Πάνω από τρεις φορές (μετρημένες δυό φορές, για να μη κάνω λάθος) έχω σκεφθεί πως αν ήμουν γυναίκα, ένας μόνο τρόπος θα υπήρχε για να μου μείνει μια νύχτα με αρσενικό αξέχαστη (νύχτα, τη μέρα οι άντρες είτε δεν βλέπονται είτε ντρέπονται).
Η προφανής ερμηνεία απορρίπτεται. Δεν είμαι τέτοιο κορίτσι εγώ, να έλκεται από πάθη της υπογάστριας ζώνης.
Διαγράφεται, ομοίως, μετά βδελυγμίας η ολονύχτια μελέτη τραπεζικών λογαριασμών, μεγαλύτερων – με το συμπάθιο, κιόλας- από τα άπαντα του Τζόυς ή –έστω- του Πλίνιου του Πρεσβύτερου.
Ούτε θα με συγκινούσε ένας ξεβράκωτος με ποδιά που θα μαγείρευε αηδίες, με άλλοθι το αφροδισιακό των κωστοπουλικών εγχειριδίων. Νισάφι πια με τον ερωτισμό του νεροχύτη.
Για μελετητή-σπηλαιολόγο της γυναικείας ψυχολογίας ούτε λόγος. Μπορώ να κοιμηθώ και χωρίς να μου μιλάνε οι θεωρητικοί της γυναικολογίας άνευ αντικειμένου.
Ομοίως και με τους σινεφίλ πολιορκητές της κλειτορίδας με Lurpak και υποσχέσεις για Παρίσια. Ούτε την τάφρο μπορούν να περάσουν, θέλουν και τα ρέστα.
Τίποτε από αυτά.
Θα ‘θελα μόνο να ‘μουν μάνα του για πέντε ώρες, να δω αν τον ευνούχισα αρκετά ή αν η ρίζα ξαναφύτρωσε για να φροντίσω να την ποτίσω πάλι με πετρέλαιο. Κι αυτή τη σκηνή, ούτε ο Francis Bacon θα μπορούσε να τη ζωγραφίσει.
Την τύφλα σας μέσα για άντρες….
art : Russell duPont
Feed
3 Δεκέμβριος 2007 στις 5:00 μ.μ.
Προς στιγμή πίστευα οτι έχετε μπει στο μυαλό μου κι έχετε διαβάσει μερικά από αυτά που πιστεύω για τους άντρες.
Μετά τρόμαξα. Διαβάσατε και τις σκέψεις μου για τη μητέρα μου?
Μήπως λαδώνετε τον Ψ. μου, για να στήνετε αυτί? Ή μήπως σας στέλνει μαγνητοφωνημένες τις συνεδρίες?
Ντροπή πια.
3 Δεκέμβριος 2007 στις 6:37 μ.μ.
@ Μagica DS , δηλαδή αν ντραπώ θα νιώσετε λίγο καλύτερα ;
3 Δεκέμβριος 2007 στις 6:43 μ.μ.
μαλάκα μου…! άπαιχτο!
3 Δεκέμβριος 2007 στις 6:45 μ.μ.
Κύριε Μοίρη μου! Από την Παπαρήγα, στην πολιορκία της κλειτορίδας με Lurpak? Οι συνειρμοί είναι επικίνδυνοι!
3 Δεκέμβριος 2007 στις 6:52 μ.μ.
Συνέχεια από το προηγούμενο: Αγαπητή Magica de Spell, αν και γνωρίζω κάποιους που το θεωρούν φυσιολογικό να τους αρέσουν οι γυναικείοι αστράγαλοι μόνο με την προϋπόθεση να είναι κολλημένοι σε ηλιοκαμένα καλογυμνασμένα κορμιά, εγώ δεν το αντέχω. Ο ναρκισσισμός τους μου προκαλεί κρίσεις πανικού. Ο αστράγαλος είναι φετίχ και ως τέτοιο απαιτεί τον χρόνο του.
Αγαπητέ Κ.Κ.Μοίρη μου, η άλλη λύση θα ήταν να υπόκεινταν σε αυτόματη κλειτοριδεκτομή οι γυναίκες που γεννούν αρσενικά. Σε κάθε άλλη περίπτωση το οιδιπόδιο θα ήταν η βασανιστική καθημερινότητά μας από την πρώτη μας εκσπερμάτωση ως το - όποιο - τέλος.
