια λέξη.
Που την φοράς σα μανδύα όπως θέλεις.
Άλλος για να βγει στο βάθρο Καίσαρας-θριαμβευτής μέσα της κι άλλος για να βγάλει τις σάρκες του κομμάτι-κομμάτι, σαν αυτόν, τον δηλητηριασμένο, της Δηιάνειρας.
Ένα “ίσως” είναι μια από αυτές τις λέξεις , πολύ μεγάλο για να γεννήσει ατέλειωτα ευχάριστες νύχτες (και μέρες) προσμονής και πολύ μικρό για να σε αφήσει να κοιμάσαι ήσυχος.
Αυτή η γαμημένη λέξη θα έπρεπε να καταργηθεί δια βίου-και ροπάλου-. Γεννάει εκτρώματα, θρέφει ελπίδες, δίνει αφορμές .
Άσπρο ή μαύρο.Ναι ή όχι. Με ή χωρίς. Αυτό καταλαβαίνω. Μόνον αυτό.
Τις μισώ, εν τέλει, κάποιες άχρηστες λέξεις. Με βουλιάζουν στην ψευδαίσθηση πως μπορώ να ελίσσομαι όταν ο δρόμος μπροστά μου είναι πιο στενός κι από τις τρύπες που κάνουν παρέλαση οι τυφλοπόντικες.
…………………………………………………………………………………
τώρα γράψτε για τη δική σας άχρηστη λέξη οι
kopoloso , Λουίζα Κορνάρου , Μagica
and this ain’t a fuckin’ game…
υ.γ. και όλοι όσοι θέλετε να διαπομπεύσετε δημόσια τη λέξη σας , εδώ , ρίχτε πράμα , όλα δεκτά
Feed