Οι συνταγές του Βαλεντίνου : ο έρωτας στον πάτο !
δημοσιευμένο από τον : kkmoiris στην κατηγορία e-παιτειακά
Ό έρωτας – λένε οι παλιοσειρές- περνάει από το στομάχι.
Λογικόν, αφού το μονοπάτι μεταξύ εγκεφάλου και γεννητικών οργάνων ήταν ανέκαθεν δύσβατη πρόκληση για τους προγόνους μας που είχαν – όμως- μπλέξει ανεπανόρθωτα τα συστατικά της συνταγής.
Πέρυσι ανήμερα Βαλεντίνου παίξαμε “Λουκουμάδες α λα Valentine” .Φέτος , ένα χρόνο ωριμότεροι και με το ζάχαρο να μας βγάζει γλώσσα, η απόφαση είναι μονόδρομος : τα πάντα ωμά !
Για τα ματάκια σας μόνο, πέντε συνταγές για να τιμήσουμε έναν άγιο που αν υποθέσουμε πως υπήρξε ποτέ, πρέπει να ήταν ο προστάτης όσων πουλάνε σαχλολούτρινα αρκούδια, σώβρακα και κυλότες με καρδιές στα επίμαχα – και πυρίμαχα- σημεία και ευνουχισμένες ορχιδέες σε σπαραξικάρδια συσκευασία (θες δεν θες σπαράζεις με το που αντικρίζεις τέτοιο kitschαριό μαζωμένο).
Kρύα σούπα με αγγούρια και καβούρια
Για 1 άτομο (ή δύο αγγούρια).
Πλένετε τα αγγούρια.Με αντισηπτικό. Φορώντας γάντια.
Ξεφλουδίζετε το ένα (ήδη ανατριχιάζω) και μετά το κόβετε σε ροδέλες (ήδη ο ιδρώτας τρέχει ποτάμι).
Το άλλο – εφόσον δεν έχει περιτομή- το κόβετε σε κυβάκια (νομίζω πως έχω ασταθή στηθάγχη, το αριστερό μου χέρι αρνείται να πληκτρολογήσει και η πλάτη μου είναι θήκη εφτά μαχαιριών).
Ανακατεύετε τις ροδέλες του αγγουριού με τα κυβάκια μέχρι να δείτε πως ούτε στη Δευτέρα Παρουσία δεν γίνονται σούπα και – ευλόγως- βαρεθείτε να ανακατεύετε.
Mέσα σε μια σαλατιέρα ρίχνετε το περιεχόμενο και διαπιστώνετε πως μόλις φτιάξατε μια μαλακία και μισή και λερώσατε τσάμπα τη σαλατιέρα.
Αφού είχατε καβούρια στις τσέπες και θέλατε να τη βγάλετε τέτοια μέρα- με σκέτα αγγούρια, είστε άξιος της μοίρας σας και μην απορείτε που θα μείνετε αιωνίως μόνος, ανέραστος και με το αγγούρι στο χέρι (σιγά μην έχετε και δύο).
Eιδική σούπα παγωμένη
Συνταγή από την μακρινή Ειδία , για δυό άτομα και ένα μπαλαντέρ.
Ξεφλουδίζετε το αγγούρι (τι να κάνουμε , low budget είναι το άρθρο, αυτά τα υλικά μου δώσαν από το 24, μ’ αυτά παλεύω να τα βγάλω πέρα) , το κόβετε στα δύο ακριβοδίκαια και το μοιράζετε χωρίς να κάνετε τσιγκουνιές σ’ αυτήν και στην άλλη (αφήστε τις δήθεν ντροπές, πάντα υπάρχει κάποια άλλη μετά από τα πρώτα δυό χρόνια αιώνιου έρωτα).
