
Έκθεση του μαθητή Κ.Κ.Μοίρη με θέμα “Το Μεγάλο Όχι”
……………………….
Ο Θρησκευτικός μας είπε πως την Κυριακή γιορτάζουμε το ΟΧΙ και πως αν είχαμε το μυαλό μας μέσα στο κεφάλι κι όχι στο να περάσουμε επίπεδο στο World of Warcraft , η κοινωνία θα ήταν πολύ καλύτερη σε δέκα χρόνια αλλά πάλι χειρότερη από αυτήν της δικιάς του εποχής που όλοι ήξεραν το ΟΧΙ απ’ έξω κι ανακατωτά και η μόνη διασκέδαση που ήξεραν ήταν τα μπιλιάρδα και τα ποδοσφαιράκια και οι φίλοι ήταν πραγματικοί φίλοι με ακμή, φρέσκες τρίχες και λιγδωμένο μαλλί πάνω σε καθαρό σβέρκο και όχι αριθμοί ip και e-μ@λακίες (αυτό το είπε με αγανάκτηση κοκκινίζοντας λίγο αλλά δείξαμε κατανόηση γιατί τα έχει με την Φυσικού και αυτή λείπει σε αναρρωτική και είναι αναγκασμένος να βλέπει μόνο τη γυναίκα του που είναι καθηγήτρια στο άλλο Λύκειο που πάνε πρωί απόγευμα και μια χαρά βολεύεται ο δικός μας).
Eίπε ακόμη πως είμαστε κομπλεξικά που δεν θέλουμε να κάνουμε παρέλαση και αν είχαμε @ρχίδι@ θα έπρεπε να βγούμε και να πούμε πως “εγώ δεν κάνω παρέλαση γιατί είναι αντίθετη με τα πιστεύω μου” αντί να φέρνουμε τη μάνα μας και το μπαμπά μας να λένε πως την Κυριακή παντρεύουμε στον Τύρναβο, βαφτίζουμε στα Γρεβενά , αρραβωνιάζουμε στα ανοιχτά της Τριχωνίδας, μας περιμένουν για κυνήγι στο Λιτόχωρο ή κάνουμε τα σαράντα της θείας Πέπης στα spa του Σιδηρόκαστρου (όπου πέρασε μουλιασμένη τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια της και στο τέλος την βάρεσε βαριά πνευμονία αλλά δεν πέθανε, κάτι θλιβερό όμως πρέπει να βρούμε για να πούμε ΟΧΙ στην παρέλαση).
Σιγά μη σταμάτησε εδώ, είπε “δεν παραδίδω μάθημα σήμερα, θα τα πω όλα για να μη σκάσω” , μετά είπε το όνομα “Αλαβάνος” και κοκκίνισε περισσότερο και είπε πως αν είχαμε κι άλλους δέκα τέτοιους το 1940 – το ξέρω αυτό, παίζει στο Medal of Honour- σήμερα πρωθυπουργός θα ήταν η Μέρκελ, να μη σας πω και τα δισέγγονα του Χίτλερ και θα τρέχαμε όλοι με ένα ρολόι στο χέρι μην τυχόν και χάσουμε το τραίνο των 08:12 για τη δουλειά μας γιατί μετά θα είχε άλλο στις 08:21 και την κάτσαμε τη βάρκα αν χτυπάγαμε κάρτα περασμένες οκτώμιση, όχι όπως εδώ που μια χαρά τη βολεύουμε είτε οκτώμιση είτε εννιά και δεν πα’ να περιμένουν οι μ@λ@κες οι άλλοι να πάρουν σύνταξη 600 ευρώ δουλεύοντας έξη με τέσσερις το μεσημέρι αλλά γι αυτά η σουπιά ο Αλαβάνος μούγκα γιατί τώρα τον καίει η παρέλαση (είπε).Όταν του είπαμε πως αυτός δουλεύει τέσσερις ανάπηρες ώρες τη μέρα και θα πάρει σύνταξη 1200, είπε – κόκκινος- πως αυτός κάνει μάθημα σήμερα και ΟΧΙ ,μαθήματα δεν δέχεται γιατί έλιωσε τον κώλο του στα θρανία για να φτάσει ως εδώ και δεν είχε στο μυαλό του να κάνει καταλήψεις γιατί πήδηξε ο ψύλλος ή γιατί του πέφταν οι σοβάδες στο κεφάλι αλλά δικαίωμά σας είναι-είπε- να κάνετε ο,τι θέλετε, εμείς αγωνιστήκαμε για να έχετε εσείς πρόσβαση στην δωρεάν παιδεία και στα δημοκρατικά σχολεία, με ή χωρίς σοβάδες (για τους ψύλλους θα ψάξω σήμερα στο internet, πρέπει να είναι κάτι τρομακτικό αφού πηδάνε κιόλας).