3 Δεκέμβριος 2007 στις 6:53 μ.μ.
@ multigapper , προσέχετε τις εκφράσεις σας. Ήδη βρίσκομαι 500χλμ πιό κοντά σας..
@ photoreporter , και επικίνδυνοι και άστοχοι. Ο Μάρλον που ήταν επαγγελματίας, αλλού σημάδευε…
3 Δεκέμβριος 2007 στις 6:57 μ.μ.
@ Καρτέσιε , το ότι απομακρύνθηκα 450χλμ μακριά σας δεν σημαίνει πως θα μπαινοβγαίνετε απο το ένα ποστ στο άλλο με τέτοιους ρυθμούς…..slow down a bit…
Eπίσης θα έδινα και το δεξί μου χέρι - της πληκτρολόγησης- για να καταλάβω απο πού αντλείτε το αυθαίρετο συμπέρασμα πως το θέμα μας σήμερα ήταν η μαμά του Οιδίποδα..
3 Δεκέμβριος 2007 στις 6:58 μ.μ.
δε μένει λοιπόν, παρά να μας μάθουν τα κόλπα
υγ αλλά τι, να σου κάνει μια μάνα?
3 Δεκέμβριος 2007 στις 7:02 μ.μ.
Ωραία γραμμένο αλλά το διαβάζω και το ξαναδιαβάζω και αναρρωτιέμαι αν τα πράγματα είναι πραγματικά τόσο άγρια.
3 Δεκέμβριος 2007 στις 7:07 μ.μ.
450 χιλιόμετρα μακριά και το λέτε τώρα; Προλαβαίνω να οργανώσω την ανταρσία; Ποιο θέμα; Ποιος μίλησε για θέμα; Μήπως νομίζετε ότι είστε σε κάνα βλογ λογίων;
Μαθαίνω εύκολα έ;
3 Δεκέμβριος 2007 στις 7:17 μ.μ.
Μπα; Lurpak χρησιμοποιούσε ο Μάρλον; Εγώ πάντως προτιμω το president
3 Δεκέμβριος 2007 στις 7:21 μ.μ.
@ tsaperdona , για να το θέσω ανάποδα : you can’t teach a new dog old tricks.
(αλλά πάντα υπάρχει περιθώριο για new)
@ Αθήναιε , δεν ξέρω. Αν έχετε όμως λίγη υπομονή , μπορώ να πάρω τηλέφωνο να την ρωτήσω.
@ Καρτέσιε , σφουγγάρι είστε. Από εκείνα που κάνουν και mind scrub.
3 Δεκέμβριος 2007 στις 7:22 μ.μ.
@ photoreporter , μην είστε μπρουτάλ. Βγαίνει το President σε soft ;
3 Δεκέμβριος 2007 στις 7:26 μ.μ.
O Captain! My Captain!
3 Δεκέμβριος 2007 στις 7:28 μ.μ.
Αγαπητέ Descartes, χαίρομαι που ταιριάζουν οι κρίσεις πανικού μας.
K.K.M., όχι, αλλά ντραπείτε εσείς, σας πάει. Το president, όπως κάθε γνήσιο βούτυρο που σέβεται τον εαυτό του δεν βγαίνει σε Soft. Ποντάρει στην υψηλή θερμοκρασία και γι αυτό βγαίνει κερδισμένο.
3 Δεκέμβριος 2007 στις 7:29 μ.μ.
Χμμ! Αυτό μου διέφυγε. Μαρμελάδα ίσως;
3 Δεκέμβριος 2007 στις 7:31 μ.μ.
Σιγα μην ηταν λουρπακ! Του κιλου ηταν! (υπαρχει βουτυρο president?)
)
(kartesie kai εσεις κρισεις πανικου ε? και εγω απο τον ναρκισσισμο ΜΟΥ το επαθα, ηταν βλεπεις ανευ της σωστης υποστηριξεως… τωρα όμως… ειμαι ναρκισσιστρια με υποβαθρο!!
Οσο για το θεμα μαμα-γιος, ευχομαι να κάνω κόρη! Εχει φοβηθει το ματι μου!
3 Δεκέμβριος 2007 στις 7:35 μ.μ.
Μετά την παρέμβαση (ω ναι) της Μagica De Spell, δεν έχω να προσθέσω τίποτε άλλο. Και γράμματα γνωρίζω…
3 Δεκέμβριος 2007 στις 7:36 μ.μ.
