Yeah, keep your eyes on the screen, your hands upon the shift
Keep your eyes on the screen , your hands upon the scroll
Yeah, we’re goin’ to the bloghouse
We’re gonna have a real
Good βλόγιν’ time
(έγερση για κατούρημα και επιστροφή τρέχοντας για να μη φύγουν οι λέξεις, χάλια έγινε το στεφάνι αλλά θα το σκουπίσω στην επόμενη διακοπή)
Let it blog, baby, blog
Let it blog, baby, blog
Let it blog, baby, blog
Let it blog, all night long
(μικρή διακοπή για να φυτέψω έξυπνα σχόλια δεξιά κι αριστερά , δε γ@μιέται και το στεφάνι…)
ύπνος τριών ωρών με το ένα μάτι ανοιχτό μπας και έρθει καμιά ιδέα και με βρει κοιμισμένο και φύγει….
Well, I woke up this morning
And I got myself a post.
Well, I woke up this morning
And I got myself a post
(ούτε δόντια πλύθηκαν , ούτε μούρη , τσιγάρο –καφές και power on, κάτι μυρίζει στην τουαλέτα..)
cause
The future’s uncertain
And real life is always near.
(άει σικτίρ, εδώ θα μείνω,τι real life και σκατά, εκεί έξω οι άνθρωποι είναι κακοί, δε γ@μιέται και το στεφάνι..)
πάμε πάλι από την αρχή :
Yeah, keep your eyes on the screen, your hands upon the shift….
Θα τρίζουν τα κοκαλάκια του Jimbo γαμώτη μου….
Feed
8 Οκτώβριος 2007 στις 10:44 π.μ.
Ω, ναι σύντροφε, το σημαντικό είναι να προλαβαίνουμε να πηγαίνουμε προς νερού μας.
Είναι κι αυτό μια ανακούφιση.
Καλημέρες!
8 Οκτώβριος 2007 στις 11:03 π.μ.
σιγα μη φυγουν οι λεξεις.
8 Οκτώβριος 2007 στις 11:29 π.μ.
@δημήτρη , δεν είναι να παίζει κανείς με τον προστάτη σήμερα…
@ε , καλά εσείς με τις λέξεις ή μαζί μου είστε ;
8 Οκτώβριος 2007 στις 12:59 μ.μ.
Α-πί-στευ-τε φα-ντα-στι-κέ κκμοίρη! Α-ΠΑΙ-ΧΤΟ το σημερινό!
Καλή (ναυτική) εβδομάς
Come on baby light my screen or
Try the real therapy scream…
8 Οκτώβριος 2007 στις 1:50 μ.μ.
ΥΓ Το στεφάνι χάλιαα (άντρες, τι περιμένεις;) και το στεφάνι σου σε κρίση υστερίας! Να κάνουμε και καμιά δουλειά, πάλι στο τραγούδι το ρίξαμε;
8 Οκτώβριος 2007 στις 1:52 μ.μ.
Τζα-μιν-ι-λίκι:
Με το ένα μάτι ακόμα κλειστό, πάτησα το κουμπί και ο δρόμος τρεμόπαιξε μπροστά μου. Ξεκίνησα στρίβοντας δεξιά στην πρώτη μεγάλη κατηφόρα. Κύλισα με νεκρά μέχρι το σημείο όπου ο δρόμος γίνεται ξανά ανηφορικός και μετά πάλι πίσω. Και μπρος. Και πάλι πίσω.
Έξι παλινδρομήσεις αργότερα σταμάτησα μπροστά στο μοτέλ. Μπήκα κι έκατσα στο μπαρ. Ήπια μια μπύρα επί τόπου κι έστειλα άλλη μια στο σπίτι. Για μετά.
Περίμενα λίγο αλλά δε φάνηκε κανείς.
“Είναι ζωή αυτή;”, έγραφε μια μεγάλη σαπουνόφουσκα που αιωρούνταν πάνω από το κεφάλι του μπάρμαν.
Παφ!
Τέλος.
8 Οκτώβριος 2007 στις 2:15 μ.μ.
@filia , αποφασίστε επιτέλους : είστε με τα στεφάνια ή μαζί μου ;
@master , θέλω κι άλλο ! (και να μου δείξετε τον τρόπο διακτίνισης της μπύρας)
8 Οκτώβριος 2007 στις 3:13 μ.μ.
me ton taxtsh!
8 Οκτώβριος 2007 στις 4:06 μ.μ.
@filia , α..μη μου το χοντραίνετε τώρα
8 Οκτώβριος 2007 στις 4:18 μ.μ.
Εγώ θα σας πω μόνο τούτο, μα εσείς θα καταλάβετε σαφώς περισσότερα:
Πςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςς
8 Οκτώβριος 2007 στις 4:48 μ.μ.
@dolly , κι εγώ ένα θα σας πω : πως και πως περιμένω να δω τον Che σας να στρογγυλοκάθεται στο σαλόνι - http://www.men24.gr - αύριο
για να κάνω με τη σειρά μου Πςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςς !
8 Οκτώβριος 2007 στις 4:49 μ.μ.
πουντιάσαμε από τα πςςςςςςς εδώ μέσα