Mάλλον θα μπερδεύτηκε λίγο με τα γερμανικά και τα δωρεάν γιατί κοκκίνισε κι άλλο και φοβηθήκαμε πως θα τον πάρουν στα τέσσερα και μετά θα μας φέρναν κανέναν άλλον που θα ήθελε να κάνει μάθημα για τον Ιησού του Ναυή αντί να μας λέει για την ιστορία της πολυτάραχης ζωής του που κορύφωση είχε όταν αγόρασε μια τυρόπιτα από την οδό Σίνα στις 16 Νοεμβρίου του 1973 δίπλα στο Πολυτεχνείο κι όταν είδε τι γίνεται εκεί μέσα (όχι στην τυρόπιτα) είπε ΟΧΙ ρε πούστη μου, θαρρείς και σκάγαμε εμείς για το ποια είναι η Σίνα ή για το το αν ήταν Νοέμβρης ή Αύγουστος ή αν έφαγε τυρόπιτα ή πεινιρλί.
Είπε ακόμη να μην ακούμε τον Καρατζαφέρη και τον Ψωμιάδη γιατί το ΟΧΙ το είπε ο ελληνικός λαός και όχι ο Μεταξάς αλλά χεστήκαμε για τον Καρατζαφέρη και τον Μεταξά, το πρόβλημα είναι πως φέτος το ΟΧΙ το είπαν Κυριακή και τσάμπα η αργία, αλλά έτσι είναι αν πιστεύεις τις υποσχέσεις των πολιτικών, μια ζωή στην πίκρα και το παραμύθι, το λέει κι ο μπαμπάς μου αυτό που περιμένει εδώ και δεκαέξη μήνες να πάρουν τη μάνα μου σε κάτι σεμινάρια αλλά ο βουλευτής του λέει πως δεν είναι καλά αυτά τα σεμινάρια και πως σε μερικούς μήνες θα έχει καλύτερα και να κάνει υπομονή αλλά ο δικός μου είπε ΟΧΙ ρε πούστη μου, άλλη υπομονή δεν κάνω και θα βγάλω κάρτα μέλους να ψηφίσω στις 11 Νοεμβρίου γιατί με τους δικούς μου τους μ@λ@κες χαΐρι και προκοπή δεν είδα τόσα χρόνια (μετά μου είπε να κάνω πως δεν άκουσα αυτό το μ@λ@κες γιατί δεν είναι σωστό να πατάμε πάνω στις αρχές μας, ακόμη κι αν αυτές είναι για τα μπάζα).
Μετά χτύπησε το κουδούνι και ο Θρησκευτικός πήρε κανονικό χρώμα γιατί είδε την Φυσικού να είναι στο διάδρομο αλλά μετά πρέπει να ξανακοκκίνισε γιατί όταν την πλησίασε και της είπε κάτι στο αυτί – εκείνο που ήταν έξω από τα μαλλιά της- αυτή του είπε “ΟΧΙ σήμερα”, του γύρισε την πλάτη και τον άφησε κάγκελο και τσάμπα οι πρόβες, τσάμπα τα σχέδια, τσάμπα ζωή στα πενήντα…
Δεν θέλω να γίνω τέτοιος όταν μεγαλώσω. Λες εκατό ΟΧΙ τη μέρα αλλά φτάνει ένα για να σε κάνει κομάτια…
……………………….
(δεχόμεθα σχόλια και υβριστικά sms *)
* ακόμη κι από τη Φυσικού, η μεγαλοψυχία μας δεν έχει όρια

Feed