χμμμμμ …. τώρα που το σκέφτομαι δεν έχετε άδικο αγαπητέ
3 Δεκέμβριος 2007 στις 7:39 μ.μ.
Αν ήσασταν γυναίκα αγαπητέ μου, δεν θα γράφατε ποτέ αυτό το κέιμενο
3 Δεκέμβριος 2007 στις 7:44 μ.μ.
Γι’ αυτό δε θέλω να γίνω μάνα…
3 Δεκέμβριος 2007 στις 7:47 μ.μ.
@ Kαρτέσιος , τι συμβαίνει ; Πιάσαμε επιτέλους ξέρα ;
@ Magica DS , το θέλετε με κοκκίνισμα ;
(τι την ήθελα και την άνοιξα τη συζήτηση για τα βούτυρα ; όχι πείτε μου …)
@ Photoreporter , ούτε τα γράμματα θα σας σώσουν εδώ που φτάσαμε..
3 Δεκέμβριος 2007 στις 7:52 μ.μ.
Μα που φτάσαμε; Συμφωνήσαμε ότι το president ειναι καλύτερο; Πείτε μου, σας παρακαλώ, διότι πρέπει να ξεκαθαριστεί το ζήτημα. Κι αν δεν μπορείτε εσεις, δέχομαι τις συμβουλές της Magica.
3 Δεκέμβριος 2007 στις 7:55 μ.μ.
@ φάβα , εδώ μέσα αγαπητή μου δεν έχουν θέση τα “του κιλού”. Delicatessen ή Θάνατος !
@ laxanaki , θα σας απαντούσα αλλά δεν ξέρω σε ποιόν “αγαπητό” αναφέρεστε. Οι δύο σεσημασμένοι (Καρτέσιος και Photoreporter) επικέντρωσαν την προσοχή τους σε αστραγάλους, president και μαρμελάδες. Εγώ, αντίθετα, έθεσα υπόψην όλων σας ένα μείζον θέμα για να το καννιβαλίσουμε ελεύθερα. Ποιός δεν έχει άδικο , λοιπόν ;
@ Λουίζα Κ , ασφαλώς και όχι. Είπα τι θα ήθελα “να κάνω” , όχι “να γράψω”
@ confused , είστε όντως μπερδεμένη. Οι γιοί τα τραβάνε , όχι οι μάνες
3 Δεκέμβριος 2007 στις 7:58 μ.μ.
Ενστασις! Όχι και σεσημασμένος, αγαπητέ…
3 Δεκέμβριος 2007 στις 7:58 μ.μ.
@ РИОТОЯЕПОЯТЕЯ , Magica παρούσης εγώ μπαίνω στο ψυγείο.
3 Δεκέμβριος 2007 στις 7:59 μ.μ.
@ РИОТОЯЕПОЯТЕЯ , δεκτή. Να σβηστεί απο τα πρακτικά.
3 Δεκέμβριος 2007 στις 8:01 μ.μ.
@ άπαντες, χίλια συγγνώμη αλλά πρέπει να λείψω για λίγο να βγάλω το ψωμάκι μου. Αν δεν σας πειράζει, μην αφήνετε τα βούτυρα έξω και δεν έχουμε με τι να παίξουμε όταν επιστρέψω.Ευχαριστώ.
3 Δεκέμβριος 2007 στις 8:07 μ.μ.
Δεκτόν. Σας είμαι υπόχρεος γιατί πρέπει να εργαστώ κι εγώ (ξέρετε τώρα…)
3 Δεκέμβριος 2007 στις 8:18 μ.μ.
καλα…
3 Δεκέμβριος 2007 στις 9:09 μ.μ.
Έφυγε Αυτός; Άντε γιατί άναβε τα φώτα και με μπέρδευε. Αγαπητή Magica de Spell, απέκτησα νέο όνειρο. Κοινή κρίση πανικού μας μπροστά σε ζευγάρι νάρκισσων. Θα το μετανοιώσουν πικρά οι κοιλιακοί τους.
Θεά φάβα λυπάμαι, αλλά δεν σας πιστεύω. Οι νάρκισσοι δεν εξελίσσονται. Και, κυρίως, δεν γνωρίζουν την λέξη υπόβαθρο. Σας κάρφωσε η εξυπνάδα σας. Επίσης, στις εποχές που ζούμε, τι κόρη, τι γιος, τι μάνα, τι πατέρας, βούτυρο να υπάρχει και φωτιά να πέσει να μας ζεστάνει για να ιδρώνουν τα κορμιά στην κόλαση των τύψεων της ηδονής.