Στο μεταξύ πλένετε και ψιλοκόβετε το χρόνο σας και τον βάζετε στο ψυγείο μέχρι να παγώσει. Αυτή είναι η μόνη λύση για να πάρει χρόνο και η μία και η άλλη ενώ εσείς κινείστε στο χωροχρόνο για να προλάβετε όσο το αγγουράκι είναι φρέσκο.Όταν μαραζώσει, η σούπα δεν τρώγεται. Ούτε από τη μία ούτε από την άλλη.
Μια παραλλαγή : για μεγαλύτερη πολυτέλεια , προσθέτετε και μιαν ακόμη. Έτσι κι αλλιώς οι φαντασιώσεις δεν κοστολογούνται.
Tαρτάρ με μικρά ερωτικά λαχανικά
Προέλευση συνταγής άγνωστη, για ένα άτομο (σιγά μη βρείτε και ταίρι με “μικρά λαχανικά”).
Προσπάθησα σκληρά να βρω τι λογής είναι αυτά τα “μικρά ερωτικά λαχανικά” αλλά το μόνο που βρήκα στο google ήταν δυό δονητές σε σχήμα μεγάλης μπάμιας ( πόσο μεγάλη δηλαδή να είναι μια μπάμια ; ) και baby corn (ούτε λυσσάρα κότα θα καταδεχόταν να του ρίξει δεύτερη ματιά, όχι κοτζάμ γυναίκα).
Είναι – αντιλαμβάνεσθε- υπεράνω των δυνάμεών μου να καταγράψω συνταγή χωρίς να γνωρίζω τα υλικά, μπορώ όμως να σας διαβεβαιώσω πως θα σας λατρέψει αν σερβίρετε το “ταρτάρ μικρών ερωτικών λαχανικών” χωρίς άλλα συνοδευτικά παρά μόνο με τέσσερις αλκαλικές LR6 του 1.5 Volt.
Κι εσείς ;
Περιττός.
Χωρίς συνοδευτικά, είπαμε !Γ@μημένο ταρτάρ…
Βοδινό κατσαρόλας και βοδινό ψητό με μπύρα
Συνταγή μόνο για παντρεμένους, κατά προτίμηση με χρόνο προετοιμασίας οκτώ με δέκα χρόνια.
Στην ουσία πρόκειται περί της ίδιας συνταγής, στην οποία το βασικό συστατικό είναι ένα βόδι (κάθε σπίτι έχει ένα) , μια κατσαρόλα (κάθε σπίτι έχει μία) και ένα εξάμπυρο (κάθε βόδι έχει ένα).
Όσο αυτή σκοτώνεται να βγάλει τον έρωτά της στο τραπέζι μέρα που ‘ναι , εσύ το χαβά σου : κοίτα με βλέμμα απλανές τον κώλο της που μεγάλωσε (ενώ η δική σου μέση έγινε δαχτυλίδι) την ώρα που ψήνεσαι , πίνοντας μπύρες με το μυαλό στη Μόνικα (τι “ποια Μόνικα ;”).
Μικρό μυστικό : μπορείτε να εμπλουτίσετε τη συνταγή προσθέτοντας τη Ναταλία Βοντιάνοβα ή κι άλλες μπύρες.
Ριζότο με γένια
Για δυό πολύ πεινασμένους νέους.
Ήδη από τις 10 του μήνα καλλιεργείτε ερωτικά γένια πέντε ημερών που τα περιποιείστε καθημερινά.
Ανήμερα Βαλεντίνου κρυώνετε ένα καλό Chevignon Blanc και στρώνετε καθαρά σεντόνια.
Κάνετε και ένα μπάνιο πατόκορφα, άγια μέρα , στρώνετε τραπέζι , διαλέχτε κι ένα κατάλληλο σιντί για την περίσταση (Barry White παγκόσμια σταθερά, όσο μουγκανίζει αυτός, τόσο θα μουσκεύει ο χώρος), ξεβιδώστε κανα-δυό λάμπες για ατμοσφαιροποίηση, ανάψτε τη λαμπάδα που ξέμεινε από το περυσινό Πάσχα (βγάλτε το κουνελάκι από πάνω, for Christ’s sake !) και περιμένετε το ερωτικότατο ντριιιιιννν στην εξώπορτα.
