Αν βρεις δέκα λεπτά , πριν η αφού η βρεγμένη πετσέτα στεγνώνει στο μπάνιο, πριν η αφού κοιμηθούν όλοι στο σπίτι, πριν ή μετά το τηλέφωνο των φίλων που ήδη περιμένουν κάτω , πριν ή μετά την ουρά στο σουπερ-μάρκετ, πριν ή αφού αλλάξετε ματιές που σκοτώνουν, πριν ή αφού πληρώσεις τα κοινόχρηστα , πριν ή αφού αδειάσεις το ATM , πριν ή αφού κατεβάσεις το τηλέφωνο , πριν η μετά το τελευταίο sms , πριν ή αφού σηκώσεις τα καλοκαιρινά , πριν ή μετά τα λόγια που γδέρνουν , πριν ή αφού πεις άλλο ένα αποστειρωμένο σ’ αγαπώ , πριν ή μετά το μπουκάλι της μπύρας που περιμένει στεγνό στόμα , πριν ή αφού νιώσεις υγρά τα μάγουλά σου, πριν η αφού βρεις και δεύτερη οδοντόβουρτσα στο μπάνιο, πριν ή αφού κλειδώσεις την εξώπορτα , πριν ή αφού σβήσουν τα φώτα , πριν ή αφού χαθεί η μυρωδιά από το ξένο δέρμα πάνω σου, πριν ή μετά τα μεσάνυχτα , πριν ή αφού μετρήσεις όσα δεν είπες κι όσα δεν άκουσες, πριν η μετά τον οργασμό που ζητούσε λαίμαργα “κι άλλο” , πριν ή αφού δείς μέσα από άλλα μάτια , πριν ή αφού χάσεις –πάλι- τις λέξεις που είχες έτοιμες , πριν ή αφού είπες στη μάνα σου πως δεν θα φας εκεί σήμερα , πριν ή μετά το τηλεφώνημα από το γιατρό σου , πριν ή αφού ψάξεις το άσπρο σου πουκάμισο , πριν ή αφού χάσεις αυτό που σε κρατούσε ακόμη νέο (γιατί σίγουρα θα το χάσεις), πριν ή μετά το αναπάντητο κουδούνισμα της πόρτας , πριν ή μετά το φιλί της κόρης σου, πριν ή αφού κλείσεις πίσω την πόρτα στο γραφείο, πριν ή μετά το σιδέρωμα του χιλιοτσαλακωμένου σου “εγώ” , πριν ή αφού βγεις στο δρόμο χωρίς πρόγραμμα , πριν ή αφού είπες αυτό που δεν έπρεπε, πριν ή μετά την φωτογραφία που γλίστρησε μέσα από το βιβλίο που σου χάρισε , πριν ή μετά το “φεύγω” του γιού σου , πριν ή αφού καταλάβεις πως η αυριανή μέρα θα είναι σε πρώτη προβολή, πριν ή αφού χαμογελάσεις χωρίς λόγο (αλλά δεν θα σε νοιάζει) , πριν ή μετά τον κόμπο στη γραβάτα , πριν ή αφού άκουσες αυτό που δεν ήθελες ποτέ να ακούσεις (αλλά ήξερες πως όπου και να κρυβόσουν θα το άκουγες), πριν ή μετά τον κόμπο στο λαιμό, πριν ή μετά το αμήχανο ψάξιμο της τσέπης ( ποιός ξέρει για να πιάσεις τι) , πριν ή αφού βρεις την ντουλάπα και τα συρτάρια μισογεμάτα (ή μισοάδεια ;), πριν ή αφού για μια ακόμη φορά σου πει πως ζητάς περισσότερα από αυτά που μπορεί να σου δώσει , πριν ή μετά που θα διαβάσεις αυτά
αν –λοιπόν- τα βρεις κάπου πεταμένα αυτά τα δέκα λεπτά , μην ψάξεις για αυτόν που τα έχασε αλλά κράτησέ τα ,χωρίς καμιά ενοχή, για σένα.


Feed
3 Οκτώβριος 2007 στις 2:44 π.μ.
σημερα κατι τετοια ειχα στο μυαλο μου κι εγω.χαιρομαι που απο συμπτωση βρεθηκα εδω.ωραιο ποστ
3 Οκτώβριος 2007 στις 8:03 π.μ.
@ε , όπως είπε ένας φίλος “τα λάθη είναι νόστιμα” …θα συμπλήρωνα “και οι συμπτώσεις , ενίοτε”..χαίρομαι που σας διαβάσατε εδώ μέσα
3 Οκτώβριος 2007 στις 10:51 π.μ.
ξαναμπηκα σημερα για να ακουσω τα δεκα λεπτα.εξαιρετικο κομματι.
3 Οκτώβριος 2007 στις 10:51 π.μ.
Με λιώσατε.

Πάνω στη καρέκλα.
Δεν το ήξερα, αλλά τελικά το χρειαζόμουν.
Ευχαριστώ.
3 Οκτώβριος 2007 στις 11:44 π.μ.
Me tin adeia sou kai gia to copyright, to kommati “sou”, mazi me mia eleutheri metafrasi/apodosi/prosarmogi tou keimenou, to keimenaki taksideuei tora meta apo to taksidi tou Ellada-Ollandia, gia Ispania, Gallia, Agglia, Oman, Malaisia, India, kai poios kserei poso makria akoma…
Se filo!