Γράφω ό,τι μου κατεβεί στο κεφάλι πριν γυρίσει πάλι Αυτός και μου τα χώσει.
3 Δεκέμβριος 2007 στις 9:41 μ.μ.
Πω πω, σχολιοσυρροή! Είδατε τι συμβαίνει όταν βγαίνει κανείς από την ντουλάπα; Να πείτε στη θηλυκή σας πλευρά να σας αφήσει ήσυχο. Αρκετά σας ενόχλησε. Αφήστε που έρχονται και γιορτές και μπορεί να σας ξετινάξει τις πιστωτικές.
3 Δεκέμβριος 2007 στις 9:52 μ.μ.
Να κάνω και μια ερώτηση. Μήπως ξέρει κανείς αν αυτός ο πίνακας πάνω - πάνω κυκλοφορεί και σε ταινία;
3 Δεκέμβριος 2007 στις 10:15 μ.μ.
Photoreporter, thanks for the credit.
K.K.M., όταν μου ζητήσατε να σας υποσχεθώ να εξακολουθήσω να παραφέρομαι, είπα να σας απαντήσω : beware what you wish for. Τωρα τι να πω? You ‘ve created a monster.
Descartes, θα το πω σε σας : Beware what you wish for.
3 Δεκέμβριος 2007 στις 10:23 μ.μ.
Απέκτησα νέο όνειρο. Κοινή κρίση πανικού μας μπροστά σε ζευγάρι νάρκισσων. Θα το μετανοιώσουν πικρά οι κοιλιακοί τους.
3 Δεκέμβριος 2007 στις 10:55 μ.μ.
Καρτεσιε χαχα, πες τα βρε παιδι μου, αμεσως να με μαλωσει που ειπα για βουτυρο του κιλού! Κοινη κρίση πανικού ε? Αυτο δεν το ειχα φανταστει ποτέ! Ενδιαφερον ακουγεται… εμενα την συγκεκριμενη περιοδο αμα με βαλεις σε τραμ εχω πάθει σε χρονο ντε τε! (που εφτασα θε μου, να το λέω και να γελάω!) Σκεψου πως θα συνδιαστεις μαζι μου
3 Δεκέμβριος 2007 στις 11:09 μ.μ.
Θεά φάβα, δεν υπάρχει συγκεκριμένη περίοδος. Οι κρίσεις πανικού είναι το καλύτερο πράγμα που υπάρχει. Πλήρης απελευθέρωση. Κάνεις πράγματα που ποτέ δεν είχες φανταστεί ότι θα τολμήσεις να κάνεις. Όπως ας πούμε να πηδήξεις από τραμ εν κινήσει. Να τρέχεις αντίθετα σε κυλιόμενη σκάλα για να βγεις από το Μετρό. Να σπρώχνεις. Να κυνηγιέσαι μόνη σου. Να μην μπορείς να αναπνεύσεις. Να στερεύει όλος ο κρύος ιδρώτας μέσα σου και να βγαίνει έξω σου σαν πίδακας. Υπάρχει, όμως, ένα κακό. Ότι μπορεί να το πάθεις πάνω σε όργιο. Χαλάς την παρέα.
3 Δεκέμβριος 2007 στις 11:15 μ.μ.
@ Καρτέσιε , γύρισα. Ψωμί πήγα να βγάλω, όχι brioche. Μην άγχεστε. Το ξέρετε οτι χωρίς την παρουσία σας είμαι μισός άνθρωπος.
@ Φάβα , ποτέ δεν σας μάλωσα ! Απλά βρήκα την ευκαιρία να προβάρω ένα από τα μότο του βλογ, έτυχε να πέσετε εσείς πάνω του..
@ Μyshkin , θα αστειεύεστε. Τώρα που βρεθήκαμε πρέπει να βρούμε τρόπο να συμβιώσουμε.Έστω με δέκα πρόζακ παραπάνω.
@ Μagica DS , αφού με ξέρετε. Είμαι γοητευμένος με το Δρ Τζέκυλ αλλά και πάντα πρόθυμος να συναντήσω τον Μίστερ Χάυντ σας
3 Δεκέμβριος 2007 στις 11:20 μ.μ.