Τι θα φάτε ;
Ε, όποιος έχει τα γένια, οφείλει να έχει και τα χτένια λεβέντες μου.
————————————————————————
αβαν-πρεμιέρ στο MEN 24 ( ανήμερα Βαλεντίνου θα βαλεντώσουμε στα γέλια διαβάζοντας διαφημιστικά φυλλάδια σουπερμάρκετ “για εκείνη” )

Feed
13 Φεβρουάριος 2008 στις 1:21 π.μ.
τι γυρεύω εγώ σ’ ένα αντρικό ποστ νυχτιάτικα;
( τόσο βαθιά νύχτα και τόσο απύθμενα αντρικό, που θα ρώταγα τι είναι το “εξάμπυρο” που το ‘χουν τα βόδια της περιοχής σας
)
13 Φεβρουάριος 2008 στις 2:16 π.μ.
σκεφτομουν να αφησω σχολιο ‘βαλεντωσα στο γελιο” αλλα ακομα και αυτο το γραψατε εσεις.αμαν πια.
μενει λοιπον να κατσω ησυχα στη γωνιτσα μου με το δαχτυλο να ανακατευει τα παγακια του ποτουλι μου αμηχανα.
ποια μονικα;
13 Φεβρουάριος 2008 στις 3:28 π.μ.
Κι ότι έλεγα να μη γιορτάσω φέτος… Μετά από ένα τόσο λαχταριστό (;) ποστ επείσθην. Δεν αποκαλύπτω, όμως, δια τι επείσθην.
13 Φεβρουάριος 2008 στις 8:26 π.μ.
@ Λουίζα Κ , τα βόδια της περιοχής μου είναι η γνωστή ποικιλία της ελληνικής πανίδας.Νothing special , σε βεβαιώ.
Όσο για τα εξάμπυρα είναι βασικό τους εξάρτημα χωρίς το οποίο το ψυγείο τους είναι ευνουχισμένο.
(γιατί το λές αυτό για τις μεταμεσονύχτιες βόλτες σου σε αντρικά ποστς ; κι εμένα με ιντριγκάρει να χάνομαι σε γυναικεία ποστς βραδιάτικα , ποτέ δεν ξέρεις με τι ορμόνες θα τρακάρεις στη γωνία)
@ ε , ελπίζω το σχόλιό σας να κατατέθηκε νύχτα και όχι αφού ξημέρωσε.Αυτό το δάχτυλο που ανακατεύει τα παγάκια με ανατρίχιασε.Aρκούντως kinky για βράδυ , extreme αντί καφέ.
Τι “ποιά Μόνικα ;” ;
Υπάρχουν κι άλλες και δεν τις ανακαλύψαμε ;
@ Myshkin , μη με αναγκάζετε να ψάχνω πρωί πρωί. Με τρώει , όμως , η περιέργεια να μάθω ποιά συνταγή θα ετοιμάσετε εσείς.Εκτός κι αν πάτε για τα στάνταρντς του delivery.
13 Φεβρουάριος 2008 στις 9:32 π.μ.
Μα που πήγε ο έρωτας πια; Μας έδειξε το λεπίδι του ο λόγος σας πουρνό πουρνό, αλλά γαργαλούσε αφόρητα τις μασχάλες, όσο ο καφές κατέβαινε στον πληγιασμένο οισοφάγο μου. Ευτυχώς που υπάρχετε στην (ε)βλογ(μένη) σφαίρα.
13 Φεβρουάριος 2008 στις 10:06 π.μ.
Νομίζω οτι έχει έρθει η ώρα να συνεργαστούμε.