3 Οκτώβριος 2007 στις 11:50 π.μ.
ΓΡΑΦΕΙΟ ΑΠΟΛΕΣΘΕΝΤΩΝ
Ευρέθησαν δέκα λεπτά χαμογελαστά, επίμονα και ομιλητικότατα.
Σφύζουν δε, υγείας και ερωτισμού.
Σε τίποτα δεν μοιάζουν με τα κοινά υποτονικά, κακορίζικα, βαμπιρικά λεπτά
που εύκολα κάποιος μπορεί να βρει μεταξύ του “πριν” και του “αφού”.
Βρισκόμαστε στη διάθεση σας για οποιαδήποτε συμπληρωματική πληροφορία και διευκρίνιση.
3 Οκτώβριος 2007 στις 12:46 μ.μ.
Μόλις μου φάγατε τα 10 λεπτά που βρήκα!! Χαλάλι σας!! Καλημέρα
3 Οκτώβριος 2007 στις 1:07 μ.μ.
η φωτογραφία που δεν βλέπω τραβήχτηκε πριν ή μετά;
3 Οκτώβριος 2007 στις 1:08 μ.μ.
Δεν τη βλέπω λέμεεεεε Τι γυαλιά μυωπικά, τι φακούς, τι κυάλια. NOTHING at all
3 Οκτώβριος 2007 στις 1:54 μ.μ.
κι εγώ τα ίδια Filia, απ’ το πρωί - κι αντε τώρα, να ξαναβρώ αδέσποτο δεκάλεπτο
3 Οκτώβριος 2007 στις 5:11 μ.μ.
@ε (ξανά) , χαίρομαι που το αγαπήσατε
@master , παρακαλώ , για το χατίρι σας μπορώ και να σας εξαυλώσω αν χρειαστεί
3 Οκτώβριος 2007 στις 5:16 μ.μ.
@δόκτωρ , ως εκεί θα φτάσουν τα κουρέλια μου ; είστε θησαυρός !
@kostis-b , μεταξύ του “πριν” και του “αφού”, πάντα αποπροσανατολίζομαι …να φανταστείς πως ανεβάζω και πυρετό
@laxanaki , χαλάλι σας !
3 Οκτώβριος 2007 στις 5:19 μ.μ.
@filia , τις μουσικές τις παίξατε ; μόνο τότε εμφανίζεται ως δια μαγείας μπροστά στα αχόρταγα μάτια σας
η φωτογραφία
@λούίζα κ , θα σας το ξαναπώ : τα αδέσποτα είναι και τα πιό αγαπησιάρικα (αν το βρείτε κρατείστε το)
3 Οκτώβριος 2007 στις 6:11 μ.μ.
3 Οκτώβριος 2007 στις 7:49 μ.μ.
@dolly , you can smile !!!
4 Οκτώβριος 2007 στις 11:44 π.μ.
αχ κυριε kkmoiri μου.. ποσο μου αρεσει που μου μαθαινετε καινουργια πραγματακια.. οντας τρελη music lover λατρευω να ακουω νοτες που δεν ειχα ξανακουσει.. και να ειναι και τοσες εξαισιες.. σας ευχαριστω πολυ.. οσο για το post νομιζω οτι ειναι περαν σχολιασμου.. ολα αυτα τα πριν και τα αφου.. η καθημερινοτητα μας.. αι στο καλο με συγκινησατε..
τα φιλια μου, τα σεβη μου και τις καλημερες μου…
4 Οκτώβριος 2007 στις 12:31 μ.μ.
@λυπημενηκαρλότα, όλοι θέλουμε να ακούμε πράγματα που δεν έχουμε ξανακούσει..κι η Ζαν ντ Αρκ το λάτρευε αυτό το sport
καλωσασβρήκα
4 Οκτώβριος 2007 στις 3:27 μ.μ.
Τα χρειαζόμουν αυτά τα δέκα λεπτά…
Ευχαριστώ.
4 Οκτώβριος 2007 στις 4:01 μ.μ.
@εστεμμένη , αν ήξερα πως θα ξεπούλαγα θα έγραφα τις “24 ώρες”…
εγώ ευχαριστώ
4 Οκτώβριος 2007 στις 5:08 μ.μ.
Ουάου… Τι δυνατό κείμενο ήταν αυτό? Για να γράψεις κάτι τέτοιο πρέπει να έχει συμβεί κάτι σημαντικό στην ζωή σου. Συνήθως αυτό γίνεται με δυσάρεστα γεγονότα. Ελπίζω να πέφτω έξω.
Ο Keith? Κάποιοι άνθρωποι σε αυτόν τον κόσμο είναι φωτισμένοι…
http://en.wikipedia.org/wiki/Keith_Jarrett
4 Οκτώβριος 2007 στις 6:28 μ.μ.
@νικδεγκρικ , σας διαβεβαιώ πως αρκεί να αφήνεις να “συμβαίνουν” πράγματα στη ζωή σου
για τον Jarrett δεν πέφτετε διόλου έξω (αλήθεια, εσείς είχατε γεννηθεί το 1975;)