Αυτό το κείμενο, άξιζε καλύτερης αντιμετώπισης και μεταχείρισης από τους σχολιαστές του που γέμισαν τα μωρουδιακά τους με βούτυρο, ίσως εξαιτίας της αμηχανίας που προκαλεί η έκθεση στη γνήσια ευαισθησία που πασχίζει να προστατευτεί πίσω από ευφυολογήματα. Ξεχωρίζω το σχόλιο της λ.κ. με το οποίο συμφωνώ.
3 Δεκέμβριος 2007 στις 11:25 μ.μ.
@Κ.Κ.Μοίρη, κάτι τέτοια μου λέτε και συγκινούμαι νυχτιάτικα.
@Θεά φάβα, μετά το “χθες VS σήμερα” απορώ γιατί σας ενοχλούν οι κρίσεις πανικού. Μήπως έχετε και πουθενά να πάτε; Όλα τα γυρίσατε.
3 Δεκέμβριος 2007 στις 11:55 μ.μ.
@ συνήθη ψευδώνυμε , έχετε και δεν έχετε δίκιο.Ταυτόχρονα.
Θα αφιερώσω ένα ποστ in due time , πάνω στη λογική που πηγάζει απο το σχόλιό σας. Είναι ενδιαφέρον θέμα.
Πάντως εξακολουθώ να πιστεύω πως η αμηχανία , η ευαισθησία και τα ευφυολογήματα μπορούν να συνυπάρχουν, άλλωστε τα βλογς είναι γκροτέσκα εξ ορισμού : ημερολόγια σε κοινή θέα.
Τα βούτυρα δεν με ενοχλούν. Όχι πάντως περισσότερο από τις εκρήξεις αλληλοθαυμασμού και αμοιβαίων φιλοφρονήσεων που είναι η μέγιστη μάστιγα των βλογς μετά τον ναρκισσισμό.
Με καταλαβαίνετε,ελπίζω..
4 Δεκέμβριος 2007 στις 12:55 π.μ.
Κατόπιν τούτων αποφάσισα να αυτοεξοριστώ σε άλλο βλογότοπο όπου θα συζητάμε τις αγωνίες μας για τα ανοιξιάτικα βολβώδη φυτά. Ευχαριστώ.
4 Δεκέμβριος 2007 στις 12:55 π.μ.
Kartesie η περιγραφη σου για την κριση πανικού ειναι οτι πιο λυτρωτικο εχω διαβασει εδω και καιρο! Με την αδεια σου θα γινει ποστ μου σύντομα, μολις δηλαδη με πάρει η κάτω βολτα και θα θελω να το ξαναδιαβασω να ανεβω λιγάκι… έτσι
Όσο για την κρίσεις μας, τι να πω… δεν θέλω να κουβαλάω αγχολυτικά μαζί μου, για αυτό ίσως…
ΚΚΜ εγώ πάντως στεναχωρηθηκα
Την καληνυχτα μου και στους δυο σας
4 Δεκέμβριος 2007 στις 1:03 π.μ.
@ Καρτέσιε , δεν υπάρχουν τέτοιοι βλογότοποι. Πού να τρέχετε στα πουρνάρια τώρα….
@ φάβα , κακώς. Είμαι ένας προκλητικά καλός άνθρωπος.
4 Δεκέμβριος 2007 στις 10:05 π.μ.
τι ωραίο!!
4 Δεκέμβριος 2007 στις 11:16 μ.μ.
Μα γι’ αυτό το είπα αγαπητέ μου. Για να μην υπάρξει άλλος ένας ευνουχισμένος εις αυτή την πλάση (και να φταίω εγώ)
5 Δεκέμβριος 2007 στις 12:48 π.μ.
είστε ένας μικρός θεός kkmoiris, ούτε στην Ελλάδα να ζούσατε δεν θα λέγατε τέτοια πράγματα
αλλά πέστε μου την κόρη δεν θα θέλατε να τη δείτε για να διαπιστώσετε αν την εκπορνεύσατε αρκετά;
5 Δεκέμβριος 2007 στις 1:03 π.μ.
@ aa-duck , είμαι ένας λυπημένος άνθρωπος σήμερα. Ούτε καν ξέρω σε ποιό μυαλό ζω.
5 Δεκέμβριος 2007 στις 3:19 π.μ.
συγνώμη kkmoiris, εύχομαι σύντομαι καλύτερα…
πάντως… μικρός θεός και αληθινός.
Τέλος.
Χαίρομαι που σας βρήκα.