Εγώ θα τις φτιάχνω κι εσύ θα τους χαλάς. Υστερα θ’ αλλάζουμε : Εσύ θα τις παίρνεις φτιαγμένες κι εγώ θα αναλαμβάνω να φτιάξω τους χαλασμένους σου.
Τι λες, σε συφέρ’?
13 Φεβρουάριος 2008 στις 10:10 π.μ.
[...] (Αν παρ’ όλα αυτά επιμένετε να μαγειρέψετε, τις καλύτερες, μακράν, συνταγές τις προτείνει ο μαιτρ τ…. Ακουλουθήστε τις πιστά και δεν θα χάσετε!) *Το άλλο [...]
13 Φεβρουάριος 2008 στις 2:51 μ.μ.
Έκλαψα από το πολύ γέλιο και έχω και δουλειές - οι νευρώσεις
έρχονται μετά τις μπύρες ή το ουίσκι.
Το αγγούρι νομίζω και το βόδι είναι μαστ σε αυτή την επέτειο - εφόσον
η λαμπάδα δεν έχει κουνελάκι, ναι, ανάσταση δεν είναι - γιοκ!
Φηφίζω αγγούρια και βόδια γιατί ταιριάζουν με τις πατάτες - έχω ένα σάκο
που θέλω να εκτοξεύσω αύριο.
Εύγε, Μοίρη, χλευάζεις τη Μοίρα μας!
Γεια σε όλους που γέλασαν.
13 Φεβρουάριος 2008 στις 3:03 μ.μ.
_)))). μπορώ να το στείλω αύριο σε σαχλοερωτευμένους φίλους?Λολ
13 Φεβρουάριος 2008 στις 5:17 μ.μ.
Ποια Μόνικα;
13 Φεβρουάριος 2008 στις 7:53 μ.μ.
Δεν συμφωνώ αγαπητέ.Επέτρεψέ μου…”ο έρωτας περνάει”θα έπρεπε να διαχωριστεί σε παντρεμένο έρωτα(λέμε τώρα)σε ελεύθερο έρωτα,σε έρωτα κεράτων.
Ο πρώτος σίγουρα περνάει από το στομάχι γι αυτό και τα αποτελέσματα που βλέπουμε όλοι μας στο δρόμο και όχι μόνο.
Ο δεύτερος έρωτας περνάει από το μυαλό άρα δεν υφίσταται στομάχι ενδιάμεσα άρα η διαδρομή είναι κεφάλι-γεννητικά όργανα(0,0004 δευτερόλεπτα).
Ο τρίτος έχει την ιδιαιτερότητα να περνάει και από το στομάχι αλλά και κατ’ευθείαν.Εκεί συναντάμε και ανακοπές καρδιάς πολλές γιατί ενώ είσαι χορτασμένος από την γυναίκα σου πας και ξενοπηδάς με γεμάτο στομάχι.Ε…καρδιά είναι αυτή όχι μηχανή ποταμόπλοιου…δεν αντέχει και κλατάρει.
Καλώς σε βρήκα
13 Φεβρουάριος 2008 στις 10:23 μ.μ.
@ Dora Tsirka , ευτυχώς που υπάρχει κι ο έρωτας και θα αντέξουμε την αναμονή ως τη σύνταξη.Με ή χωρίς ένσημα.
@ Magica , αφού το ξέρεις πως δεν είμαι συ(μ)φεροντολόγος.Αν είναι να φτιάχνουμε και να χαλάμε εναλλάξ , ετοίμασε το πρότζεκτ.
@ sexton , κάτω τα χέρια από τα αγγούρια μου.Με τα βόδια κάντε ο,τι θέλετε.
( εγώ όταν έχω δουλειές κλαίω λίγο πριν και πολύ μετά , από γέλιο τίποτε…εσείς πώς το κατορθώνετε αυτό ; )
@ Aθήναιος , αυτή του Κασέλ.Τον σιχάθηκε , έμαθα , και ψάχνεται.Λέω να παίξω τα ρέστα μου
13 Φεβρουάριος 2008 στις 10:29 μ.μ.
@ flo , και δεν το στέλνετε…..το θέμα είναι πού θα βρούν αγγούρια με περιτομή.
Καλωσήλθατε και ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη btw
@ island , ανοίξατε πολλά θέματα ταυτόχρονα.Αν τα ανοίξω κι εγώ , θα κλείσουν σπίτια.
(έχω μια ένσταση για το “χορτασμένος”…..αφού το ξέρουμε από τη ζωολογία πως τα βόδια ποτέ δεν χορταίνουν άρα αντέχουν και δεν κλατάρουν, σας συνέλαβα αδιάβαστο εκτός κι αν εξασκείστε στη ρίψη τέφρας εντός οφθαλμών , οπότε υποκλίνομαι).
Kαλωσήλθατε
13 Φεβρουάριος 2008 στις 10:42 μ.μ.
ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΙΟΥ
Όταν το Chauvignon Blanc γίνεται Chevignon (oxford με κουμπάκια, στο XL του),σημαίνει πως πήγαινα για χτένια και βγήκα ξυρισμένος.
Credit to hdd345f που όχι μόνο το εντόπισε αλλά το επέστρεψε (δικαίως) ως οξειδωμένο.
13 Φεβρουάριος 2008 στις 10:56 μ.μ.
μαιτρ, δεν κρατάτε καλού κακού και κείνη την συνταγή για σόκο-mousse από την magica γιατί πολύ αγγούρι έπεσε στις παραπάνω συνταγές… εξεκαρδίσθην και ευτυχώς σας διάβασα πριν ανοίξω το βραδινό μου γιαούρτι, γιατί άντε τέτοιες ώρες να καθαρίζω πληκτρολόγιο και οθόνη.
13 Φεβρουάριος 2008 στις 11:01 μ.μ.
@ tifoeus , μα είναι ξεκάθαρο πως κάναμε joint-venture (προσέχτε την ορθογραφία) με την Magica, συνεπώς και η mousse της είναι μέλος της οικογενείας.
Τα βραδινά γιαούρτια -να έχετε υπόψη σας- είναι ανάγωγα, κολλάνε εκεί που δεν τα σπέρνουν.Χώρια που θα ήταν τρομακτικό το θέαμα μιας χιονισμένης οθόνης 2%.
Ευτυχώς δε λέτε τίποτε….
13 Φεβρουάριος 2008 στις 11:07 μ.μ.
2% indeed! χαχα
14 Φεβρουάριος 2008 στις 8:27 μ.μ.
Εμείς δεν χρειαζόμαστε τέτοια για να μας έρθει η διάθεση, βράζει το αίμα μας!!! θα φάμε από δύο πιτα-γύρο με απ’ όλα! Πςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςς!
29 Αύγουστος 2008 στις 11:05 π.μ.
(στην κυρία Ρωρερκάρ)
To πνεύμα πς γυναίκες δεν τις έλκει.
Έτσι της γης μας λένε οι μεγάλοι.
Και στο μυαλό μου φέρνει αυτό μια ζάλη
καθώς σ’ αίθριο ουρανό αστροπελέκι.
Γιατί αυτό με σας κυρία δεν μπλέκει’
Αν, άντρας, για γυναίκα ήσασταν άλλη,
εμπόδιο θα ‘χε απέραστο προβάλει
γι αυτήν, το πνεύμα που εντός σας πλέκει.
Ποιήματα το πνεύμα σας επάνω
με πέννα σε χαρτί-όχι δε γράφει’
όμως το πνεύμα σας εγώ δε φτάνω
κύκλους αυτό μπροστά μου όταν διαγράφει’
κι όταν με κείνο παραβγαίνω, χάνω
καθώς από την άβυσσο οι τάφοι.
Γιώργης Χολιαστός